Kardelen Twitter'da... https://twitter.com/#!/kardelendergisi        Kardelen 26 Yaşında!..       
    Yorum Ekle     3686 kez okundu.     Henüz yorum bırakılmadı.     Yazara Mesaj

YKYNCY PYNOKYO OLAYI
Sinan Ayhan

  Sayı: 46 - Ekim / Aralık 2005

Tanıştırayım, bendeniz Doktor Kana Viçe, bu da hastam bay Divi Tucu… Mistır veya Mösyö değil, bizdeki tınısıyla bay, üstelik Divi bey de değil… Bay Divi içimizdeki azınlıklardan, ama tam da bize yakışır bir havası var. O da azlıkla çokluk arasında kıtkanaat geçinebilen biri… Aslında aynı koldanız ikimiz, aynı azınlığı temsil ediyoruz, dolayısıyla nasıl göründüğümüzü dışarıdaki çoğunluğa sorsak daha iyi…
Çoğunluk bizim sesimizi bastırıyor diye mutluyuz, aksi takdirde işlerimizi yaparken daha az ses çıkarmamız gere- kirdi, şimdi rahat rahat, avazımız çık- tığı kadar bağıra- biliyor ve ameli- yatlarımızı yine de gizli yapabiliyoruz. Çoğunluğun dikkatini üzerimize çekseydik, toplumun içinde eriyip gitmeseydik yani, hücrelerimizi nesilden nesile aktaracak fırsatı dahi bulamazdık herhalde, kendi kabuğumuza çekilmeye mahkûm edilir, Bay Divi’yle doktor hasta ilişkisinden öte kurulan arkadaşlık bağımızı sürdüremezdik…
Bay Divi bir yazar ve elinden rahatsız, takdir edersiniz ki elinden rahatsız bir yazarın rızkını çıkarması oldukça zor… O yüzden bana geldi, hem elindekilerden kurtulacak; ağrısı, iltihabı, kemik sesi gibi; hem elinden çıkanların bir sır olarak kalmasını sağlayacaktı, çünkü biz çoğunluğa karşı bir araya gelebilecek yegâne kişilerdik, belki soy yakınlığımız bile vardı… Ne de olsa birimiz tıbbi dehası göz ardı edilen, diplomasıyla bir kenara atılmış bir doktor, diğerimiz elinde altın yumurtlayan bir tavuk olan bir yazardı…
Bay Divi’nin şeceresi kukla oynatıcılarına dek dayanır, büyük büyük dedeleri italya’da yaşarlarmış, Floransa’da küçük bir sokak tiyatrosu varmış ve ara sıra çocuklara halk masallarından esinlenerek birkaç kukla oyunu sergilerlermiş… Bay Divi’nin bu yüzden hikâye uydurma hastalığı da, konuşmalarına sirayet etmiş telaffuz bozuklukları gibi genetik, anlaşılacağı üzere…
Divi’ nin buralara kadar gelmesi, babasının bir düş üzerine azınlıkların hoş tutulduğu bir ülke hayaliymiş, çünkü o da çevresinde kabul görmeyen, Meryem ve Melekleri başlığı altında bir çok kutsal sahne çizen bir ressammış… Ancak tablolarındaki anlamsız çizgiler ve geometrik yapı yüzünden bir çok ressam ve resim zevki olan insan tarafından düşman kabul edilmiş ve dışlanmış… Devrimci ruhunun daha az örseleneceği bir yer aramış ve eşi ve küçük oğlu Divi ile taa buralara kadar göç etmiş…
Neyse asıl konumuz Bay Divi’nin soy ağacını çıkarmak değil, zaten bir asil kan da taşıdığı söylenemez kendisinin… Tabi elinden çıkan hikâyeler hariç… Bizim konumuzun ilerleme alanı da bu bağlamda…
Divi gözüme biraz zayıf ve rengi kaçmış göründüğü için, ilk başlarda Divi’nin verem olduğunu sandım, verem oradan eline geçmiş, elindeki kemik yapısını tutmuş olabilirdi, sonra onun bir öksürüğü olmadı- ğını düşündüm, ayrıca ilk muayenem esnasında elini kıpırdattığı vakit elinden tahta sesine benzer sesler duyduğumu hatırlayarak kararımdan vazgeçtim, teşhisim o vakit çehre değiştirdi, Divi’nin elinde ne varsa bu tıp tarihinde ilk defa görülecekti ve bunu görecek şanslı kişi de bendim. Onu ameliyat etmeye karar verdim… Ve her şey böyle başladı.
Ben Kana, kana susamış bir doktor sayılmam, ama söz konusu Divi ve onun elindeki hastalığı gece gündüz çıkarmak olunca dayanamıyorum… Bazen zorla Divi’yi ameliyat masasına yatırıyor ve işkenceyle elindeki hikâyeyi almak zorunda kalıyorum… Buna kız- dığını söyleyemem, belki ağrısı geçene ve şifaya kavuşana kadar biraz kırılıyordur, sonra bilincine yer ettiği gibi o ferahlık hissini iliklerinde ve elinde hissedince bana duyduğu minnet artıyor ve içindeki kırgınlığı örtüyordur herhalde… Cerrahlığıma laf söyletmem, çünkü hiçbir araç kullanmadan, anesteziye ihtiyaç duymadan yaparım ben ameliyatlarımı… Divi’yle çalıştığım vakit ise komisyonla çalışırım, hikâye başına iki dirhem… Bu oran yüzdeye vurulursa Divi’nin yayıncısından aldığı orana göre çok daha düşük…
Divi ve benim bir azınlık olarak sıkıntımız başka… Biz aramızdaki para bağlantısını hiç önemsemiyoruz, bir suçumuz varsa o da, Divi’nin elindeki hastalığın nüksetmesini engelleyici tedbirleri almayışımız ve her defasında da bu hastalığın daha feci bir şekilde Divi’nin eline gelmesi için dualar edişimiz… Bu yüzden konsül tarafından aforoz edilmekten korkuyoruz… Korkuyoruz, çünkü günah çıkartmadığımız müddetçe kutsanamayacağımızı, kutsanmadı- ğımız takdirde; öldüğümüz vakit cehennemi boylayacağımızı, cehennemlik oluşumuz yüzün- den hikâye kahramanlarımızın işin esasını öğrendikten sonra bize duyacakları kin ve nefret sebebiyle peşimizden geleceğini düşünüyoruz… Sıkıntımız büyüdükçe, hareketlerimizi kontrol edemez hale geldik, nerdeyse din değiştirmeye kadar varacaktı bu iş… Neyse ki çoğunluğun tepkisinden ürkmemiz aklımızı başımıza getirdi. Benim günahım daha büyüktü, çünkü ben sıkıntının nasıl çözüleceği konusunda bir fikre sahiptim, ne var ki bunu Divi’den gizliyordum, başka bir gelir kaynağımız olmadığından değil, o kadar büyülü hikâyeleri bir daha hiçbir yerde bulamayacağımız ve bunları çocuk kulaklarına fısıldayamayacağımız, onların düşlerine üfleyemeyeceğimiz için bir kaygı duyuyordum, yoksa çoktan Divi’ nin elinden o masal kahramanını çıkartmış ve gizli dolaplarımıza son vermiştim… Ayrıca Divi’ nin bir şekilde elinde saklanan kahramanın gerçek dünyada mutlu olup olmayacağı konusunda ciddi tereddütlerim vardı…
Çok sürmedi; Divi’nin elinden o kahramanını söküp aldım. O andan başlayarak her şeyin anlatılmış hali daha bir farklı oldu. Masal kahramanı bize, adının Pin Okyo oldu- ğunu ve kukla soyun- dan geldiğini söyledi… Divi’nin büyük büyük dedesini de tanıyormuş… Bize daha öncesinde yalan söylediğinde burnun uzadığını söylediği için Divi’ni Dedesine dair bir yalan söyleyip söylemediğini rahatça anladık. Divi’nin tarak kemiği ve el kasları arasına sıkışmış kalmış Pin Okyo’yu hiç burnu uzarken görmedik, ama ne zaman Divi oturup masa başına onun anlattıklarını kâğıda dökse, bizimkinin akıllara durgunluk verecek şekilde parmakları uzuyordu, uzayan parmaklar ağrıyor ve ben bu eli tekrar tekrar ameliyat etmek zorunda kalıyordum… Böylece işin çehresi değişmişti. Yazmaktan vazgeçmemiştik, ama her ameliyattan sonra Pinokyo’dan, Divi’nin dedesinden ona miras kalan sayfalarca süren yeni hikâyeler dinliyorduk…
Ben Kana Viçe; arkadaşım, müstakbel hastam bay Divi Tucu ve kahramanımız Pin Okyo birer azınlık olmaktan memnunuz, keşke çoğunluğa da ellerimizden bir tılsım verebilseydik… Kılık değiştirir gibi bir çok dil ve milliyet değiştir- dik; ama bize düşen ameliyatta ses tellerimize ve beyin kıvrımlarımıza yüklenmek, ameliyattan sonra da bir terbiye gereği susmak…

Bu yazıya yorum ekleyin

Adınız
E-posta Adresiniz
Yorumunuz
 

CAPTCHA


Resimdeki rakamları bu alana yazınız


Eklenen Yorumlar


Henüz yorum bırakılmadı...
 
Konuşan düşünce... - Sayı 94
Ninemden bana kalan şey, ... - Sayı 94
Dil kavramı üzerine bir d... - Sayı 94
KAHRAMAN MİLLET... - Sayı 93
Tüm Yazıları

Gelecek sayı konusu (95): Tasavvuf; herkesin içinde fıtrî olarak var olan aşkı, merkezine, hakikatine yerleştirme ve yüceltme mektebi... Yüce kahramanların harcı... Karşı çıkanlar evvelemirde içlerindeki aşk istadına yazık eder.


Son Eklenen Yorumlardan
 "...tefekkür etmek ekmek gibi, su gibi bir ihtiyaç... " belki insan o maddelerden evvel o hassa ile ... ekrem yılmaz

 Ekrem, zaman ayırıp cevap lütfetmişsiniz; takdirleriniz, inşallah dua yerine geçer. Çalakalem yazılm... Ali Erdal

 Çok akademik; kılı kırk yararak, hissedilerek, çilesi çekilerek, araştırması olabildiğince yapılarak... ekrem yılmaz

 İsmini belirtmeyen değerli okuyucu... Çok güzel ifade etmişsiniz... Tebrikler ve teşekkürler...... Ali ERDAL

 ALLAH Türk Milletini seviyor; niçini için bir çok gerekçe sayılabilir. Bir kısmı yazıda mevcut. Ama ...


Kim demiş okumuyoruz diye?
*Sevmediklerimizin, televizyon ekranlarında ve gazete sayfalarında canına okuyoruz!
*Trafik kazalarında ölenler ve PKK canilerinin katlettikleri için rahmet okuyoruz!
*Törenlerde nutuk okuyoruz!
*Kim ne derse desin, bildiğimizi okuyoruz.
Kardelen: Sayı 3, Aralık 1993
Türkçenin serencamı
Topyekûn ölçü
Ninemden bana kalan şey, bahçe ve fındık
Aranan kan
Türk dilini dert edinenler
Türkçenin serencamı
Dil kavramı üzerine bir düşünce havzalar
Yavuz Sert - Türk dilini dert edi...
Yavuz Sert - Annelerimiz-15 - Hz....
Ali Erdal - Türkçenin serencamı
Ali Erdal - Kedicik
Kadir Bayrak - Hangi Türkçe?
Sinan Ayhan - Dil kavramı üzerine ...
Sinan Ayhan - Ninemden bana kalan ...
Sinan Ayhan - Konuşan düşünce
Fatma Pekşen - Ses bayrağımız dilim...
Dergi Editörü - Aranan kan
Site Editörü - Ana dilimiz Türkçe
Mehmet Hasret - Bir küçük kedi için ...
Kürsü Nizam - Gıda
Acıyorum -
Necip Fazıl - Topyekûn ölçü
Necip Fazıl - İllet
Necip Fazıl - Kanun
Necdet Uçak - Anadilim Türkçe
Necdet Uçak - Rabbim
Necdet Uçak - Kucak açtık mazlumla...
Necdet Uçak - Niğbolu meydan savaş...
Mustafa Büyükgüner - Türk Budun(u)
Mustafa Büyükgüner - Budinden Yemene sazı...
M. Nihat Malkoç - Tabelâlarda Türkçe k...
M. Nihat Malkoç - Büyülü kelimeler
Hızır İrfan Önder - Hangi hücremde saklı...
İsimsiz - Dilinizi eşek arası ...
İsimsiz - Dil üzerine söylenen...
İktibas - Necip Fazıl
Muhammed İsa Öztürk - Silâhlar
Kubilay Ertekin - Müslümanın ilk vasfı
İbrahim Şaşma - Lüzum müzekkeresi
Halis Arlıoğlu - "Hero" ne demektir?
Halis Arlıoğlu - Arafatta niyâz
Halis Arlıoğlu - Ah bu yalnızlık
Bahadır Kaya - 94.sayı medya sepeti
Er Tuğrul - Eşek arısı ve kemâla...
Murat Yaramaz - 94.sayı mizah köşesi
Murat Yaramaz - Küs
Murat Yaramaz - Silgi
Murat Yaramaz - Gibi
Kamran Murquzov - Azerbaycan toprağına...
 
 
23 Mart 2005 tarihinden beri
 Ziyaretçi Sayısı Toplam : 3696018
 Bugün : 729
 Tekil Ziyaretçi Sayısı Toplam : 419052
 Bugün : 28
 Tekil Ziyaretçi Sayısı (dün) Toplam : 90
 94. Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 3
 Önceki Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 6
Son Güncellenme: 16 Kasım 2017
Künye | Abonelik | İletişim