Kardelen Twitter'da... https://twitter.com/#!/KardelenDergi_        Kardelen 30 Yaşında!..       
    Yorum Ekle     31 kez okundu.     Henüz yorum bırakılmadı.     Yazara Mesaj

Parkta bir bayram sabahı
Fatma Pekşen

  Sayı: 106 -

–Eyi ki geldik; gurbet yerde zordur bayram etmek. Bir de acılılar ki... dedi, orta yaşlı, kırmızı suratlı tombul adam.

–He ya, dedi ufak tefek karısı yeşil atkısının gerisinden. Her zaman tohtura gelecek değiliz ya; emmimin ilk bayramı, yürekleri yanıktır. Acılı olur yas bayramları... Ben anamınkini hatırlıyom da iki lokma bir şey yiyememiştim. Eyi ki eş dost vardı da ferahlandırdılar. Yoksa anam upuzun uzanmıştı yeniden gözümün önüne.

–Az daha yürürsek varırız, dedi adam, yabancısı olmadığı şehre göz atarken.

Büyük şehirlerde de arefe günleri memleketteki gibi şamatalı geçiyordu demek ki. Âdetâ bütün şehir sokaktaydı. Yerlere değen poşetler, kucaklar dolusu paketlerle trafiğe uymaya çalışan gençli ihtiyarlı, kadınlı erkekli insanlar topluluğu yürümüyor, akıyordu sanki. Hıncahınç dolu dükkânlar, iğne atsan yere düşmeyecek şekilde tıkıştırılmış minibüs ve otobüslerle yarış yapar gibiydi. Öyle görünüyordu ki yarın daha kalabalık olacaktı yollar...

Hafif olan yokuşu tırmandıktan sonra, lüks bir semtte oturan emmioğlunun apartmanını görünce, adam rahat bir nefes aldı:

–Bir de derler ki böyük şehirlerde bayram seyran, gelenek görenek unutulmuş hepten. Aha sen de gördün gözünle. Aynı bizim oralar gibi canlı değil miydi dört yan? Sevindim vallaha.

Daha önce birçok kereler geldikleri evin merdivenlerini tırmanırken karısı soluk soluğa laf yetiştirdi:

–Ben de sevindim. Eyi ki geldik acılarını paylaşmaya; ama gelmeseydik de birileri yalnız bırakmazlardı bizimkileri. Bayram yemeği, tatlı yapıp getiren bile olurdu herhalde. 

Zili iki kez üst üste çalıp beklemeye başladılar. Allah Allah, bütün aile nereye kaybolmuştu ki ezan önü? “Kim o?” diyen, kapıyı açan yoktu? Doğru ya! Bugün arefe günü değil miydi? İkindi zamanı emminin yattığı kabristana gitmişlerdir mutlaka! Hay Allah, niye hesap edememişlerdi ki bunu?

Zararı yok, bilmedikleri yer değildi ya neticede; şuracığa kıvrılıp otururlardı. Nasıl olsa biraz sonra yüzleri gözleri kızarmış olarak gelir, kendilerini kapı önünde oturur görünce de nasıl sevinirlerdi. Gelenek olduğu üzere bir ağlama faslı yaptıktan sonra her şey normale dönerdi.

Kapının gıcırtısıyla, çömelmeye niyetlenen ikili, ister istemez irkildiler. Evin genç kızı soğuk bir ifadeyle:

–Siz miydiniz zili çalan dedi.

–He ya, dedi adam. Yas bayramında sizi gurbet ellerde yalnız bırakmak istemedik. Yengenle yollara düştük, acınızı paylaşak istedik, dedi, biraz da şişinerek.

Yol giysilerini çıkarıp, vestiyere asarken, genç kızın burun kıvırdığını ikisi de fark etmediler.

Yarım saati aşkın bir süre salonda tek başlarına oturduktan sonra, evin hanımı kapıda görünüp, yarım ağızla “Hoş geldiniz” dedikten sonra kayboldu. Vakit akşam yemeği zamanı olduğu halde, ne, “Aç mısınız?” diye soran vardı, ne de iki lokma bir şeyler hazırlayıp getiren.

Tatlılık olsun diye memleketten getirdiği bir çerçeve balla, bir kavanoz kaymak, dayadıkları yerde, vestiyerde öylece duruyordu. Yutkundu adam.

Bayram telâşı, yas, insanları bunaltıyor olacaktı. Az evvel zili çalıp gelen emmioğlu da içeride kaba sesle konuştuğu halde, yanlarına uğramamıştı daha. Yarım saat kadar sonra, emmioğlu sırtında deri montuyla kapıda göründü:

–Hoş geldiniz ağabey; iyi ettiniz de geldiniz. Lâkin bugünü nereden buldunuz? Biz de gidiyorduk, çıkmak üzereydik.

–Nereye, dedi beriki.

–Güneyde bir otel de yer ayırttırdım. Tatili orada geçireceğiz de.

–Emmim... Yas bayramı... Diye bir şeyler geveledi misafir adam.

–Boş ver ağabey modası geçmiş şeyleri. Bizimkiler haber verince, ben size Saray Oteli’nde yer ayarladım. İki sokak aşağıda, kolayca bulursunuz. Konforludur. Canınız istediğince kalırsınız. Yeme içme, otel parası bana ait, gelince öderim dedi, umursamazca.

–Bizim yiyecek yatacak paramız var, şükürler olsun emmioğlu dedi, misafir olan. Biz sizi şey sandık da geldik dedi yüzü kızarırken,

“Adam sandık, yaslı sandık” diyemedi, karısının yanında. Onca yolu tepip geldiğine bozulmuştu.

“Eyvallah” deyip az evvel çıkardıkları üstlerini giyerlerken, hazırlanmış bekleyen evin sahibesiyle çocukların yüzüne bakmadı bile! Gözünün önüne bidon bidon yağlar, petek petek ballar dizilmişti.

Ertesi gün parkın banklarından birine oturup, kutudaki sütlerini kamışla içip, simitlerini ısırmaya çalışan iki gariban için sabah bir başka şekilde oluyordu. İnsanlar, özel arabaları ile şehri terk edip, bilmem nerelere tatile çıkarken, güneş kocaman sıcak elleriyle, tıpkı emmisi gibi orta yaşlı adamın kırçıl saçlarını okşuyordu...

 


Bu yazıya yorum ekleyin

Adınız
E-posta Adresiniz
Yorumunuz
 

CAPTCHA


Resimdeki rakamları bu alana yazınız


Eklenen Yorumlar


Henız yorum bırakılmadı...
 
Parkta bir bayram sabahı... - Sayı 106
Bacanak... - Sayı 103
Erik ile kiraz... - Sayı 100
Çıtırtı - Ev yerleşiyor... - Sayı 99
Tüm Yazıları

ASKIDA ABONELİK: Siz de "askıda abonelik kampanyası"na destek olmak ister misiniz?

Gelecek sayı konusu (107): Üstte gök basmasa altta yer delinmese senin ilini ve töreni kim bozabilir? Birlikten kuvvet doğar; doğudan batıya, kuzeyden güneye hepsi bir örgüde, hepsi bir ilmekte; Türk Birliği...

Son Eklenen Yorumlardan
 Güzel tesbitler... Yüreğine kalemine sağlık. Mevlam nice faydalı yazılar kaleme almak nasip etsin in... Süleyman Okur

 Umut mu, umutsuzluk mu; hayali süsleyen güneş, her şeyi tutuşturmaya yeter; ama bir çiçek ki içte ve... Sinan AYHAN

  O kadar güzel kaleme almış ki sevgiyiSözcükler sevgiKağıt o kaleme alşık olmuş.Yüreğine sağlık A... Gülşen Akkaya

 Sevgili Zafer, inceliğin ve yorumun için teşekkür ederim, "yıllar geçse de aramızdan, bu kalp seni u... Sinan AYHAN

 Amin... Okuyucu


Bir özel TV kanalı “yılın politikacısı”nı seçtirdi.
Seçilemeyenler üzülmesinler. Çünkü hepsi ayrı ayrı yılın politik acısı olduklarını ispatladılar.
Kin ve nefretten beslenen müfteri müfsit
Gurur ve hüzün
İrfan işinde plân
Zincirli kaya
Türk kimliğini nerede arayalım?


Yavuz Sert - Röportaj - Abdullah ...
Yavuz Sert - Hazreti Mevlânâ okum...
Yavuz Sert - Bir bürokrat şârih: ...
Ali Erdal - Türk kimliğini nered...
Ali Erdal - Anadolu deyince...
Kadir Bayrak - Anadolu; Âb-ı hayat
Sinan Ayhan - Bizi tutan harç ve m...
Necip Fazıl Kısakürek - İrfan işinde plân
Fatma Pekşen - Parkta bir bayram sa...
Dergi Editörü - Zincirli kaya
Site Editörü - İlim ve irfan
Mehmet Hasret - Ana sütü gibi helâl
Necdet Uçak - Toprak
Necdet Uçak - Kardeşiz
Necdet Uçak - Güne besmeleyle başl...
Altan Atan - Üst akıl
Mustafa Büyükgüner - on dört, otuz yedi, ...
Kardelen Dergisi - Kardelenden haberler
Kardelen Dergisi - Gelecek sayı konusu ...
Hızır İrfan Önder - Erdem Beyazıta mektu...
Hızır İrfan Önder - Yunus Yunus
Ayhan Aslan - Bam teli
Ayhan Aslan - Acı kahve
Ayhan Aslan - Merhaba
Ayhan Aslan - Kemiksiz
Ayhan Aslan - Ulu sevda
Ayhan Aslan - Vicdan
Olgun Albayrak - Hoşgör bizi
Mehmet Balcı - Dedecim
Mehmet Balcı - Şiir hayatımdır
Muhsin Hamdi Alkış - Olaylara bakış - 106
Kubilay Ertekin - Kin ve nefretten bes...
Halis Arlıoğlu - Gurur ve hüzün
Ahmet Değirmenci - Neler olur neler
Büşra Doğramacı - Kaygı atlası
Kürsü Kainatın Efendisi - Mucize
Murat Yaramaz - Cami duvarı
Murat Yaramaz - Cuma
Murat Yaramaz - Kadir
Erdal Kozankaya - Haydi sil gözyaşları...
Mehmet izzet Gülenler - Dubalı dünya düzeni ...
Erkan Karakaya - Son gemi
Gülşen Ayhan - Yazı renginde melodi...
Mertali Mermer - Benliğini arayan
Cemal Karsavan - Risale-i Hayat Mekte...
İlkay Coşkun - Mesnevî bağlamında f...
Erdal Kurtuldu - Modern dünya rüya mı...
Zafer Nefer - Mühür; iyi günlerde ...
Makbule Özdemir - Aşkın uğruna
 
 
23 Mart 2005 tarihinden beri
 Ziyaretçi Sayısı Toplam : 7987350
 Bugün : 1570
 Tekil Ziyaretçi Sayısı Toplam : 518545
 Bugün : 81
 Tekil Ziyaretçi Sayısı (dün) Toplam : 133
 106. Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 0
 Önceki Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 6
Son Güncellenme: 15 Kasım 2020
Künye | Abonelik | İletişim