Kardelen Twitter'da... https://twitter.com/#!/kardelendergisi        Kardelen 30 Yaşında!..       
    Yorum Ekle     3346 kez okundu.     2 yorum bırakıldı.     Yazara Mesaj

Sary H?z?n
Fatma Pekşen

  Sayı: 61 - Temmuz / Eylül 2008

Sık sık elimize geçmeyen, sarılı yeşilli, sıcak bir sonbahar günündeyiz. Beton, gürültü ve sıkıntıları geride bırakarak, kendimizi, sağa sola yerleştirilen “Çiçekleri Koparmayın, Çimenlere Basmayın” tabelâlarının bulunduğu, oldukça geniş bir parka atıyoruz. Oldum olası huylanmışımdır şu düzenli parklardan. Yeni tıraş olmuş oğlanları andıran top top ağaççıklar, bilmem hangi memleketten gelme, adını sanını bilmediğim “Yaban” ağaçlar, beton yolların, yapay havuz ve köprülerin şurasına burasına sıkıştırılan çimler ve çiçekler... Hani çingenenin manolya ağacı görünce “Bundan iyi kalbur olur” dediği gibi, gözüm iğde ağacını, akasya ağacını, meşeyi, çınarı arıyor. Şu ulu çamlar da olmasa, iyice gariplik çekeceğim...

Az önce dik sayılabilecek bir yokuşu tırmandığımız için, kendimizi yorgun kabul ediyoruz. İtiraf etmekten kaçınsak bile ihtiyarlık alametleri mi başlıyor ne?... Aheste adımlarla, sıcak görmüş yaşlı uyuşukluğuyla, koca parkı dolaşmaya başlıyor. Yeni tıraşlanmış oğlan kafalarının “Yaban” ağaçların, bir türlü adını öğrenemediğim çiçeklerin arasından, boş bulabildiği alanlara, güz güneşinin son ışıkları ulaşmakta iplik iplik... Gözlerim papatyaları, gelincikleri boş arıyor... Kırmızı bir gülü koklama teşebbüsünde bulunuyor, ta yıllar önce, bir akraba ihtiyarının “Güllerin kokusu eski kadınlarla birlikte kayboldu, boşuna koklamayın.” deyişini hatırlıyor, yaklaştırdığım burnumu geri çekiyorum. Parkın bir ucundaki gazinonun yakınlarına kadar yürüyüp, oyalanmak maksadıyla afişlerdeki sanatçıların isimlerini, programları okuyup, orada bulunan büfeden çerez alıp, aynı uyuşuk adımlarla turumuza devam ediyoruz...

Şemsiye gibi kocaman bir ağacın altından, yeşile boyanmış tahta bir kanepe bize “Gel” mesajı gönderiyor, oturuyoruz. Güneş sırtımızı ana şefkatiyle okşadıkça gevşiyoruz. Şu çerez paketi de olmasa uyumak işten bile değil...

Yeni sulanmış çimlerin içinden, şekilli bir ağacın arkasından, beş-altı yaşlarında bir çocuk beliriveriyor. Sırtını, kurşunî kabuklarla örtülü ulu bir çam ağacına dayayıp bizi süzüyor. Kırış kırış şortu, kareli gömleği ve terlikleri hep uçuk mavi renkte. Bir iki dakikalık duraklamanın ardından elini arkasından çıkarıp, bize yarısı yenmiş bir simit uzatıyor, “Alın teyze, siz de yiyin.” Şaşırıyoruz. Oyuncak bebeklerin saçlarına benzeyen ipek yığınlarının, alnına dökülen parçalarının arasından, güneşe yenik düşmenin verdiği güzellikle, tek gözünü kısarak, derin derin bakan mavi bir göz bizi kendine çekiyor. Ne duru, ne saf, ne temiz bir bakış... Yumuk elleriyle simidi ikiye bölüp, uzatıyor; minik misafirimizi kırmıyor, alıyoruz. Simitten boşalan eline çerez dolduruyoruz. Çam ağacının dibine oturup yemeye başlıyor. Tek tarafına doldurduğu çerezi öyle güzel bir çiğneyişi var ki bakakalıyoruz. Açamadığı, sert kabuklu fıstıkta, yardımımızı istiyor... Öylesine soruyorum; “Adın ne, arkadaşın var mı?”

Bir demet güneş ışığının aydınlattığı güleç yüzüyle cevap veriyor; “Adım Deniz, kardeşim de yok, arkadaşım da” Benimkisi de laf mı yani?... Öyle ya olmayabilir de. Bir çok anne baba çocuklarıyla kardeş, arkadaş olup kimseyi aramıyorlar bile... “Ben terliklerimle konuşuyorum, oynuyorum” diyor, masum ve kırılgan bir ses tonuyla. Yanlış anladığımı zannederek, “Efendim, anlayamadım” diyorum, az işiten ihtiyar edasıyla.

“Akşam beni odaya kilitlediklerinde terliklerimle konuşuyorum” diye tekrarlıyor. Bozulduğumu belli etmemeye çalışarak, “Ne diyor terliklerin, ne konuşuyorsunuz?” diye soruyorum. Bir tutam sarıyla mavinin buluştuğu vitrinlik varlık cevap veriyor: “Başı çok ağrıyormuş, uykusu geliyormuş. Eğer uslu durmazsam aç kalırmışız, patron onu kovarmış... Müşteriler sesini beğenmezmiş, kocası onu dövermiş filan... Öyle diyor işte.” Pek bir şey anlamamakla birlikte “Terliğini kim dövüyor, sen mi?” diyorum. Mavi gözlerini açarak, “Yok, ben değil kocası dövüyor” diyor ve ekliyor; “Eğer uslu durmazsam kocası beni de dövermiş.” Allah Allah, bu ufaklık bizimle dalga mı geçiyor, yoksa biz mi anlayamıyoruz?... “Kocası kim, baban mı?” diyorum. “Babam, şeeyy, Kenan babam var benim, o dövüyor.” diyor. Yüreğimiz burkuluyor, “Terliklerinin canı çok mu acıyor?” diyorum. “Çok acıyor tabi ki... Başı ağrıyor, midesi bulanıyor, gözleri kızarıyor... Hem de çok ağlıyor.” diyor. Birden aklıma geliyor, “Annen yok mu senin?” diyorum. Mavili sarılı yumağın yüzünden kurşuni bir bulut geçiyor. “Annem var ama benimle konuşmuyor ki... Gece çalışıyor, gündüz uyuyor. Ben de terliklerimle konuşuyorum işte” diyor...

Çocuğun bir yandan çerez yiyip bir yandan anlattıklarına, bir tutam hâr düşmüş kalbimiz henüz alışmamışken, yanı başımızdan “Deniz!” diye tiz bir ses patlıyor. İrkiliyoruz. Dizlerinin üzerine çıkan yırtmacıyla, dar, uzun, askılı beyaz bir elbise giymiş kadının (yapılmamış saçlarına, makyajsız yüzüne rağmen) afişlerdeki ses sanatçısı olduğunu anlamakta gecikmiyoruz. Beton zemine döktüğü çerezi, kırışık şortunun cebine tıkıştırmaya çalışan çocuğun elini hırsla çekerek bağırıyor, “Sabahtan beri seni arıyorum, hangi cehennemdesin? Sana kimseyle konuşmayacaksın demedim mi?” Yarı suçlu, yarı kızgın bakışlarını üzerimizde dolandırıyor, yüksek topuklu terlikleriyle, burkula burkula, salına salına gazino tarafına yöneliyor. Zayıf bileğinden çekiştirdiği çocuk, yüreğimizin bir avucunu da yanına alıp giderken, dönüp dönüp bakıyor.

Güneş, sarı ibrişimli eteğini, cılız ziyalarla, son bir kez daha değdiriyor, “Yaban” ağaçlara, çiçeklere. Rüzgâr, bir yerlerden soğuk getiriyor sırtımıza. Üşüyoruz...


Bu yazıya yorum ekleyin

Adınız
E-posta Adresiniz
Yorumunuz
 

CAPTCHA


Resimdeki rakamları bu alana yazınız


Eklenen Yorumlar


Ekleyen : Fatma Pek?en    24.09.2008
Yorum : Sağolun Ayşe hanım. O andaki duygularım işte. Her zaman yakalayamıyorum bu anı. Hikaye; kendime enyakın bulduğum edebi dal. Varol dergidaşım, kalemin şen olsun.




Ekleyen : Ay?e Sena ?nsal    23.09.2008
Yorum : Hikayelerinizdeki satır aralarını okumak, kelimelerinizin ardında gizlediğiniz duyguları paylaşmak çok güzel. Her hikayenizi okurken; tam da benim anlatmak istediğim şeyler diyorum. Sanki yaşıyorum kimi zaman. Gerçekten çok güzel bir hikaye. Teşekkürler...





 
Bacanak... - Sayı 103
Erik ile kiraz... - Sayı 100
Çıtırtı - Ev yerleşiyor... - Sayı 99
Fatmalar ve diğerleri... - Sayı 97
Tüm Yazıları

ASKIDA ABONELİK: Siz de "askıda abonelik kampanyası"na destek olmak ister misiniz?

Gelecek sayı konusu (106): Mevlâna, Yunus etrafında Anadolu irfanı...

Son Eklenen Yorumlardan
 Sevgili Zafer, inceliğin ve yorumun için teşekkür ederim, "yıllar geçse de aramızdan, bu kalp seni u... Sinan AYHAN

 Amin... Okuyucu

 Maalesef bu virüsün aşısı da ilacı da Yok. Allah ıslah etsin... Ahmet Güney

 Allah(celle celaluhu) razı olsun. Bizim böyle bilimsel makalelere de ihtiyacımız var. Teşekkürler!... Himmet

 Hocam yazılarınızdan istifade ediyoruz. Bu yazınızda da çok faydalı bilgiler ve öğütler mevcut. Yaln... Mustafa GÜNEY


Cinayet, hırsızlık, fuhuş, içki, kumar ve uyuşturucu karışımından ibaret düzeni ambalajlayıp medeniyetin ta kendisi diye yutturmak isteyen “tek dişi kalmış canavar”a karşı hani, “iman dolu göğsümüz” vardı?
Kardelen: Sayı 1, Temmuz 1993
Maarif
Nasıl bir insan
İki kelime arasındaki boşluktan geçen ku
Çeyrek asır
Maariften eğitime
Benim 'Caparka'm: G?z? ?ekik Olmayan Bir
Zikir ve ?nemi
En tehlikeli virüs...


Ali Erdal - Nasıl bir insan
Ali Erdal - Büyük depremin öncül...
Kadir Bayrak - Filmin sonu
Sinan Ayhan - Türkü, Anadolu harcı...
Necip Fazıl Kısakürek - Maarif
Bedran Yoldaş - Paklanmak
Dergi Editörü - Çeyrek asır
Site Editörü - Maariften eğitime
Mehmet Hasret - Dost cemali
Necdet Uçak - İslâm gelince
Necdet Uçak - Geçer
Necdet Uçak - Değil
Kardelen Dergisi - Kardelenden haberler...
Kardelen Dergisi - Gelecek sayı konusu ...
M. Nihat Malkoç - Her şey eğitimle baş...
Hızır İrfan Önder - Elem gazeli
Hızır İrfan Önder - Gafil olma
Ayhan Aslan - İhtiras
Olgun Albayrak - Münacaat
Mehmet Balcı - Kurban açıklaması
Mehmet Balcı - Kalmadı
Mehmet Balcı - Doluyum
Yusuf Karagözoğlu - Kazandıklarımızı kay...
Muhsin Hamdi Alkış - Olaylara Bakış-105
Kubilay Ertekin - En tehlikeli virüs.....
Halis Arlıoğlu - Hasret ve hüsranla g...
Halis Arlıoğlu - Felek
Büşra Doğramacı - İnsanlığın maarif da...
Kürsü Kainatın Efendisi - Mucize
Murat Yaramaz - Tedrisat
Murat Yaramaz - Mizah köşesi-105
Murat Yaramaz - Vesile
Murat Yaramaz - Bıçak
Murat Yaramaz - Eğilim
Mehmet izzet Gülenler - Dubalı dünya düzeni ...
Gülşen Ayhan - İki kelime arasındak...
Eyyub MEMMEDOV - Deniz boyu sevgim...
Mertali Mermer - İnsanlar anlamaz ben...
Cemal Karsavan - Kaşım değse kirpiğin...
İlkay Coşkun - Maarif meselemiz
İlkay Coşkun - Mülâkat-105
İlkay Coşkun - Vatanım
Turgut Yıldızan - İnsandan hazreti ins...
Turgut Yıldızan - Öğretmen olabilir mi...
Vildan Poyraz Coşkun - Eğitimde anne eli
Mehmet Şirin Aydemir - Keder kardelenleri
Çakmakçıoğlu - Hangi eğitim
Tuba Kanlıkama - Payitahtın sesi
Mustafa Kadir Atasoy - Göktaşı
Ülvi ƏLƏKBƏRZADƏ - Edilen dualar
Ülvi ƏLƏKBƏRZADƏ - Sevgi notumuz
İlknur Şimşek - 1453
 
 
23 Mart 2005 tarihinden beri
 Ziyaretçi Sayısı Toplam : 7795048
 Bugün : 2342
 Tekil Ziyaretçi Sayısı Toplam : 514795
 Bugün : 28
 Tekil Ziyaretçi Sayısı (dün) Toplam : 63
 105. Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 3
 Önceki Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 6
Son Güncellenme: 2 Mayıs 2020
Künye | Abonelik | İletişim