Kardelen Twitter'da... https://twitter.com/#!/kardelendergisi        Kardelen 27 Yaşında!..       
    Yorum Ekle     3445 kez okundu.     2 yorum bırakıldı.     Yazara Mesaj

G?L HANIMIN YEMENYSY
Fatma Pekşen

  Sayı: 63 - Ekim / Aralık 2008

Kadın, ablak beyaz yüzünü bir çerçi boncuğu gibi süsleyen iri mavi gözleriyle, az önce sulayıp süpürdüğü minik avlusunu kolaçan etti. Akasya ağacından düşen bir iki küçük dalcık, temiz avluda gözüne pürüz gibi gözüktü, çabucak alıp dış kapının arkasına dayadığı içi çer çöple dolu paslı tenekenin içine attı. Geniş eteğini toplayarak, her sene bahar başında kurup, sobalar yanarken bozduğu seyyar sedirine anaç tavuk rahatlığıyla oturdu. Eski, mavi basma elbisesini bozarak yaptığı "çaput minder"e öylesine yayılıp, öylesine kurulmuştu ki, senelerce kaldırmasalar ses çıkarmayacaktı.

Günler de amma uzamıştı ha!.. Gece, peçesini yırtıp, yerini gündüz denen aydınlığa verirken uyanmış, o kadar işi gördüğü halde daha yeni yarılanmıştı. Bir sinema önünde kabak ve ayçiçeği çekirdeği satan kocasına, kızının yazılmış defterleriyle bir sürü fişek bile yapıp hazırlamış, yarına iş bırakmamıştı. Yarın önemli bir gün olacaktı...

Güneş avluyu dolaşıp akasya ağacının üstünden son kez sarı öpücüklerini gönderirken vakit dolacak, başına peştamalını çekip, azgın azgın akan derenin üstündeki köprüyü kuş gibi geçip, ilkokulun kapısına gidip zilin çalmasını bekleyecekti.

Makine civcivi haşarılığındaki, ele avuca sığmayan öğrencilerin tiz sesle bahçeyi, caddeyi doldurduğu demlerde, birkaç arabalı ebeveynle aynı heyecanı paylaşacak, kendi "Birtane"sine kavuşmanın heyecanını yaşayacaktı...

Her seferinde olduğu gibi en sona kalacak, öğretmenlerin "Hayırlı akşamlar Mihriban anne" sesleri arasında kızcağızını sırtlayarak, yolları köprüleri geçirerek "Küçük Cennet"ine, yani evine getirecekti.

Oturduğu minderden, her şeye sahip kraliçe edasıyla süzdü etrafını. Kimselere heveslenmeyecekleri bir biçimde, cevizinden fındığına, ıhlamurundan elmasına, vişnesinden dutuna kadar, bahçenin orasında burasında uzak diyarlardan gelmiş, hatırı sayılır misafir rahatlığıyla kurulmuş, gerilerden gelen Karadeniz rüzgârıyla nazlı nazlı salınan ağaçlar bulunuyordu.

Avludaki akşamsefaları, hüsnüyusuflar, aslanağızları, karanfiller, güller her biri ayrı renkte, ayrı kokuda ahenk katıyordu "Küçük Cennet"e.

Kireç kokulu üç geniş odası, kocaman mutfağıyla, her köşesinde ayrı emeğinin kendisini gösterdiği, kaynatasından kalma ev lebaleb huzur doluydu.

Talip'le evlendiğinde, her ikisinin de yaşı bir hayli ilerlemişti. Öyle köklü bir işi yoksa da geçim sıkıntısı da çekmiyorlardı. Kimi gün banliyö treniyle birkaç istasyon ötedeki ırmağa balığa gidiyor, kimi gün İstanbul'a mala giden esnafların dükkânlarını bekliyor, kimi gün de sinema önünde, çekirdek, mısır vs satıyordu. İyi adamdı Talip...

Kadın, seyyar sedirin altından elişi torbasını çıkardı, en sevdiği işlerden biri olan oyasını örmeye koyuldu. Mavi gözleriyle tezat oluşturan kırmızı ipliği mekiğine dolamış, mekiğin çıkardığı "çıt çıt" seslerini, memleketine hasret yeni gelin açlığıyla, sıla türküsü dinler gibi dinliyor, bundan sonsuz zevk alıyordu.

Bahçedeki rengârenk çiçeklerden esinlenerek yaptığı oyalarla hem Talip'e arka oluyor, hem de ortaya yeni bir eser çıkarmış olmaktan haz duyuyordu. Severek yaptığı bu güzellikleri, eli açık olduğu için birçok kimseye hediye ediyorsa da, bu sefer yaptığının yeri daha başkaydı; "Bir tane"sinin öğretmenine armağan edecekti.

Bebekken geçirdiği çocuk felci yüzünden, yürümekte zorluk çeken biricik kızına baba şefkatiyle yaklaşan Nazım öğretmene verecek, eşine götürmesini isteyecekti. On gündür uğraştığı bu oldukça zor oyanın son birkaç motifi kalmıştı. Bayrak kırmızısı rengindeki katmer katmer güller, gerçek gülleri aratmayacak nitelikteydi. Ahh bir de kokusu olsaydı...

*

Ertesi akşam menevişli dağların gerisinden güneş vedaa hazırlanırken, diğer veliler ve öğrencilerle İstiklal Marşı'nı, yapılan konuşmaları dinleyen Mihriban anne, beş yıllık emeğinin ardından, gözleri gururla parlayan felçli kızının karnesine baktığında, yüreğindeki sevinç ve acıma duyguları şaha kalkmıştı. İçi içine sığmıyor, derinlerde bir yerde, köpük köpük, coşkulu bir ırmak çağıldıyordu.

Kızını alıp çapraşık yollara sapmadan evvel, Nazım öğretmeni bulmalı, minnet duygularını belirtmeliydi O'na. Birkaç dakikalık beklemenin ardından buldu da...

Arkadaşlarıyla birlikte okuldan çıkan öğretmen, beş senedir her karne günü ellerine sarılıp öpmek isteyen bu kadını görmezlikten gelemez, annelik duygularıyla söylediklerini dinlemeden edemezdi.

Elinde çantası, sırtında kızıyla okul duvarının dibinde hayalet gibi sessizce dikilen kadına yaklaştı, bütün okulun hitap ettiği şekilde, "Gözün aydın Mihriban anne" dedi. "Emekleriniz boşa çıkmadı, kızımız en iyi öğrenciler arasında karnesini aldı."

"Sayende öğretmen bey" dedi anne titrek ama gururlu sesiyle. "Allah tuttuğunu altın etsin, Gül hanımla bir yastıkta kocatsın, çocuğuna, çocuğuna bağışlasın... Ne yapsak, ne etsek az amma, aha bu güllü yemeniyi Gül hanıma yaptım. Kaç gündür uğraşıyorum... Gül hanıma çok yakışacak."

Öğretmen, bu cefakâr, altın kalpli, gözlerinin içi mavi mavi gülen kadının ısrarla uzattığı kırmızı güllü yemeniyi aldı, teşekkürler ederek, klasörüne itinayla yerleştirirdi; gözlerinin bulutlandığını anneye göstermedi...

*

Anne, kızıyla evinin kapısından gururla girerken, Nazım öğretmen de bir başka kapıdan adımını atıyordu. Paslı demir kapı gıcırtısının sesine, olduğu kulübeden temenna ile karşılık veren mezarlık bekçisi, sık sık gördüğü bu adama, biraz da hayretle baktı: Ne işi vardı ki akşamın bu saatinde?..

Öğretmen, yaz güneşi ile coşup dizlerini bürüyen otlara, yabani dikenlere aldırış etmeden, önceden çiğnenmiş yerlere basmaya gayret ederek, yürüdü, yürüdü, ta duvarın dibindeki kabrin başında durdu. Klasöründeki güllü yemeniyi çıkardı, derin derin kokladı -artık yazısı bile okunmayan- mezar taşına dikkatlice örttü. Taze damat heyecanıyla, gelin duvağını açar gibi açıp, Gül hanımın gül yüzünü görmeyi umduysa da... Yutkundu. Daha bir yıllık evliyken, doğumda bebeğiyle birlikte öte âleme göçen karısını unutamamış, bir daha evlenmediği gibi, eşinin adını soranlara verdiği cevabı, beş yıl önce Mihriban anneye de vermişti.

Kızıllığı kaybolmuş ufuklarla, Mihriban annenin bahçesindeki çiçeklere buse kondurup gelen akşam rüzgârı, mezar taşındaki güllü yemeniyi hafif hafif oynatıyor, yıllanmış kabre bir tazelik veriyordu. Elleriyle, altındaki kumral ipekleri hayâl ederek yemeniyi okşayan Nazım öğretmen, istemeye istemeye ayağa kalktı.

Mezarlık kapısının paslı gıcırtısı gecenin bağrını yırtarken, "Evet Mihriban anne, dediğin gibi oldu... Yemeni Gül hanıma çok yakıştı" dedi duyulur duyulmaz bir sesle.


Bu yazıya yorum ekleyin

Adınız
E-posta Adresiniz
Yorumunuz
 

CAPTCHA


Resimdeki rakamları bu alana yazınız


Eklenen Yorumlar


Ekleyen : Fatma Pek?en    25.11.2008
Yorum : Sağolun Sena hanım. İpek Hayaller (Nesil) kitabımdaki hikayelerden birisiydi bu. Gençlere yönelik olanların geneli roman tarzında olduğu için dergide kullanamıyorum. Yalnızca Kavak Yelleri isminde olanı gençlik hikayeleri biçiminde. Onu da peyderpey gönderiyorum zaten. Gençlik ve çocuk, mühim konular. Ben de size aynı şeyi söyleyecektim; son sayıda hikayenizin yanı sıra çocuğa yönelmeniz isabetli olmuş. İşin mutfağında olan birisinin, eli kalem tutan bir erbabın bunları işlemesi gayet mantıklı. Çocuğu konu edinen hikayeleri de rahatlıkla çalışabilirsiniz. (Yanılmıyorsam öyle bir hikayeniz vardı.) Allah kaleminize kuvvet versin. Bir gün kitabınızı da okuyacağız inşallah. Sevgiler.




Ekleyen : Sena    24.11.2008
Yorum : Hikayenin akışı, betimlemeleriniz zaten çok güzel; fakat o son paragrafları okurken yaşanılan duygular bambaşka. O Henri'nin hikayelerinde yaşamıştım en çok bu duyguyu. Kitaptaki hikayeleri okurken su gibi akar ya. İşte böyle bir şey. Sizin hikayenizi de okurken keşke bir kitap olsa bu, diyorsunuz içinizden. Ardından diğer hikayeleri de okuyabilsem. Ama yeni sayıyı beklemek zorundayım biliyorum. Sizden bir ricam daha var. Gençlere yönelik çalışmalarınızı da bizimle paylaşmanız. Gelecek nesilleri anlayabilmek ve onların duygularını paylaşabilmemiz için çok ihtiyacımız var. Başarılar....





 
Bacanak... - Sayı 103
Erik ile kiraz... - Sayı 100
Çıtırtı - Ev yerleşiyor... - Sayı 99
Fatmalar ve diğerleri... - Sayı 97
Tüm Yazıları

ASKIDA ABONELİK: Siz de "askıda abonelik kampanyası"na destek olmak ister misiniz?

Gelecek sayı konusu (105): Eğitim, fert ve cemiyet için yarın projesi... Doğumdan ölüme bütün hayatın, zamanın ve mekânın konusu... Hattâ ölümden sonrası, ömrümüzü nasıl geçirdiğimize bağlı olduğuna göre, ölüm ötesi ümidi de, (Allah muhafaza) inkısarı da alınacak eğitime bağlı... Her insan ve her cemiyet onun nasıl olması gerektiği üzerinde düşünmek durumunda.

Son Eklenen Yorumlardan
 "Türk milleti, bütün tarih boyunca kaderinin devamlı ihtar ve ifşa edişleriyle meydanda olduğu gibi,... Sinan AYHAN

 Doğru söze ne hacet ayzına eline sağlık abi çok güzel... Serkan yakar

 Doğru söze ne hacet ayzına eline sağlık abi çok güzel... Serkan

 "Hattâ bir unvan vardır hezarfen diye. Hezarfen deyince hemen aklımıza Galata Kulesinden Üsküdara ka... Sinan AYHAN

 16 yıl önce verdiğimiz selâm bir "düşünen adam" tarafından alınmış, ne mutlu bize... Batuhan Bey, 10... Kadir Bayrak


Bir özel TV kanalı “yılın politikacısı”nı seçtirdi.
Seçilemeyenler üzülmesinler. Çünkü hepsi ayrı ayrı yılın politik acısı olduklarını ispatladılar.
Tek kelimeyle kurtuluş yolu
Karıncanın gücü
Selâm
Yolun sonu
Doğu Türkistan uzak değil
Tek kelimeyle kurtuluş yolu


Ali Erdal - Karıncanın gücü
Kadir Bayrak - Aşilin topuğu
Sinan Ayhan - Tokat
Necip Fazıl Kısakürek - Tek kelimeyle kurtul...
Dergi Editörü - Selâm
Site Editörü - Yolun sonu
Mehmet Hasret - Nasihat
Gönüldaş - İşte bu!..
Necdet Uçak - Yürüdüm Allah diye
Necdet Uçak - Kafkaslarda Rus zulm...
Altan Atan - Eski dünya
Kardelen Dergisi - Kardelenden haberler
Kardelen Dergisi - Gelecek sayı konusu ...
M. Nihat Malkoç - Âh Doğu Türkistan Âh...
Hızır İrfan Önder - Gelsin bahar
Mehmet Balcı - Güzel
Mehmet Balcı - Öğrenmelisin
Av. Mustafa Büyükgüner - Aradığımız ruh
Muhsin Hamdi Alkış - Ah Türkistan ah Türk...
Muhsin Hamdi Alkış - Olaylara Bakış (Nisa...
Hasan Ildız - İçimde
Kubilay Ertekin - Sinsi ve pasif siyâs...
Halis Arlıoğlu - Hayat arkadaşıma
İbrahim Ali Uçar - Asyanın kalbi Doğu T...
Ahmet Değirmenci - Oralardan haberler
Ahmet Değirmenci - Röportaj - Seyit Tüm...
Ahmet Değirmenci - Bir ihtilâl...
Kürsü Kainatın Efendisi - Mucize
Murat Yaramaz - İşkence
Murat Yaramaz - 104.sayı mizah köşes...
Murat Yaramaz - Korkak kahraman
Murat Yaramaz - Çözüm
Mahmut Topbaşlı - Solan yüzüm tende kö...
Erdal Kozankaya - Tarih bizi çağırıyor
Mehmet izzet Gülenler - Dubalı dünya düzeni ...
Gülşen Ayhan - Tercih
Hacer Taner Bulut - Kötülük eden kötülük...
Mertali Mermer - Hiç gelmeyen
Cemal Karsavan - Dikkat edilmeli sana...
Hakkı Şener - Türkistan
İlkay Coşkun - Doğu Türkistan uzak ...
İlkay Coşkun - "Mübareze" hakkında
Abdushükür Muhammet - Şiir okuma
Abdushükür Muhammet - Ak
Abdurehim imin /paraç - Vatan derim
Turgut Yıldızan - Gök bayrak için şanl...
Amine Vayıt - Güzel yurdum
Nurmuhammet Yasin - Nuzugumun çağrısı
Ferruh Recai - Karanlıkta güneşlene...
 
 
23 Mart 2005 tarihinden beri
 Ziyaretçi Sayısı Toplam : 7284429
 Bugün : 789
 Tekil Ziyaretçi Sayısı Toplam : 507549
 Bugün : 3
 Tekil Ziyaretçi Sayısı (dçn) Toplam : 86
 104. Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 1
 Önceki Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 5
Son Güncellenme: 2 Mayıs 2020
Künye | Abonelik | İletişim