VASİYET
Mehmet Balcı

  Sayı: 63 - Ocak / Mart 2009

Tweetle

Güsbat İsmail bir gün çağırır evlâdını,

Gelince evlâtları yapar nasihatini:

Yetmiş yıl yaşadım der, üzmedim bir insanı;

İnsanları sevenin temiz olur lisanı.

Diliniz temiz olsun, demeyin pis kelime.

Ömrümde haram bir mal dokunmadı elime.

Elin, belin ve dilin size en büyük düşman;

Sahip olun onlara, sonra olmayın pişman.

Evlâtlar babasını dinlediler bir zaman,

İsmail göçtü gitti Azrail vermez aman.

Güsbat Abas Samsun'da yaşadı yıllar boyu.

O da babası gibi onun da temiz soyu.

O da ölüm saati topladı evlâtları,

Evlâtları tuttular güzel nasihatları.

Güsbat Ahmet, köyünde yakalandı kansere;

Evlâtları toplandı başucunda son kere.

Dedi bakın evlâdım son sözüm olsun size

Babamın sözlerini anlattım hepinize…

Daima doğru olun, doğruluktan şaşmayın;

Her işe karışmayın, haddinizi aşmayın.

Dedem babama verdi aldığı vasiyeti

Babam bana devretti ondaki emaneti.

Babam dediği gibi yaşadım yıllar yılı,

Ben de evlâtlarıma devrettim o aklı.

Ey benim evlâtlarım, ey canımın canları;

Kuruş menfaat için üzmeyin insanları!

Yıllar yılı yaşadım ben kimseyi üzmedim,

Bir karıncayı bile bilerek ezmedim.

Hiç değer vermedim ben gümüşe ve altına.

Sizin için elimi soktum taşın altına.

Komşum aç kaldı ise, tok yatmadım bir kere;

Yardım ettim mazluma, bakmadım basa kire.

Oğlum ne halde diye uyumadım kaç kere;

Siz mutlu olun diye hiç sevmedim eğlence.

Evlâtlarım, benim de sizlere vasiyetim;

Küçükleri çok sevin, yaşlıya hürmet edin.

Ömür bitene kadar helâl yolda çalışın,

Temiz ahlâklı olun doğruluğa alışın.

Siz de evlâdınıza bunları anlatınız;

Sonra mezarınızda huzur ile yatınız.

Kardeşim hakkınızı helâl edin Mehmet'e;

Kul hakkıyla bu kulu göndermeyin ahrete