Kalede bir bayrak vardı
Mahir Adıbeş

  Sayı: 81 - Temmuz / Eylül 2014

Tweetle

-Göktürk Mehmet Oytun’a-

Bir bayrak vardı surunda kalenin

Dalgalanırdı esen gecelerin ardından

O zaman daha ben çok küçüktüm

Ona tâ uzaklardan el sallardım

Ayına sevdalıydım

Gönlümün gururuydun

Sen gecelerimin nuruydun

Öz yavrundu sıcağında sinesi terlemiş

Babamındı henüz ben doğmadan

Kop Dağı’nda şehit haberi gelmiş

Bir bayramda Gazi dedem anlattı

Düşündüm Ya Rab o günler ne günlermiş

Ateşle imtihan

Gönülleri yaktın

“Ulaşam” dedim çok çok ıraktın

Bir at binip ahırdan heybesini alıp terkine

Gadam gidiş o gidiş bir daha haber gelmemiş geriye

Yer çatlamış gök yarılmış dağlar yıkılmış

Ama o surdaki bayrak inmemiş yere

Dalgalan

Bu gökler senin

Dalgalan sensin benim emelim

Bir bayrak dalgalanıyordu surunda kalenin

Bacıma dedim “İşte bu senin gelinliğin”

İlmek ilmek tel tel hürriyet işlenmiş

İliği ay

Yıldızı düğme

Sığmıyorsun gönüllere

Kına yakmış yiğitler düğün yapıldığı gece

Söz verdik “Bayrak inmez baş düşmeyince”

Sürmeli gelinler sevindi analar el salladı

Anam alnımdan öpüp fısıldayınca inceden ince

Gülümsedim “Yine ne var ana” deyince

“Hani surda bir bayrak dalgalanıyordu ya” dedi

“İşte o babanın kefeni bundan sonra

Gündüz sen bekleyeceksin şehitler gece”

Karanlık

Kar yağıyordu

Bilmem ki anam o gece neden ağlıyordu

Oturdum bir taşın üstüne baktım surlara

Sallanan bir el değil bin el uzandı bana

Açtım heybeyi saçtım ortaya

Kızıma hilâlden bir taç oğluma yıldız taktım

Onlar babamdan emanetti

Ayı-yıldızı onlara bıraktım

Yol senin

Yordam senin

Gezindiğin vatan senin

Yattığın toprak sarıldığın bayrak senin