Göygöl
Samed VURĞUN

  Sayı: 101 -

Tweetle

Qucağında bir vaxt bəslədi sizi,

Görmədi sizləri vəfalı Göygöl.

Nişan vermə ona ayı, ulduzu,

Artıq unutmuş o xəyalı Göygöl.

Əsrlərdən bəri ömrü xar idi.

Zülm əlindən həyatdan bizar idi.

Özü bir yoxluqkən, adı var idi,

Görməmiş ömründə bu halı Göygöl.

Bu tutduğu işdən olmaz peşiman,

Sən də əbəs yerə olma pərişan,

Müftəxorlar artıq bulamaz imkan,

Yaratdı zəhmətkeş əhali Göygöl.

Neçə illər bundan qabaqkı çağı,

O solğun bağçam, o viran bağı,

Xatırlamazmısan, ey “böyük dahi”?

Yaşarmı sizinlə səfalı Göygöl.

Milli təəssübü atıb araya,

Qanlı Göygöl yaratdın füqəraya,

Çürümüş bir qatıq bir daha maya

Dutamaz qılıyor izlıar Göygöl.

Onun ehtiyacı yox həsbi-hâlâ,

Nifrəti var əski ulduz, hilala.

Sənin kimi bir əfsanə xəyala,

Uyğunlaşsa, yaşar cəfalı Göygöl.

Cözəlliyi bəlli, məşhuri-cahan,

Qismət olmaz bir də sizlərə inan.

Sizlərə çəkilən o dağa dərman,

Verməyəcək, gəzsən mahalı Göygöl.