Kardelen Twitter'da... https://twitter.com/#!/KardelenDergi_        Kardelen 30 Yaşında!..       
    Yorum Ekle     844 kez okundu.     Henüz yorum bırakılmadı.     Yazara Mesaj

Aliya
Altan Atan

  Sayı: 102 -

“Bad-el harab-ül Basra”

Aliya dostumdur, belki senin de öyle. Dostlar kaybedilmez ama bir süreliğine gider. O süre hiç bitmeyecek gibi gelir sana da, dünya başına yıkılır, suspus olur ve dayanamaz sen de çeker gidersin bir yerlere. Habeşli Bilâl hazretlerinin Efendimizin (sav) gidişinden sonra Medine’yi terk ettiği gibi. Bir gün rüyasında “beni hiç özlemedin mi Bilâl” dedikten sonra mecburen Medine’ye bir süreliğine döner ve okuduğu ezanla halkı coşturarak bir deli heyecanla sokaklara döktürür. Herkes Resulullah geri döndü zannettik der.

Rivayet ki; Basra’da yaşayan fakir bir derviş günlerce aç kalıp etrafından bir dilim ekmek istemiş de kimse oralı olmamış. Kasabın biri alaycı bir ifadeyle önüne bir parça çiğ et atmış. Bu kez bir ateş istemiş Basralılardan ve yine yüz çevirmişler ondan. Allah’ım bana bir parça ateş ver diyerek ettiği dua biter bitmez büyük bir yangın çıkmış Basra’da. Herkes can mal derdindeyken ateşi bulan derviş etini pişirmekle meşgulmüş. Biraz önce ateş isteyip de vermeyen birisi telâşla yanından geçerken; biz dertler içindeyken sen keyif yapıyorsun nihayet ateşi de bulmuşun ya demiş. Buldum ama demiş derviş, “Basra harap olduktan sonra”, Bad-el harab-ül Basra…

Gönül yanıp yıkılıp harap olduktan sonra hiçbir şeyin önemi kalmıyor. Onu önemsemesen de sahibini önemse ve kork. İş işten geçtikten sonra da, Allah’ın emrini beklemekten başka çarenin olmadığını yine O söylüyor. Yeter ki sen elinden geleni yapmış ol. Roma yanarken kim bilir kimler ne keyifler yapıyordu bilinmez. Hakikatin hikmetine sual olmaz, söz ve gözden öze varmaya bak onlarda kalma.

Bosna’da bir savaş çıktığının farkına geç varıldı. İlk anlarda Sarajevo denen bir Yugoslav şehrinde iç çatışmalar çıktı dendi ve ekranlardan verildiği kadarıyla bir yabancı gibi seyrettik. Sonra anladık ve kendimi Adana Şakir Paşa havaalanında oradan gelenleri karşılamakta buldum. Kendilerini anlatmak ve yardım istemek için gelmişlerdi. Durum çok acildi. Bir emek zinciri içinde elimizden geleni yapmaya çalışırken aciliyetin ne olduğunu kahrolarak anladık. Bir makine mühendisi ile İstanbul’dan bir demir tüccarı beraber gelmişlerdi. Mühendis artık bir asker, bir komutandı. Davut ağabey ise Bosna ile ilişkilerini hiç kesmemiş İstanbul’a yerleşmiş göçmen bir Boşnak. Şehirler dolaşıldı ve kimsenin olayın farkında olmadığı anlaşıldı. Emek veren duyarlı ve gönüllü kahramanlar sayesinde durum kısa zamanda anlaşılmaya başlandı. O gece evimizde yatacakları odaya bırakılan ikramlarla kapılarını kapattıktan sonra sabah kapıyı açtığımda onları aynı bıraktığım halde buldum. Acaba rüya mıydı, zaman mı durmuştu, şaşırdım… Ne bu haliniz deyince bana çevrilen bir cümle kurdu komutan: Evim; hanım çocuklarımın başlarına ne geldiğini bilemiyorum, onları öylece bırakıp geldim her an her şey olabilir! Sanki donup kalmışlardı. Yıl 1992.

Meydanlarda toplantılar konuşmalar yapılıyordu, gözler yaşlı gönüller yaslıydı. Kürsünün önünde üzerime yığılan, atılan, bırakılan eşyaları akşamın karanlığına kadar teslim edecek bir yer aramıştım. Hele ne yapacağımı bilemeden elimde kalan o bisikleti hiç unutamam. Elden ele havada bize doğru gelmişti sanki bir tank gibi. Hepsi dünyanın en ağır yükleriydiler. Teslim ettikten sonra o gece nispeten rahat uyuyabildim. Bizlere uzanan o elleri ve o yüzlerin halini unutmak mümkün değil.

2003 yılında dostumuz Aliya, savaş sırasında Konya’nın verdiği desteklere teşekkür için Bosna’dan doğrudan Konya’ya küçük bir uçakla geldi ve yine doğrudan Bosna’ya döndü. Birkaç ay sonra da vefat haberini aldık. Sanıyorum son bir veda ve şükran gezisiydi uzanan ellere…

Bir ortamda hemen yanına oturuverip gayrı ihtiyari elimi dizine koyduğumu hatırlıyorum. Sonra elimi tutup sıktığını ve o bakışlarını…

O bakışlar, geçmiş bütün fakru çilenin üstünde toplanarak sana baktığı hazinelerden biriydi. Hakikate boğun eğmiş Avrupalı Müslüman bir doğal liderin, Avrupa’nın ortasında, tek gözlü canavarın yok etmeye çalıştığı insanların insanın içine işleyen, kendini boşlukta ve huzurda hissettiren topluca bakışlarıydı. İslam’ın evrensel bir din olduğu hakikatini, hataları, pişmanlıkları, yaşadıkları acıları, yalnızlıkları, varlıkları ve yokluklarıyla ispat edenlerin gayrı ihtiyari doğal lideriydi Aliya. Görünmez, tanımlanmadık, sinsi ve gizli bir düşmanla savaştı. Kimseyle anlaşmadı.

Bizler onu, on iki yıl tanıdık, onun gibi Allah için bir ateş isteyenlere ne kadar yardım edebildiysek o kadar ateş bulduk.

Hakikat bulutuna girenlerin girdiği gibi çıkmadığını, hakikatin bildiğimiz ve dayanabileceğimiz güzellikler olmadığını, hakikatin bildiğimiz her şeyin tam tersi olduğu gibi acayiplikleri biliyoruz.

Ancak hakikatin acayip acılarla hissedildiğini, anlaşıldığını da biliyoruz.

Benim bildiğimi bilseydiniz çok ağlar az gülerdiniz hadisini de, Allah dilediğini yapar (İbrahim Suresi.27) âyetini de anlıyoruz.

Öncülerin hakikate nasıl boyun eğdiğini, yolculuğun güle oynaya devam etmediğini görüyor, anlıyoruz.

Garip dervişe lâzım olan bir parça ateş için Basra’yı yakan Allah, âlemleri yakmaz mı?

Nereye kaçsalar ateşler onları bulmaz mı?

O ateşte kebap yapan birilerini görürseniz sakın kınamayın. Hakikat gördüklerinizin tam tersi olabilir ve Allah dilediğini yapar sen yeter ki elinden geleni yapmış ol.

Dostumuz Aliya, elim elinde,

Dostlarımız, elleriniz ellerimizde…


Bu yazıya yorum ekleyin

Adınız
E-posta Adresiniz
Yorumunuz
 

CAPTCHA


Resimdeki rakamları bu alana yazınız


Eklenen Yorumlar


Henız yorum bırakılmadı...
 
Üst akıl... - Sayı 106
Eski dünya... - Sayı 104
Sağlıklı nokta... - Sayı 103
Aliya... - Sayı 102
Tüm Yazıları

ASKIDA ABONELİK: Siz de "askıda abonelik kampanyası"na destek olmak ister misiniz?

Gelecek sayı konusu (107): Üstte gök basmasa altta yer delinmese senin ilini ve töreni kim bozabilir? Birlikten kuvvet doğar; doğudan batıya, kuzeyden güneye hepsi bir örgüde, hepsi bir ilmekte; Türk Birliği...

Son Eklenen Yorumlardan
 Üstadı saygı ve rahmetle anıyor... çektiğifikir sancısından bizlerede bir katre bahşetmesiniRABBÜL Â... Hasan GÖRAL

 Üstadı saygı ve rahmetle anıyor... çektiğifikir sancısından bizlerede bir katre bahsetmesiniRABBÜL Â... Hasan GÖRAL

 Güzel tesbitler... Yüreğine kalemine sağlık. Mevlam nice faydalı yazılar kaleme almak nasip etsin in... Süleyman Okur

 Umut mu, umutsuzluk mu; hayali süsleyen güneş, her şeyi tutuşturmaya yeter; ama bir çiçek ki içte ve... Sinan AYHAN

  O kadar güzel kaleme almış ki sevgiyiSözcükler sevgiKağıt o kaleme alşık olmuş.Yüreğine sağlık A... Gülşen Akkaya


Marksizm’in, her şeyin cevabını veremediği, “ilk insanı ve tabiatı kim yarattı” sorusuna “bunu ortaya atmakla tabiatı ve insanı yok farz etmiş oluyorsun. Bundan vazgeçersen, bu soruyu sormaktan da vazgeçersin” demesinden(diye karşılık vermesinden) anlaşılmaktadır. Ancak her şeyin cevabını verebilecek bir kriteryuma sahip olan “benim düzenimi kabul et, kurtulursun!” deme hakkına sahiptir.
Kardelen: Sayı 1, Temmuz 1993
İrfan işinde plân
Kin ve nefretten beslenen müfteri müfsit
Zincirli kaya
Türk kimliğini nerede arayalım?
Yazı renginde melodiler
Büyük Doğu dersleri -3-


Yavuz Sert - Röportaj - Abdullah ...
Yavuz Sert - Hazreti Mevlânâ okum...
Yavuz Sert - Bir bürokrat şârih: ...
Ali Erdal - Türk kimliğini nered...
Ali Erdal - Anadolu deyince...
Kadir Bayrak - Anadolu; Âb-ı hayat
Sinan Ayhan - Bizi tutan harç ve m...
Necip Fazıl Kısakürek - İrfan işinde plân
Fatma Pekşen - Parkta bir bayram sa...
Dergi Editörü - Zincirli kaya
Site Editörü - İlim ve irfan
Mehmet Hasret - Ana sütü gibi helâl
Necdet Uçak - Toprak
Necdet Uçak - Kardeşiz
Necdet Uçak - Güne besmeleyle başl...
Altan Atan - Üst akıl
Mustafa Büyükgüner - on dört, otuz yedi, ...
Kardelen Dergisi - Kardelenden haberler
Kardelen Dergisi - Gelecek sayı konusu ...
Hızır İrfan Önder - Erdem Beyazıta mektu...
Hızır İrfan Önder - Yunus Yunus
Ayhan Aslan - Bam teli
Ayhan Aslan - Acı kahve
Ayhan Aslan - Merhaba
Ayhan Aslan - Kemiksiz
Ayhan Aslan - Ulu sevda
Ayhan Aslan - Vicdan
Olgun Albayrak - Hoşgör bizi
Mehmet Balcı - Dedecim
Mehmet Balcı - Şiir hayatımdır
Muhsin Hamdi Alkış - Olaylara bakış - 106
Kubilay Ertekin - Kin ve nefretten bes...
Halis Arlıoğlu - Gurur ve hüzün
Ahmet Değirmenci - Neler olur neler
Büşra Doğramacı - Kaygı atlası
Kürsü Kainatın Efendisi - Mucize
Murat Yaramaz - Cami duvarı
Murat Yaramaz - Cuma
Murat Yaramaz - Kadir
Erdal Kozankaya - Haydi sil gözyaşları...
Mehmet izzet Gülenler - Dubalı dünya düzeni ...
Erkan Karakaya - Son gemi
Gülşen Ayhan - Yazı renginde melodi...
Mertali Mermer - Benliğini arayan
Cemal Karsavan - Risale-i Hayat Mekte...
İlkay Coşkun - Mesnevî bağlamında f...
Erdal Kurtuldu - Modern dünya rüya mı...
Zafer Nefer - Mühür; iyi günlerde ...
Makbule Özdemir - Aşkın uğruna
 
 
23 Mart 2005 tarihinden beri
 Ziyaretçi Sayısı Toplam : 8197386
 Bugün : 2169
 Tekil Ziyaretçi Sayısı Toplam : 523802
 Bugün : 61
 Tekil Ziyaretçi Sayısı (dün) Toplam : 93
 106. Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 2
 Önceki Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 6
Son Güncellenme: 15 Kasım 2020
Künye | Abonelik | İletişim