Kardelen Twitter'da... https://twitter.com/#!/kardelendergisi        Kardelen 27 Yaşında!..       
    Yorum Ekle     3274 kez okundu.     Henüz yorum bırakılmadı.     Yazara Mesaj

Bu Sabah
Bedran Yoldaş

  Sayı: 57 - Temmuz / Eylül 2007

Bu sabah ansızın yatağından fırladı. Sağa sola bakındı; bir şeyler aradığı her halinden belliydi. Etrafındakilere sezdirmek istemiyor olması aradığı şeyin bilinmesini istemediği bir şey olduğu gerçeği kendini ele veriyordu. Aradığı şey konusunda en ufak bir fikrimiz yoktu.
Ne olduğu konusunda en ufak bir düşüncemiz de. Daha önce böyle bir durum yaşamadığımız için de fikir yürütmekte oldukça zorluk çekmekteyiz. Bizim fazlaca kafa yormamız bize bir şey kazandırmayacağını düşünerek ilgilenmiyor gibi görünmeye çalıştık. Aslında sadece çalıştık. Neler olduğunu ve ne aradığını çok merak ediyorduk. Dört duvar arasından gidip gelmesi baş döndürücü gücünü bize miras bıraktığında o kapıya çoktan yönelmişti bile. Kapı tüm şiddetiyle yüzümüze kapanmıştı. Sorularımız cevap arayadursun cevaplayacak olan ise çoktan tüymüştü. “Dert bir değil ki…” diye yakındı, annesi. “Dert bir değil ki… Hangi biriyle uğraşayım ?”
“Dert etme sen teyze, biraz hava alıp nasıl olsa yine gelir. Sorunu ne ise o zaman öğreniriz. Merak etme sen. Gönlünü ferah tut.”
Hem söylenip hem de gözlerimiz arada bir kapıyı yokluyordu. Kendimizi otomatiğe kurmuş gibi ha bire gözlerimiz kapıya doğru kayıyordu. “Nerde kaldı?” sorusu hepimizin bilinçaltında cirit atıyor olmasına rağmen kimse bunu açık bir şekilde dillendiremiyordu. Cesaret edemiyordu. Merak, kin ve öfke birbirine karışmıştı. Koruma duygusu da buna eklenince varın siz düşünün yaşanan çileli dakikaları, teneffüs edilen ağır havayı, kimsenin kaldırmaya güç yetiremediği ağır havayı… Zaman geçtikçe merakımız katlanarak artıyordu. Korku, endişe ve merak akraba olup kafamızı mesken tutmuştu adeta. Bir de buna ne yapacağımızı bilmeden bekleyip durmamız da dozunu artırıyordu.
Şen şakrak odaya girmişti. Etrafa gülücükler dağıtmıştı. Hatta el şakası bile yapmıştı. Huysuzluk edip terslenmemize bile aldırış etmemişti. Sadece biraz yorgun olduğu gözlerimizden kaçmamıştı. Sorularımıza kaçamak cevap yerine tatmin edici cevap vererek düşüncelerimizde yanıldığımıza inandırmıştı bizi.
Kapı sert bir şekilde çalmaya başlayınca hepimiz birden ayağa fırlayarak kapıya yönelmiştik. Kapıya yakın olan Salih kapıyı açtığında hepimiz hayal kırıklığına uğramıştık. Gelen o değildi.  Sağa sola bakmamız bir şey değiştirmemişti. Kendisinden eser yoktu. Gelen kişi de onu soruyordu. “Nerede bulabilirim?” sorusuna vereceğimiz cevap onu tatmin etmeyeceğini bile bile “bilmiyoruz” cevabını verdiğimizde tahminimizde yanılmadığımızı gördük. Adamcağız inanmıyordu. Tüm çabalarımıza rağmen inandıramadık. “Öyle olsun” diyerek tehditvârî bir bakış fırlatarak kapıdan uzaklaştı. Bizler birbirimize bakmakla öylece kalakaldık orta yerde. Neler döndüğünü bilemeden.
Saatler birbirini kovaladı ama hâlâ bizimkinden ne bir ses ne bir seda ne de bir haber vardı. Adeta nefesimizi tutmuş onu bekliyorduk. Ya da ondan gelebilecek bir habere…
Telefon acı acı çaldı. Karşıdaki endişeli ve boğuk bir sesle:
“Hemen eve gel. İşin var!”
Ne olmuştu ki bu kadar acil bir durum doğurmuştu. Düşüne dururken:
—Ne oldu, kimdi arayan?
—Babam hemen eve gitmemi istiyor.
—Olumsuz bir durum mu var?
—Bilmiyorum ki!.. Sadece ‘acele eve gel’ dedi. Başka da bir şey de söylemedi.
Kafam arı kovanı gibi vızıldıyordu. Ne olmuştu? Neden bu saatte beni eve, hem de acilen çağırıyordu babam. İstemeye istemeye eve doğru yol aldım.
Dalgındı. Bıkkın. Yüzü ağlamaktan şişmişti. Yanaklarında süzülen yaşların bıraktığı iz. Ağzından eksilmeyen sigarası cılız bir şekilde yanarken, sigarasının dumanları ile boğuşan saçları dağınık. Soğuk ayazın bıraktığı izlerle buruşan derisi… Tam bir derbeder… Hayattan umudunu kesmiş; çaresizliğin verdiği eziyet ve usanç… Benliğini etkisi altına almış. Duygular yaşadıkları ve içinden çıkamadığı labirent… Nasıl davranması gerektiğini de bilememin ezikliği de eklenince ruh halini varın siz düşü- nün. Moraran gözleri hayatın bitme noktasına yaklaştığını komik yorumu ve dayanılmaz acılar geride bırakacaklarına kalan miras olarak düşündükçe yoğun duygular arasında gözlerinden yaşlar ha bire aşağıya doğru yuvarlıyordu. Günler birbirini kovalamış ancak o içine girdiği girdaptan bir türlü kurtulamamıştı. “Bu sefer her şey değişecek” diyerek günlerce aylarca kendisini kandırmıştı. Avut- muştu. İçine girmiş olduğu girdap durmadan kendisini içine çekiyordu. “Bir daha bir daha…” diyerek avunmuştu. Bu durumdan da kendisinden başka kimse haberdar değildi. Derdini kimseyle paylaşmıyordu. Bu da çıkmaz sokakta yalnız başına yolculuk demekti. Zaman durmadan ilerliyor; etrafındaki çember de gittikçe daralıyordu. Daraldıkça da sıkıntı aşılmaz bir duvar olarak karşısında dikiliyordu. Çıkar yol kalmamış görünüyordu kendisine. Kendisine göre yaptığı yorumdan bu sonucu çıkarmıştı. “Başka yol yok…”
Yılların birikimini bir anda yok etmişti. Kendisinde tutku haline gelen bu illet, hayatını yiyip bitiriyordu. Başını taştan taşa vuruyor, çıkış yolu arıyordu. Nafile… Tüm yollar yüzüne kapanıyordu. Kimseye de belli etmeden halletmek istiyordu, ancak bunu başaracak güçte de değildi. Çıkış yolu arıyordu ancak bulmakta zorluk çekiyordu. Başını taştan taşa vuruyordu. Çıkış yolu bulmak uğruna hayatının en riskli oyununu oynamıştı ve kaybetmişti. Önceleri iş olsun diye başladığı bu tehlikeli oyuna her geçen gün bataklığa batan nesne gibi her geçen gün batıyordu. Çıkış yolu aradıkça da daha bir batıyordu pisliğe. Ailesi durumu bilmediği içinde sıkıntısı daha da bir büyüyordu. İçinden çıkılmaz bir durum düşüncelerini altüst ediyordu. Çıkış için çaldığı tüm kapılar yüzüne kapanıyordu. Bilinmez denklemler artıkça kapanan kapılar çoğalıyordu. Nasıl yapmıştı nasıl? Bu sorumsuzluğu nasıl yaşamıştı. Utancından yerin dibine batıyordu.
Aylar birbirini takip etmiş. İçinde bulunduğu sıkıntılı dönemi ailesinin yardımıyla atlatmıştı. İçindeki kurt her seferinde kulağına fısıldıyordu: “Kaybettiklerini geri almalısın.” Zihninde bu cümle çalkalandıkça yayıktaki ayran gibi düşünceleri çalkalanıp gidip gelmeye başladı. Bir saati diğerine uymuyordu.
“Bir daha bir daha” diyen sesler kafasında çoğaldıkça adımları ve elleri de bu ritme ayak uydurunca kendini kaybedip kumar masasının başına geçti. Tekrar başa dönmüştü. Kaybettikleri yetmemiş yeni kayıplar eklenmişti. Başı önde sokaklarda avare avare dolanmaya başladı. Çıkış yok, çıkış yok!..

 


 


Bu yazıya yorum ekleyin

Adınız
E-posta Adresiniz
Yorumunuz
 

CAPTCHA


Resimdeki rakamları bu alana yazınız


Eklenen Yorumlar


Henız yorum bırakılmadı...
 
Paklanmak... - Sayı 105
İçimin yandığı gün... - Sayı 103
Sözde ve felsefede yalnız... - Sayı 101
Dokuz köyün delisi... - Sayı 100
Tüm Yazıları

ASKIDA ABONELİK: Siz de "askıda abonelik kampanyası"na destek olmak ister misiniz?

Gelecek sayı konusu (105): Eğitim, fert ve cemiyet için yarın projesi... Doğumdan ölüme bütün hayatın, zamanın ve mekânın konusu... Hattâ ölümden sonrası, ömrümüzü nasıl geçirdiğimize bağlı olduğuna göre, ölüm ötesi ümidi de, (Allah muhafaza) inkısarı da alınacak eğitime bağlı... Her insan ve her cemiyet onun nasıl olması gerektiği üzerinde düşünmek durumunda.

Son Eklenen Yorumlardan
 Allah(celle celaluhu) razı olsun. Bizim böyle bilimsel makalelere de ihtiyacımız var. Teşekkürler!... Himmet

 Hocam yazılarınızdan istifade ediyoruz. Bu yazınızda da çok faydalı bilgiler ve öğütler mevcut. Yaln... Mustafa GÜNEY

 Göz yaşı dökmemek kabil mi; bu satırlar işte tam göz yaşı pınarının yeri, İsa Yusufalptekin, güzel i... Sinan AYHAN

 Dünyaya düzen verdiklerini düşünenler, ne yazık ki dünyayı çökertiyor... Görünen köy kılavuz istemez... Sinan AYHAN

 Sevgili Mertali, bir yalınlık cevheri yolunu tutmuş, yani sen öyle bir yol tutmuşsun, ne güzel; sorm... Sinan AYHAN


Cinayet, hırsızlık, fuhuş, içki, kumar ve uyuşturucu karışımından ibaret düzeni ambalajlayıp medeniyetin ta kendisi diye yutturmak isteyen “tek dişi kalmış canavar”a karşı hani, “iman dolu göğsümüz” vardı?
Kardelen: Sayı 1, Temmuz 1993
Tek kelimeyle kurtuluş yolu
Karıncanın gücü
Selâm
Yolun sonu
Doğu Türkistan uzak değil
Dubalı dünya düzeni -I-
Karıncanın gücü
Erkeğin Başını Kapatması
Hiç gelmeyen
Diyet mi, Hayat Tarzy my?


Ali Erdal - Karıncanın gücü
Kadir Bayrak - Aşilin topuğu
Sinan Ayhan - Tokat
Necip Fazıl Kısakürek - Tek kelimeyle kurtul...
Dergi Editörü - Selâm
Site Editörü - Yolun sonu
Mehmet Hasret - Nasihat
Gönüldaş - İşte bu!..
Necdet Uçak - Yürüdüm Allah diye
Necdet Uçak - Kafkaslarda Rus zulm...
Altan Atan - Eski dünya
Kardelen Dergisi - Kardelenden haberler
Kardelen Dergisi - Gelecek sayı konusu ...
M. Nihat Malkoç - Âh Doğu Türkistan Âh...
Hızır İrfan Önder - Gelsin bahar
Mehmet Balcı - Güzel
Mehmet Balcı - Öğrenmelisin
Av. Mustafa Büyükgüner - Aradığımız ruh
Muhsin Hamdi Alkış - Ah Türkistan ah Türk...
Muhsin Hamdi Alkış - Olaylara Bakış (Nisa...
Hasan Ildız - İçimde
Kubilay Ertekin - Sinsi ve pasif siyâs...
Halis Arlıoğlu - Hayat arkadaşıma
İbrahim Ali Uçar - Asyanın kalbi Doğu T...
Ahmet Değirmenci - Oralardan haberler
Ahmet Değirmenci - Röportaj - Seyit Tüm...
Ahmet Değirmenci - Bir ihtilâl...
Kürsü Kainatın Efendisi - Mucize
Murat Yaramaz - İşkence
Murat Yaramaz - 104.sayı mizah köşes...
Murat Yaramaz - Korkak kahraman
Murat Yaramaz - Çözüm
Mahmut Topbaşlı - Solan yüzüm tende kö...
Erdal Kozankaya - Tarih bizi çağırıyor
Mehmet izzet Gülenler - Dubalı dünya düzeni ...
Gülşen Ayhan - Tercih
Hacer Taner Bulut - Kötülük eden kötülük...
Mertali Mermer - Hiç gelmeyen
Cemal Karsavan - Dikkat edilmeli sana...
Hakkı Şener - Türkistan
İlkay Coşkun - Doğu Türkistan uzak ...
İlkay Coşkun - "Mübareze" hakkında
Abdushükür Muhammet - Şiir okuma
Abdushükür Muhammet - Ak
Abdurehim imin /paraç - Vatan derim
Turgut Yıldızan - Gök bayrak için şanl...
Amine Vayıt - Güzel yurdum
Nurmuhammet Yasin - Nuzugumun çağrısı
Ferruh Recai - Karanlıkta güneşlene...
 
 
23 Mart 2005 tarihinden beri
 Ziyaretçi Sayısı Toplam : 7572183
 Bugün : 1467
 Tekil Ziyaretçi Sayısı Toplam : 511667
 Bugün : 18
 Tekil Ziyaretçi Sayısı (dün) Toplam : 59
 104. Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 6
 Önceki Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 5
Son Güncellenme: 2 Mayıs 2020
Künye | Abonelik | İletişim