Kardelen Twitter'da... https://twitter.com/#!/kardelendergisi        Kardelen 26 Yaşında!..       
    Yorum Ekle     3440 kez okundu.     6 yorum bırakıldı.     Yazara Mesaj

BURNU S?RTE S?RTE
Ali Erdal

  Sayı: 63 - Ocak / Mart 2009

"Korku Çağı"!.. 20. yüzyıl için böyle diyor (Albert Kamu): "Bizim yüzyılımız, yani 20. yüzyıl korku çağıdır!"... Bu çağ insanının geleceği yoktur. Önceden meseleler konuşularak çözülürken, bu devir insanlarının önüne duvar örülmüş gibidir. Böyle bir çağda insan için korkudan tabiî bir şey yoktur... (Franz Kafka)ya göre de, "çağımızda insan, bir hayvana dönüşüyor". Herkes, işine ve eğlenceye sürüye katılmış gibi gitmektedir. Sınırları çizilmiş bir hayat... İnsanlar, kendi yaptıkları parmaklıkların arkasındadırlar...

Birincisi yüzyılın yarısında, ikincisi çeyreğinde hayata gözlerini yuman bu düşünen adamlar, yüzyılın başında çağın buhranını görmüşler. Yüzyılın sonunda bugünkü manzara haklılıklarını gözler önüne seriyor:

Dünyanın göbeğinde bir ülke, dünyanın öbür ucundaki bir devlet tarafından; dünyanın gözü önünde, ‘kimyasal silâhlarla insanlığı yok etmeye hazırlanan diktatörden kurtarıp demokrasi getirmek’ masalı ile işgal ediliyor. Bütün dünya bu haksız fiili, bir film gibi kaygısız ve kayıtsız televizyonlardan seyrediyor. En fazla heyecanlı bir maç... Bu kalleşliğe bakıp, önceden ilân edilerek yiğitçe yapılan meydan savaşlarına hayran olmaz mısınız? Bugün kimyasal silâh iddiasının, insanlığı enayi yerine koyan bir bahane olduğu açığa çıktı. Utanmış bile görünmedi işgalciler. Çocuklar öldürüldü, camiler bombalandı, evlere baskınlar yapıldı. Tecavüzler, özel işkence hapishaneleri... Bütün bunlara rağmen (itibarları diyemeyeceğim) saygınlıkları sarsılmadı; devran yine ol devran... Güçlü, hep haklıdır...

Bir Holivut senaryosu gibi ikiz kuleler yıkıldı. Suçlu ilân edilen terör çetesinin azılı liderini "ölü veya diri" ele geçirmek ve terörizmi "ininde" yok etmek masalı ile "Dünyayı Kurtaran Adam", Afganistan’ı işgal etti. Uzaydan sineğin gözünü görenler ve vızıltısını duyanlar, işe bakın ki, azılı lideri ele geçiremediler, O günlerde doğan çocuklar, şimdi ilkokula gidiyor... Hafıza-yı beşer, nisyan ile maluldür... Demek her şey ‘sanalmış’ ve insanlığı kandırmışlar... Devran yine ol devran... Güçlüdür, ne yapsa yeridir.  Bizde ise; abus suratı her gün haber bültenlerinde gösterildiği için varlığı muhakkak olan, soyadı bile cezayı gerektiren "maşaya", özel ada tahsis edildi. Sanki hapsedilmedi de, kendisi gitti adaya yerleşti katil... İdam edilmeme garantisi ile...

İsrail, hiç kimseye aldırmadan katliam yapıyor, çocukları bile öldürüyor. İslâm dünyasının göbeğinde Müslümanların vatanı işgal ediliyor... Kutsal mekânları açık ve sinsi yıkıyor. Kimseye hesap vermiyor, dünyanın efendisi vehmiyle, hiçbir kuruluşun böyle bir hakkı olmadığına, bunu herkesin böyle bilmesi gerektiğine inanıyor. Dünyada cılız birkaç sızlanma dışında, ses seda yok...

Herkes gerçekleri biliyor aslında... Herkes haksızlıkların, zulmün, yalanların farkında... Haksızlık karşısında dilsiz şeytan olmak neden bu kadar revaçta? Zor olan, gerçekleri bilmek değil, kabul etmek ve gerektirdiği sorumluluğa göze almak... Gerçekler o kadar dehşetli, yüklediği sorumluluk öyle ağır ki, görmemek ve kolay oldubittileri kabullenmiş sürüye katılmak işine geliyor herkesin. Olması gereken bu... Sen mi kurtaracaksın... Sürüde kalabilmek öyle gerektiriyor. Yoksa kurt kapar...

Tribünleri dolduran taraftarları, meydanlara yığılan kalabalıkları, internette öbekleşenleri, her türden arkadaşını (hattâ katilini) internetten denen meçhul ve sanal dünyadan bulanları, iradeleri mi bir araya getiriyor? Topluluğu 3 (F) ile (futbol, film, fieasta/dans) güttüğünü söyleyen diktatör, sürü psikolojisini ne güzel ifade ediyor. Bugün ona bir (F) daha eklendi: (Feysbuk)...

"Marka" giyme merakında; arabasını, takımını övmekte sürüye dâhil olduğunu ve sürü içinde bir değer olduğunu ispat zavallılığı yok mu?

Toplumu; reklâmlar, diziler, şok haberler, devamlı tekrarlanan sloganlar mı güdüyor, fikir adamları mı?

Bu çağ kadar cinayetin, fuhşun, uyuşturucunun, içkinin, hırsızlığın, rezaletin, hezeyanın ve fantezinin, güvensizliğin, soygunun, hilenin, haksızlığın, kötülüğün yaygın olduğu bir zaman dilimi biliyor musunuz? Seri katiller, tecavüzcüler, çeteler ve benzerleri hayatın tabiî gerçekleri... Drakulalar, Mavi Sakallar, Frankeştaynlar her akşam televizyon arkadaşımız... Sevimli devler bile bu hale tahammül edememiş olmalılar ki, masallarla beraber dünyamızı terk ettiler.

İnsanlar, başkaları ile alâkalarını en aza indirmiş; "sanal" tesellilerle avunuluyor. Toplum çökmüş; çarşıda, dolmuşta, sokakta birbirine selâm vermekten, göz ucuyla bakmaktan korkuluyor. Gerçek kahramanların yerini, komiser bilmem kimden süpermene ve örümcek adama kadar hayalî ve sanal kahramanlar aldı. Çocuklar gardiyanları bilgisayarlar nezaretinde evlerde hapis; sokakta oynamıyorlar. Nasrettin Hoca’nın taşları bağlamışlar, köpekleri salıvermişler dediği gibi, iyiliğin bütün yolları tıkalı, kötülüğün bütün yolları açık...

(Kamu); 20. yüzyıla "korku çağı" derken; 17. yüzyıla matematik, 18. yüzyıla fizik, 19. yüzyıla da biyoloji çağı demişti. Üçünün ortak ifadesi ile müsbet bilgiler... Müsbet bilgilerde üç yüzyıllık gelişmeden sonra korku çağı geliyor... Kardan sonra buz der gibi...

Nasıl olur?

Bu gelişmelerin sağladığı imkânlarla dünya gül bahçesine dönmeli değil miydi? "Korku çağı", müsbet bilgilerde ve bu sayede hızla gelişen ve bütün dünyayı saran teknolojideki gelişmeler yüzünden mi insanlığın üzerine kâbus gibi çöktü?

Hayır!..

Müsbet bilgilerden dolayı değil, müsbet bilgileri ve bu sayede kazanılan eşyayı (her şey) hakikatlerine uygun kullanamamaktan... Eşyaya, hakikatine uygun bir ruhla hâkim olmayı bilememekten... İnsanlığın, hakikatlerine göre kullanacak irfana ulaşamamasından... Kum saatindeki gibi, maddeyi kazanırken veya kazanmış görünürken ruhu, mânâyı, maneviyatı, kaybetmekten...

"Batı, bir kuru akıldır ve Allah kuru akla ne kadar hak ve imtiyaz vermişse Batı hepsine malik; ve kuru aklı nelerden mahrum etmişse hepsinden yoksundur. Tek kelimeyle madde fenni Batıdadır."

"Batının, madde idrakine bağlı bir şuurla, bu şuurun çerçevelediği bir his mihrakının etrafında, sadece su fâni dünya imparatorluğuna mahsus bir nizam ve marifet temsil ettiği ve ferdin (metafizik-madde ötesi) vicdanını besleyemediğidir."

"İnsan öldüğüne, saray yıkıldığına, âbide çatladığına ve fikir pörsüdüğüne göre, eğer bu âkıbetlerden hiçbiri olmasaydı Batı dünyasının da eksiği olmazdı. Fâniliğin üstündeki vecd ve teselliyi ve bu vecd ile eşya ve hadiselere tahakküm kudretini getiremeyen bir dünya, dışının mamurluğu nispetinde haraptır."

"Müsbet bilgiler manzumesi terakki ede ede, bir taraftan Batı’nın dünya fatihliğini sağlarken, öbür taraftan da kendi kendisine hâkimiyetini, ruhî hegemonyasını altüst etti; ve onu, çırpınan ve ruhuna dayanak arayan, dışı ziynetli ve içi harap, bir dev haline getirdi.

Batıyı anlamak, onun, madde plânına hâkim ve ruh plânına mahkûm tezadını en haysiyetli çapta görmekle olur."

Elektriğin kablo içine alınarak faydaya çevrilmesi gibi maddî kazanımlar disiplin altına alınmadığı, kontrol edilmediği için Batı (dolayısıyla insanlık); icat ettiği eşyanın altında ezildi. Batı, maddî gelişmeyi disiplin altına alacak ruhtan mahrum olduğunu anlayamadı. Evet bu sebeple, kum saati gibi, maddede kazandıkça, ruhta kaybetti. En ufak ruhî ürperti kalmadı. Her şey maddî hazlardan ibaret... Bu dünyada ne yaparsan, yanına kâr... Din, her çeşidi ile toplumdan, her sahadan uzaklaştırılıp vicdanlara hapsedildi. Bütün ruhçu görüşler, tavan arasına tıkıldı... Ürperti sadece cinayet ve korku filmlerinde... Mavera tefekkürü, uzaylı yaratıklar mavalında... İdrak beş duyu içinde hapis... Tek ideal (!), her nefsin kendisini düşünmesi ve bu yolda he şeyi mubah görmesi... Erkek para kazanma makinesi, kadın zevk âleti... Mukaddes aile, külfet... Dünya, insan sayısı kadar tanrı bulunan bir Olemp dağı...

Bu yüzden internet, gönüllü olarak hevesle yuttuğumuz afyonumuz... İradelerin istekle teslim edildiği, günaha sokmaktan öte saptırıcı, sapıklaştırıcı... Cep telefonumuz, yavaş yavaş öldüren katilimiz... Tek yapabildiğimiz, zararları aza indirmek... Manevî duygular karşısında canavar kesilen devlet ve her şeye (maydanoz olan) "düşünce kuruluşları" bile çaresiz... Herkes başının çaresine baksın... Gemisini kurtaran kaptan... Son zamanlarda karşıdakine kıyamıyormuş edası ile ‘benden sana fayda yok, sen kendi çarene kendin bak’ der gibi söylenen "kendine iyi bak", bu halin bir sonucu mu doğdu acaba? Zavallı insanlık, kendi icat ettikleri karşısında, yani "emrine verilmiş madde" karşısında aciz duruma düştü. Kendi yaptığı parmaklıkların ardında hapis...

Evet, binmişiz bir alâmete, gidiyoruz kıyamete...

İmam-ı Rabbanî, "Bir şey haddini aşarsa zıddına döner" buyuruyor. Madde hâkimiyeti kontrol edilemeyince haddini aştı... Frankeştayn, yarattığı (hâşâ) mahlûk karşısında acz içinde. Cep telefonu fizik rahatsızlığın, internet manevî çöküşün uç örnekleri.

Yüceltilen madde haddini aştı zıddına döndü... Yani faydadan zarara: Delinen gökyüzü, değişen mevsimler, ısınan yerküre, eriyen buzullar ve yükselen denizler, azalan sular ve kuruyan topraklar... Fıtratlarından koparılıp, zararlı hale getirilen hayvan ve bitkiler... Laboratuarda hazırlanıp, insanlığın başına bela edilen hastalıklar... Yine para için bozulan tohumlar... Bozulan sağlık, çürüyen insanlık... Dünyayı bu hale getirmişken ve bu halin farkına varmazken, uzaya insan göndermeyi, çağın başarısı olarak görmeye kahkahalarla mı gülersiniz, acı acı mı?

İnsanlığın Ufku (sav) "Emanetin hakkı verilmeyince kıyameti bekle!" buyuruyor. Kıyamet tartışmalarına şahit olunca gülmek mi, ağlamak mı gerektiğini kestiremiyorum. Hale bakın, kıyameti kopmuş dünya, kıyamet ne zaman kopacak tartışması yapıyor... Yaşanmaz hale getirmek, dünyanın kıyameti değil mi?

Ne olacak peki şimdi?

Her şey ayan ve beyan; olacağı şu:

İnsanlık; insanı ve emrine verdiği maddeyi, kâinatı ve kâinattaki her şeyi, sebebi ve sonucu, tedbiri ve çareyi yaratan yüce Allah’ın (cc) gönderdiği ve "razı oldum" buyurduğu dinine uygun olarak hayatı ve dünyayı yeniden nizamlamak gerektiğini, burnu sürte sürte anlayacak ve kurtulacak... Aksi halde eyvah!..


Bu yazıya yorum ekleyin

Adınız
E-posta Adresiniz
Yorumunuz
 

CAPTCHA


Resimdeki rakamları bu alana yazınız


Eklenen Yorumlar


Ekleyen : Ali ERDAL    12.02.2012
Yorum : "Rane"ye çok teşekkür ederim. Kardelen'in son sayısı tekniği ele aldı. İnsanın, kendi icadı makine karşısındaki durumunu değerlendirdi. Selâm ve saygılarımla.




Ekleyen : Rane    23.01.2012
Yorum : Yazinizi çok zengin samimi ve içten buldum. Hakikaten eger çagimizi tek kelimeyle özetliyecek olursak çagimiza "KORKU" çagi demek çok uygun. Avrupada yasiyan ve izliyen biri olarak burada dikkatimi hemen çeken seyin Türkiyedeki yasam pratigindeki disiplin ve teknik eksikligi burada ise teknik ve disiplin katiligi içinde unutulan ruh ve iç yapi oldugudur ve onlarla olan sohpetlerimde de hep dile getirmisimdir bunu. Bana görede maddenin kölesi degil, madde insanligin kölesi durumuna getirilmeli. Sadece birisiyle kalmak dengesizligi getiriyor diye düsünüyorum. Saygilarimla.




Ekleyen : Ali ERDAL    11.05.2010
Yorum : Teşekkürler Utku Bey Sizin gibi değerlerin takdiri bize devam şevki veriyor. Sizin gibi "DÜŞÜNEN ADAM"ların, Kardelen'in basılı halini de, yani baskının getirdiği değerlendirmeleri de görmelidir. Arzu buyursanız size örnek sayı takdim edebiliriz. Selâm ve saygılarımla...




Ekleyen : utku     10.05.2010
Yorum : ne harika tespit ve yoğun düşünce terbrik ederim çok beğendim




Ekleyen : Ali ERDAL    09.02.2010
Yorum : Allah sana ve senin gibilere, senin gibileri yetiştirenlere, yakınlarınıza iki cihan saadeti nasip etsin. Sizlerin sayesinde fikirlerimizi neşir imkânı buluyoruz ve şevk kazanıyoruz. Selâmlar ve sevgiler...




Ekleyen : Ahmet Yylmaz    19.01.2010
Yorum : Muhterem Hocam! Üstad Necip Fazıl, Muhasebe adlı şiirinde, "Ben artık ne şairim, ne fıkra muharriri! Sadece, beyni zonk zonk sızlayanlardan biri! "diyor..Anlaşılan o ki, sizin durumunuz da üstaddan farklı değil..Toplumun içinde bulunduğu bu durum sizi fazlasıyla üzüyor.. Teknolojideki inanılmaz gelişmelere rağmen, yinede insanoğlu aciz, insanoğlu garip..Yüzlerce km.hıza ulaşan ve yaklaşan fırtınaların, thusunamilerin, ne yönü değiştirilebiliyor, ne de engel olunabiliyor ? Son Peygamber, son kitap, son din..Kıyamet alametleri bir bir belirirken ve "her nefis ölümü tadıcıdır."emri ortadayken, şeytanın insanları kandırmak için kullandığı,sizin de vurguladığınız(futbol,internet,dans,faycbook,cep tlf.)vb. argümanlar artarken, Allah(C.C.) Zat-ı Alinizin düşüncelerini anlayabilen,ızdırabınızı paylaşan insanların sayısını arttırsın inşaallah..Cenab-ı Allah kaleminize kuvvet versin..Bu güzel yazılarınızın daha uzun yıllar devam etmesi için uzun ömürler versin..Saygılarımla..





 
Kedicik... - Sayı 94
Türkçenin serencamı... - Sayı 94
‘PEYGAMBER OCAĞI BENDE TÜ... - Sayı 93
Tek mısra yeter... - Sayı 92
Tüm Yazıları

Gelecek sayı konusu (95): Tasavvuf; herkesin içinde fıtrî olarak var olan aşkı, merkezine, hakikatine yerleştirme ve yüceltme mektebi... Yüce kahramanların harcı... Karşı çıkanlar evvelemirde içlerindeki aşk istadına yazık eder.


Son Eklenen Yorumlardan
 Ekrem, zaman ayırıp cevap lütfetmişsiniz; takdirleriniz, inşallah dua yerine geçer. Çalakalem yazılm... Ali Erdal

 Çok akademik; kılı kırk yararak, hissedilerek, çilesi çekilerek, araştırması olabildiğince yapılarak... ekrem yılmaz

 İsmini belirtmeyen değerli okuyucu... Çok güzel ifade etmişsiniz... Tebrikler ve teşekkürler...... Ali ERDAL

 ALLAH Türk Milletini seviyor; niçini için bir çok gerekçe sayılabilir. Bir kısmı yazıda mevcut. Ama ...

 Bir yazar için en değerli anlardan biri, "Anlaşıldığı An" olmalı...Yazılan bir yarımın, okuyucularıy... Işın Erenoğlu Üstündağ


Türkçe’nin kırpıla kırpıla ne hale getirildiğine bakmadan kalkmışız, “eser vermeli, eser vermeli” diyoruz.
Halbuki “Güneş Dil Teorileri”nin temel yapılmak istendiği bir dili kullanarak karşımızdakilerle konuşup, anlaşabildiğimize şükretmeliyiz.
Kardelen: Sayı 3, Aralık 1993
Türkçenin serencamı
Topyekûn ölçü
Ninemden bana kalan şey, bahçe ve fındık
Aranan kan
Türk dilini dert edinenler
Türkçenin serencamı
Yavuz Sert - Türk dilini dert edi...
Yavuz Sert - Annelerimiz-15 - Hz....
Ali Erdal - Türkçenin serencamı
Ali Erdal - Kedicik
Kadir Bayrak - Hangi Türkçe?
Sinan Ayhan - Dil kavramı üzerine ...
Sinan Ayhan - Ninemden bana kalan ...
Sinan Ayhan - Konuşan düşünce
Fatma Pekşen - Ses bayrağımız dilim...
Dergi Editörü - Aranan kan
Site Editörü - Ana dilimiz Türkçe
Mehmet Hasret - Bir küçük kedi için ...
Kürsü Nizam - Gıda
Acıyorum -
Necip Fazıl - Topyekûn ölçü
Necip Fazıl - İllet
Necip Fazıl - Kanun
Necdet Uçak - Anadilim Türkçe
Necdet Uçak - Rabbim
Necdet Uçak - Kucak açtık mazlumla...
Necdet Uçak - Niğbolu meydan savaş...
Mustafa Büyükgüner - Türk Budun(u)
Mustafa Büyükgüner - Budinden Yemene sazı...
M. Nihat Malkoç - Tabelâlarda Türkçe k...
M. Nihat Malkoç - Büyülü kelimeler
Hızır İrfan Önder - Hangi hücremde saklı...
İsimsiz - Dilinizi eşek arası ...
İsimsiz - Dil üzerine söylenen...
İktibas - Necip Fazıl
Muhammed İsa Öztürk - Silâhlar
Kubilay Ertekin - Müslümanın ilk vasfı
İbrahim Şaşma - Lüzum müzekkeresi
Halis Arlıoğlu - "Hero" ne demektir?
Halis Arlıoğlu - Arafatta niyâz
Halis Arlıoğlu - Ah bu yalnızlık
Bahadır Kaya - 94.sayı medya sepeti
Er Tuğrul - Eşek arısı ve kemâla...
Murat Yaramaz - 94.sayı mizah köşesi
Murat Yaramaz - Küs
Murat Yaramaz - Silgi
Murat Yaramaz - Gibi
Kamran Murquzov - Azerbaycan toprağına...
 
 
23 Mart 2005 tarihinden beri
 Ziyaretçi Sayısı Toplam : 3585738
 Bugün : 1224
 Tekil Ziyaretçi Sayısı Toplam : 415388
 Bugün : 42
 Tekil Ziyaretçi Sayısı (dün) Toplam : 88
 94. Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 2
 Önceki Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 6
Son Güncellenme: 16 Kasım 2017
Künye | Abonelik | İletişim