Kardelen Twitter'da... https://twitter.com/#!/KardelenDergi_        Kardelen 30 Yaşında!..       
    Yorum Ekle     4494 kez okundu.     6 yorum bırakıldı.     Yazara Mesaj

BURNU S?RTE S?RTE
Ali Erdal

  Sayı: 63 - Ocak / Mart 2009

"Korku Çağı"!.. 20. yüzyıl için böyle diyor (Albert Kamu): "Bizim yüzyılımız, yani 20. yüzyıl korku çağıdır!"... Bu çağ insanının geleceği yoktur. Önceden meseleler konuşularak çözülürken, bu devir insanlarının önüne duvar örülmüş gibidir. Böyle bir çağda insan için korkudan tabiî bir şey yoktur... (Franz Kafka)ya göre de, "çağımızda insan, bir hayvana dönüşüyor". Herkes, işine ve eğlenceye sürüye katılmış gibi gitmektedir. Sınırları çizilmiş bir hayat... İnsanlar, kendi yaptıkları parmaklıkların arkasındadırlar...

Birincisi yüzyılın yarısında, ikincisi çeyreğinde hayata gözlerini yuman bu düşünen adamlar, yüzyılın başında çağın buhranını görmüşler. Yüzyılın sonunda bugünkü manzara haklılıklarını gözler önüne seriyor:

Dünyanın göbeğinde bir ülke, dünyanın öbür ucundaki bir devlet tarafından; dünyanın gözü önünde, ‘kimyasal silâhlarla insanlığı yok etmeye hazırlanan diktatörden kurtarıp demokrasi getirmek’ masalı ile işgal ediliyor. Bütün dünya bu haksız fiili, bir film gibi kaygısız ve kayıtsız televizyonlardan seyrediyor. En fazla heyecanlı bir maç... Bu kalleşliğe bakıp, önceden ilân edilerek yiğitçe yapılan meydan savaşlarına hayran olmaz mısınız? Bugün kimyasal silâh iddiasının, insanlığı enayi yerine koyan bir bahane olduğu açığa çıktı. Utanmış bile görünmedi işgalciler. Çocuklar öldürüldü, camiler bombalandı, evlere baskınlar yapıldı. Tecavüzler, özel işkence hapishaneleri... Bütün bunlara rağmen (itibarları diyemeyeceğim) saygınlıkları sarsılmadı; devran yine ol devran... Güçlü, hep haklıdır...

Bir Holivut senaryosu gibi ikiz kuleler yıkıldı. Suçlu ilân edilen terör çetesinin azılı liderini "ölü veya diri" ele geçirmek ve terörizmi "ininde" yok etmek masalı ile "Dünyayı Kurtaran Adam", Afganistan’ı işgal etti. Uzaydan sineğin gözünü görenler ve vızıltısını duyanlar, işe bakın ki, azılı lideri ele geçiremediler, O günlerde doğan çocuklar, şimdi ilkokula gidiyor... Hafıza-yı beşer, nisyan ile maluldür... Demek her şey ‘sanalmış’ ve insanlığı kandırmışlar... Devran yine ol devran... Güçlüdür, ne yapsa yeridir.  Bizde ise; abus suratı her gün haber bültenlerinde gösterildiği için varlığı muhakkak olan, soyadı bile cezayı gerektiren "maşaya", özel ada tahsis edildi. Sanki hapsedilmedi de, kendisi gitti adaya yerleşti katil... İdam edilmeme garantisi ile...

İsrail, hiç kimseye aldırmadan katliam yapıyor, çocukları bile öldürüyor. İslâm dünyasının göbeğinde Müslümanların vatanı işgal ediliyor... Kutsal mekânları açık ve sinsi yıkıyor. Kimseye hesap vermiyor, dünyanın efendisi vehmiyle, hiçbir kuruluşun böyle bir hakkı olmadığına, bunu herkesin böyle bilmesi gerektiğine inanıyor. Dünyada cılız birkaç sızlanma dışında, ses seda yok...

Herkes gerçekleri biliyor aslında... Herkes haksızlıkların, zulmün, yalanların farkında... Haksızlık karşısında dilsiz şeytan olmak neden bu kadar revaçta? Zor olan, gerçekleri bilmek değil, kabul etmek ve gerektirdiği sorumluluğa göze almak... Gerçekler o kadar dehşetli, yüklediği sorumluluk öyle ağır ki, görmemek ve kolay oldubittileri kabullenmiş sürüye katılmak işine geliyor herkesin. Olması gereken bu... Sen mi kurtaracaksın... Sürüde kalabilmek öyle gerektiriyor. Yoksa kurt kapar...

Tribünleri dolduran taraftarları, meydanlara yığılan kalabalıkları, internette öbekleşenleri, her türden arkadaşını (hattâ katilini) internetten denen meçhul ve sanal dünyadan bulanları, iradeleri mi bir araya getiriyor? Topluluğu 3 (F) ile (futbol, film, fieasta/dans) güttüğünü söyleyen diktatör, sürü psikolojisini ne güzel ifade ediyor. Bugün ona bir (F) daha eklendi: (Feysbuk)...

"Marka" giyme merakında; arabasını, takımını övmekte sürüye dâhil olduğunu ve sürü içinde bir değer olduğunu ispat zavallılığı yok mu?

Toplumu; reklâmlar, diziler, şok haberler, devamlı tekrarlanan sloganlar mı güdüyor, fikir adamları mı?

Bu çağ kadar cinayetin, fuhşun, uyuşturucunun, içkinin, hırsızlığın, rezaletin, hezeyanın ve fantezinin, güvensizliğin, soygunun, hilenin, haksızlığın, kötülüğün yaygın olduğu bir zaman dilimi biliyor musunuz? Seri katiller, tecavüzcüler, çeteler ve benzerleri hayatın tabiî gerçekleri... Drakulalar, Mavi Sakallar, Frankeştaynlar her akşam televizyon arkadaşımız... Sevimli devler bile bu hale tahammül edememiş olmalılar ki, masallarla beraber dünyamızı terk ettiler.

İnsanlar, başkaları ile alâkalarını en aza indirmiş; "sanal" tesellilerle avunuluyor. Toplum çökmüş; çarşıda, dolmuşta, sokakta birbirine selâm vermekten, göz ucuyla bakmaktan korkuluyor. Gerçek kahramanların yerini, komiser bilmem kimden süpermene ve örümcek adama kadar hayalî ve sanal kahramanlar aldı. Çocuklar gardiyanları bilgisayarlar nezaretinde evlerde hapis; sokakta oynamıyorlar. Nasrettin Hoca’nın taşları bağlamışlar, köpekleri salıvermişler dediği gibi, iyiliğin bütün yolları tıkalı, kötülüğün bütün yolları açık...

(Kamu); 20. yüzyıla "korku çağı" derken; 17. yüzyıla matematik, 18. yüzyıla fizik, 19. yüzyıla da biyoloji çağı demişti. Üçünün ortak ifadesi ile müsbet bilgiler... Müsbet bilgilerde üç yüzyıllık gelişmeden sonra korku çağı geliyor... Kardan sonra buz der gibi...

Nasıl olur?

Bu gelişmelerin sağladığı imkânlarla dünya gül bahçesine dönmeli değil miydi? "Korku çağı", müsbet bilgilerde ve bu sayede hızla gelişen ve bütün dünyayı saran teknolojideki gelişmeler yüzünden mi insanlığın üzerine kâbus gibi çöktü?

Hayır!..

Müsbet bilgilerden dolayı değil, müsbet bilgileri ve bu sayede kazanılan eşyayı (her şey) hakikatlerine uygun kullanamamaktan... Eşyaya, hakikatine uygun bir ruhla hâkim olmayı bilememekten... İnsanlığın, hakikatlerine göre kullanacak irfana ulaşamamasından... Kum saatindeki gibi, maddeyi kazanırken veya kazanmış görünürken ruhu, mânâyı, maneviyatı, kaybetmekten...

"Batı, bir kuru akıldır ve Allah kuru akla ne kadar hak ve imtiyaz vermişse Batı hepsine malik; ve kuru aklı nelerden mahrum etmişse hepsinden yoksundur. Tek kelimeyle madde fenni Batıdadır."

"Batının, madde idrakine bağlı bir şuurla, bu şuurun çerçevelediği bir his mihrakının etrafında, sadece su fâni dünya imparatorluğuna mahsus bir nizam ve marifet temsil ettiği ve ferdin (metafizik-madde ötesi) vicdanını besleyemediğidir."

"İnsan öldüğüne, saray yıkıldığına, âbide çatladığına ve fikir pörsüdüğüne göre, eğer bu âkıbetlerden hiçbiri olmasaydı Batı dünyasının da eksiği olmazdı. Fâniliğin üstündeki vecd ve teselliyi ve bu vecd ile eşya ve hadiselere tahakküm kudretini getiremeyen bir dünya, dışının mamurluğu nispetinde haraptır."

"Müsbet bilgiler manzumesi terakki ede ede, bir taraftan Batı’nın dünya fatihliğini sağlarken, öbür taraftan da kendi kendisine hâkimiyetini, ruhî hegemonyasını altüst etti; ve onu, çırpınan ve ruhuna dayanak arayan, dışı ziynetli ve içi harap, bir dev haline getirdi.

Batıyı anlamak, onun, madde plânına hâkim ve ruh plânına mahkûm tezadını en haysiyetli çapta görmekle olur."

Elektriğin kablo içine alınarak faydaya çevrilmesi gibi maddî kazanımlar disiplin altına alınmadığı, kontrol edilmediği için Batı (dolayısıyla insanlık); icat ettiği eşyanın altında ezildi. Batı, maddî gelişmeyi disiplin altına alacak ruhtan mahrum olduğunu anlayamadı. Evet bu sebeple, kum saati gibi, maddede kazandıkça, ruhta kaybetti. En ufak ruhî ürperti kalmadı. Her şey maddî hazlardan ibaret... Bu dünyada ne yaparsan, yanına kâr... Din, her çeşidi ile toplumdan, her sahadan uzaklaştırılıp vicdanlara hapsedildi. Bütün ruhçu görüşler, tavan arasına tıkıldı... Ürperti sadece cinayet ve korku filmlerinde... Mavera tefekkürü, uzaylı yaratıklar mavalında... İdrak beş duyu içinde hapis... Tek ideal (!), her nefsin kendisini düşünmesi ve bu yolda he şeyi mubah görmesi... Erkek para kazanma makinesi, kadın zevk âleti... Mukaddes aile, külfet... Dünya, insan sayısı kadar tanrı bulunan bir Olemp dağı...

Bu yüzden internet, gönüllü olarak hevesle yuttuğumuz afyonumuz... İradelerin istekle teslim edildiği, günaha sokmaktan öte saptırıcı, sapıklaştırıcı... Cep telefonumuz, yavaş yavaş öldüren katilimiz... Tek yapabildiğimiz, zararları aza indirmek... Manevî duygular karşısında canavar kesilen devlet ve her şeye (maydanoz olan) "düşünce kuruluşları" bile çaresiz... Herkes başının çaresine baksın... Gemisini kurtaran kaptan... Son zamanlarda karşıdakine kıyamıyormuş edası ile ‘benden sana fayda yok, sen kendi çarene kendin bak’ der gibi söylenen "kendine iyi bak", bu halin bir sonucu mu doğdu acaba? Zavallı insanlık, kendi icat ettikleri karşısında, yani "emrine verilmiş madde" karşısında aciz duruma düştü. Kendi yaptığı parmaklıkların ardında hapis...

Evet, binmişiz bir alâmete, gidiyoruz kıyamete...

İmam-ı Rabbanî, "Bir şey haddini aşarsa zıddına döner" buyuruyor. Madde hâkimiyeti kontrol edilemeyince haddini aştı... Frankeştayn, yarattığı (hâşâ) mahlûk karşısında acz içinde. Cep telefonu fizik rahatsızlığın, internet manevî çöküşün uç örnekleri.

Yüceltilen madde haddini aştı zıddına döndü... Yani faydadan zarara: Delinen gökyüzü, değişen mevsimler, ısınan yerküre, eriyen buzullar ve yükselen denizler, azalan sular ve kuruyan topraklar... Fıtratlarından koparılıp, zararlı hale getirilen hayvan ve bitkiler... Laboratuarda hazırlanıp, insanlığın başına bela edilen hastalıklar... Yine para için bozulan tohumlar... Bozulan sağlık, çürüyen insanlık... Dünyayı bu hale getirmişken ve bu halin farkına varmazken, uzaya insan göndermeyi, çağın başarısı olarak görmeye kahkahalarla mı gülersiniz, acı acı mı?

İnsanlığın Ufku (sav) "Emanetin hakkı verilmeyince kıyameti bekle!" buyuruyor. Kıyamet tartışmalarına şahit olunca gülmek mi, ağlamak mı gerektiğini kestiremiyorum. Hale bakın, kıyameti kopmuş dünya, kıyamet ne zaman kopacak tartışması yapıyor... Yaşanmaz hale getirmek, dünyanın kıyameti değil mi?

Ne olacak peki şimdi?

Her şey ayan ve beyan; olacağı şu:

İnsanlık; insanı ve emrine verdiği maddeyi, kâinatı ve kâinattaki her şeyi, sebebi ve sonucu, tedbiri ve çareyi yaratan yüce Allah’ın (cc) gönderdiği ve "razı oldum" buyurduğu dinine uygun olarak hayatı ve dünyayı yeniden nizamlamak gerektiğini, burnu sürte sürte anlayacak ve kurtulacak... Aksi halde eyvah!..


Bu yazıya yorum ekleyin

Adınız
E-posta Adresiniz
Yorumunuz
 

CAPTCHA


Resimdeki rakamları bu alana yazınız


Eklenen Yorumlar


Ekleyen : Ali ERDAL    12.02.2012
Yorum : "Rane"ye çok teşekkür ederim. Kardelen'in son sayısı tekniği ele aldı. İnsanın, kendi icadı makine karşısındaki durumunu değerlendirdi. Selâm ve saygılarımla.




Ekleyen : Rane    23.01.2012
Yorum : Yazinizi çok zengin samimi ve içten buldum. Hakikaten eger çagimizi tek kelimeyle özetliyecek olursak çagimiza "KORKU" çagi demek çok uygun. Avrupada yasiyan ve izliyen biri olarak burada dikkatimi hemen çeken seyin Türkiyedeki yasam pratigindeki disiplin ve teknik eksikligi burada ise teknik ve disiplin katiligi içinde unutulan ruh ve iç yapi oldugudur ve onlarla olan sohpetlerimde de hep dile getirmisimdir bunu. Bana görede maddenin kölesi degil, madde insanligin kölesi durumuna getirilmeli. Sadece birisiyle kalmak dengesizligi getiriyor diye düsünüyorum. Saygilarimla.




Ekleyen : Ali ERDAL    11.05.2010
Yorum : Teşekkürler Utku Bey Sizin gibi değerlerin takdiri bize devam şevki veriyor. Sizin gibi "DÜŞÜNEN ADAM"ların, Kardelen'in basılı halini de, yani baskının getirdiği değerlendirmeleri de görmelidir. Arzu buyursanız size örnek sayı takdim edebiliriz. Selâm ve saygılarımla...




Ekleyen : utku     10.05.2010
Yorum : ne harika tespit ve yoğun düşünce terbrik ederim çok beğendim




Ekleyen : Ali ERDAL    09.02.2010
Yorum : Allah sana ve senin gibilere, senin gibileri yetiştirenlere, yakınlarınıza iki cihan saadeti nasip etsin. Sizlerin sayesinde fikirlerimizi neşir imkânı buluyoruz ve şevk kazanıyoruz. Selâmlar ve sevgiler...




Ekleyen : Ahmet Yylmaz    19.01.2010
Yorum : Muhterem Hocam! Üstad Necip Fazıl, Muhasebe adlı şiirinde, "Ben artık ne şairim, ne fıkra muharriri! Sadece, beyni zonk zonk sızlayanlardan biri! "diyor..Anlaşılan o ki, sizin durumunuz da üstaddan farklı değil..Toplumun içinde bulunduğu bu durum sizi fazlasıyla üzüyor.. Teknolojideki inanılmaz gelişmelere rağmen, yinede insanoğlu aciz, insanoğlu garip..Yüzlerce km.hıza ulaşan ve yaklaşan fırtınaların, thusunamilerin, ne yönü değiştirilebiliyor, ne de engel olunabiliyor ? Son Peygamber, son kitap, son din..Kıyamet alametleri bir bir belirirken ve "her nefis ölümü tadıcıdır."emri ortadayken, şeytanın insanları kandırmak için kullandığı,sizin de vurguladığınız(futbol,internet,dans,faycbook,cep tlf.)vb. argümanlar artarken, Allah(C.C.) Zat-ı Alinizin düşüncelerini anlayabilen,ızdırabınızı paylaşan insanların sayısını arttırsın inşaallah..Cenab-ı Allah kaleminize kuvvet versin..Bu güzel yazılarınızın daha uzun yıllar devam etmesi için uzun ömürler versin..Saygılarımla..





 
Anadolu deyince...... - Sayı 106
Türk kimliğini nerede ara... - Sayı 106
Büyük depremin öncüleri... - Sayı 105
Nasıl bir insan... - Sayı 105
Tüm Yazıları

ASKIDA ABONELİK: Siz de "askıda abonelik kampanyası"na destek olmak ister misiniz?

Gelecek sayı konusu (107): Üstte gök basmasa altta yer delinmese senin ilini ve töreni kim bozabilir? Birlikten kuvvet doğar; doğudan batıya, kuzeyden güneye hepsi bir örgüde, hepsi bir ilmekte; Türk Birliği...

Son Eklenen Yorumlardan
 Üstadı saygı ve rahmetle anıyor... çektiğifikir sancısından bizlerede bir katre bahşetmesiniRABBÜL Â... Hasan GÖRAL

 Üstadı saygı ve rahmetle anıyor... çektiğifikir sancısından bizlerede bir katre bahsetmesiniRABBÜL Â... Hasan GÖRAL

 Güzel tesbitler... Yüreğine kalemine sağlık. Mevlam nice faydalı yazılar kaleme almak nasip etsin in... Süleyman Okur

 Umut mu, umutsuzluk mu; hayali süsleyen güneş, her şeyi tutuşturmaya yeter; ama bir çiçek ki içte ve... Sinan AYHAN

  O kadar güzel kaleme almış ki sevgiyiSözcükler sevgiKağıt o kaleme alşık olmuş.Yüreğine sağlık A... Gülşen Akkaya


ACIYORUM

Millet, Meclis’i seçiyor...

Meclis, millet namına kanun yapıyor...

Anayasa Mahkemesi de bu kanunları bozabiliyor...

 

Şimdi söyleyin:

Hâkimiyet kayıtsız şartsız milletin mi?

Hâkimiyet kayıt ve şartla mı milletin?

Hâkimiyet kayıtsız şartsız Anayasa Mahkemesi’nin mi?

Hâkimiyet kayıt ve şartla Anayasa Mahkemesi’nin mi?..

(Kardelen; 13; Mart 1997)

 

ACIYORUM

Bir takım kimselerin, yetkilerini aşarak, kanun dışı teşkilâtlar kurduğu ve kanun dışı faaliyetlerde bulunduğu artık kimsenin yok diyemeyeceği bir gerçek halinde ortaya çıktı.

Bunlar, başlangıçta en azından, kanunların kötülerle ve kötülükle mücadelede yetersiz kaldığını düşünüyor.

Böyle örgütlere karşı çıkanlar da, gizli ve kanun dışı teşkilât kurulacağına falan falan kanunlara ve filân filân mekanizmalara dayanarak şöyle şöyle mücadele mümkündür, demiyorlar...

 

Öyleyse...

Ya bu ülkede kanunlar ve işleyen mekanizma yetersizdir... Ya devleti idare edenler...

Bu işin (ya)sı, (ma)sı yok... Hem kanunlar ve işleyen mekanizma, hem idareciler yetersiz...

(Kardelen; 13; Mart 1997)
66
İrfan işinde plân
Kin ve nefretten beslenen müfteri müfsit
Zincirli kaya
Türk kimliğini nerede arayalım?
Yazı renginde melodiler
Büyük Doğu dersleri -3-


Yavuz Sert - Röportaj - Abdullah ...
Yavuz Sert - Hazreti Mevlânâ okum...
Yavuz Sert - Bir bürokrat şârih: ...
Ali Erdal - Türk kimliğini nered...
Ali Erdal - Anadolu deyince...
Kadir Bayrak - Anadolu; Âb-ı hayat
Sinan Ayhan - Bizi tutan harç ve m...
Necip Fazıl Kısakürek - İrfan işinde plân
Fatma Pekşen - Parkta bir bayram sa...
Dergi Editörü - Zincirli kaya
Site Editörü - İlim ve irfan
Mehmet Hasret - Ana sütü gibi helâl
Necdet Uçak - Toprak
Necdet Uçak - Kardeşiz
Necdet Uçak - Güne besmeleyle başl...
Altan Atan - Üst akıl
Mustafa Büyükgüner - on dört, otuz yedi, ...
Kardelen Dergisi - Kardelenden haberler
Kardelen Dergisi - Gelecek sayı konusu ...
Hızır İrfan Önder - Erdem Beyazıta mektu...
Hızır İrfan Önder - Yunus Yunus
Ayhan Aslan - Bam teli
Ayhan Aslan - Acı kahve
Ayhan Aslan - Merhaba
Ayhan Aslan - Kemiksiz
Ayhan Aslan - Ulu sevda
Ayhan Aslan - Vicdan
Olgun Albayrak - Hoşgör bizi
Mehmet Balcı - Dedecim
Mehmet Balcı - Şiir hayatımdır
Muhsin Hamdi Alkış - Olaylara bakış - 106
Kubilay Ertekin - Kin ve nefretten bes...
Halis Arlıoğlu - Gurur ve hüzün
Ahmet Değirmenci - Neler olur neler
Büşra Doğramacı - Kaygı atlası
Kürsü Kainatın Efendisi - Mucize
Murat Yaramaz - Cami duvarı
Murat Yaramaz - Cuma
Murat Yaramaz - Kadir
Erdal Kozankaya - Haydi sil gözyaşları...
Mehmet izzet Gülenler - Dubalı dünya düzeni ...
Erkan Karakaya - Son gemi
Gülşen Ayhan - Yazı renginde melodi...
Mertali Mermer - Benliğini arayan
Cemal Karsavan - Risale-i Hayat Mekte...
İlkay Coşkun - Mesnevî bağlamında f...
Erdal Kurtuldu - Modern dünya rüya mı...
Zafer Nefer - Mühür; iyi günlerde ...
Makbule Özdemir - Aşkın uğruna
 
 
23 Mart 2005 tarihinden beri
 Ziyaretçi Sayısı Toplam : 8210386
 Bugün : 559
 Tekil Ziyaretçi Sayısı Toplam : 524140
 Bugün : 6
 Tekil Ziyaretçi Sayısı (dün) Toplam : 88
 106. Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 2
 Önceki Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 6
Son Güncellenme: 15 Kasım 2020
Künye | Abonelik | İletişim