Fırtına
Mertali Mermer

  Sayı: 108 -

Tweetle

Maviden bulutlar üstünde uzanıp uyur insanlarım

Kalplerinde üzücü parmak izleri eski haziranda

Bir fırtına kıpırdanıyor

Kafalarına dolmaktadır bariton sesleri

Saçı örgülü bir çocuğu koklayarak uyandıran annesi.

İçimize kara bulutlar doğduran fırtına sesi

Çekiçle vurulmuş bir yanı var gecenin

Gittikçe dalgaları, köpükleri duyuyorum

Zihnim delice irkilen çalkantıyla boğuşuyor

Durup dinliyorum bütün tarafımla

Bütün tarafımla, bütün baskılarım

Bütün kaba yüreklerin bulunduğu yerde

Kopan uzuvları var fırtınanın

Aşk ve inat bulunduran

Perişan bir sevgiyle sabah

Yaklaşıyor fırtınaya

Ben bembeyaz yüzümün önünde

Dövülerek büyüttüğüm acıyı bırakıyorum

Bana ne dalgalardan, dalgalardan, martılardan

Boşalır ciğerlerime yılların fırtına habercisi

Çünkü fırtınanın göbeğidir benim yerim

Güneş vurdukça yarar göğsümdeki mahşeri

Çünkü fırtınanın göbeğidir benim yerim

Sert bakışlarla, ürkek haykırışlar

Yukarıya, en yukarıya çekiyorlar

En yukarlara aşkî gökyüzü yırtılacak kadar

Keskin bakışları karışıyor yanımıza

Yıllardır balıkçıl bir hayvan ağızlarında

Fırtına yakıp yıktıklarıyla oturur masaya

Fırtına yakıyor boğazımı

Fırtına alıyor bütün adamlarımı

Kulak veriyorum yoldaşlarıma

Yıkılıp omuzlarına topluyorum çiçekleri

Ben fırtına savaşçısı

Dalganın ve köpüğün silâhı

Papatyaların kokusu bendedir

Tepeden inerim fırtınanın silâhlarına

İnsanlarımın bütün gizlerini merak ederim

Gök yarılmaktadır merakımdan

Kan ve ter kokan benim yumruklarımdır

Benim kavgamdır o, fırtına diye söylenen

Çünkü fırtınanın göbeğidir benim yerim