17 Aralık'ta yapılan Avrupa Birliği toplantısına katılan devlet adamları, toplantı sonunda yine bir "aile fotoğrafı" çektirdiler. Her biri, nerede duracaklarını belirtmek için yere konan küçük bayraklarının üzerine basıp, en şirin pozlarını takındılar. Sadece bizim başbakanımız ve dışişleri bakanımız, -evet sadece bizimkiler- bayraklarının üzerine basmadılar, yerden bayrakları saygıyla aldılar ve hıfzettiler.

Bayrağa basmayanları takdir. Evet ama, asıl takdir edilmesi gereken, üzerine basılmayan bayrak; bayrağımız! Üzerine basılmak yakışmayacak bayrağımız. Ufacık, bildiğiniz en ufak şey neyse işte o kadar, içinde bayrağımızın temsil ettiklerine dair bir iman taşıyan kimse, o bayrağa basmaz, basamaz! Basmamak ne ki?.. Basmamak tesbiti hiç kalır; uğruna ölünür. Bir Batılı, "uğruna hayatınızı vereceğiniz değerleriniz yoksa, hayatınızın da değeri yoktur" diyor. Bu bayrak, bu ayyıldızlı bayrağımız, bu göklerin "kırmızı-beyaz süsü", uğruna hayatımızı verebileceğimiz değerleri temsil ediyor. O mânâların sembolü. O mânâlardan en ufak bir kırıntı taşıyan bir kimseye saygı göstertir. Kişileri, bayrak saygıya sevkeder, bayrağa saygıyı telkin eder, hattâ emreder!.. Daha doğrusu, onun temsil ettiği mânâlar, insanı yönlendirir.

Durumu daha açık ortaya koyalım. Bir millet var... Onun, uğruna hayat verilmeye değecek değerleri var... Bayrağında da bunlar temsil ediliyor...

BU BAYRAĞA BASILAMAZ!

Bir hacı anlatıyor. Bir Endonezyalı, Kâbe'nin önünde, işaretle çantamın üzerindeki bayrağımızın ne ifade ettiğini sordu.
 »Devamı

TAKİP EDİLECEK FİKİR SİSTEMİ

CHP’deki gladyatör dövüşlerini, son yıllara mahsus sanıyorsanız yanılıyorsunuz. Tarihi çok eski. Bu CHP klâsiği gittikçe şiddetlenerek  ve yaygınlaşarak bugünlere geldi. Bugünün farkı öncekilerden çok şiddetli olması ve canlı yayın misali alenîleşmesi.  Artık kol kesiliyor ama yen içinde kalmıyor, kalamıyor. Tartışmalar, kavgaya, kavgalar savaşa döndü; fertleri aştı ve gruplaştı, sistemli hale geldi.

CHP’deki nefsanî didişmeler, ilk günden beri var. “Biz söylesek l...

Osmanlı, dünyanın geleceği hakkında söz sahibi olan koca bir çınar idi ve gölgesinde pek çok farklı milleti temel insanî haklarını koruyarak barındırmıştı. O dönem “Bu dünya bir padişah için büyük, iki padişah için küçüktür” diyen, bir mektupla Fransa’da ortaya çıkan bir oyunu 100 yıl iptal ettiren, İstanbul’u fethederek çağ açıp çağ kapatan hükümdarlarımız vardı. 

Onların dert edindikleri bir dâvâları bir idealleri...

Büyük hedeflerin önce rüyası görülür, hayali kurulur… Öğretmen sınıfa girer ve bütün talebelerine tek tek ileride ne olacaklarını sorar; doktor, öğretmen, avukat, vali, kaymakam cevaplarını verir çocuklar. Hayaline sahip çıkan o çocuklardan biri muhakkak ileride doktor, biri vali, diğeri kaymakam olur. Türk asrı, Türk asırları hayal olmasına hayaldir ama ham hayal değil, zaman, emek isteyen, rüyası görülen, müjdesi verilen bir idealdir, günü gelince muhakkak gerçekleşir. 

“Bu mesel ile bulur cümle düvel fevz-ü felâh;

Hazır ol cenge eğer ister isen sulh-ü salâh.”

Yani barış ve huzur arıyorsan, her an mücadeleye ve savaşa hazır olmalısın diyor şair. İçinde bulunduğumuz şu zamanda, Abdülhak Molla’nın iki asır önce kaleme aldığı bu mısralarının hikmetini daha derinden kavrıyoruz. Tarımda, enerjide, sanayide, teknolojide, askerî alanda ve savunmada; kısacası hayatın her alanında en iyi, en güçlü olmak durumundayız. Türk Yüzyılı diyerek, bu idrakin çerçevesinde bu topraklarda yeniden dirilişin...

Başımıza ne geldiyse, İslâm’ı bilmemekten geldi...

Meselâ İmam-ı Gazalî’yi tanısaydık, nasihatine kulak verirdik:

“EĞER BİR HATİP DİNLEYENLERİ AĞLATMAYA VE CEZBE HALİNE DÜŞÜRÜP YAKA PAÇA YIRTMAYA ÇALIŞIYORSA BİLİN Kİ O SAMİMİ DEĞİL, GAFİLDİR.”

İmam-ı Gazalî’yi tanısaydık ve nasihatine kulak verseydik, Gülen’in ne mal olduğunu, daha işin başında anlardık....

-Yazarın İmtihanı-

Bekir ile ilk defa Necip ustanın seramik atölyesinde karşılaşıp tanıştık. Uzmanı olduğu teknik alanda işimizi görmeye, arızalı seramik atölyesi fırınımızı tamir etmeye, bakımını yapmaya gelmişti. Kendisi, alanında yetkin, bileğinde mesleğinin altın bileziği olan; genç, dinamik ve seri bir usta...

Tanışmamız esnasında söz sırası bana gelince emekli olduğumu söyledim. Daha önce ve hâlen neyle meşgul olduğumu sorduğunda, yazı yazdığımı, Kardelen dergisinin Kütahya temsilcisi olduğumu, bu derginin 35 yıldır fâsılasız çıkmakta olduğunu söyleyince, d...