Kardelen
Seyyale

  Sayı: 87 - Ocak / Mart 2016

Tweetle

Tanıdın mı beni Kardelen!

Ben geldim

Özlemlerin kalbinden, uzaklardan

Terk edildim düşüncelerden

Kovuldum dağların esintisinden

Korkunun doruklarına düştüm ilkin

Sonra çığlıklar duydum derinlerde

Kimseler ağlamıyordu orada

Çöllere özenmişti gözler

Kervanlar görüyordum

Tabutlar vardı

Cansız yürekler taşıyorlardı

Ben susuyordum sadece Kardelen!

Ben sadece susuyordum

Ben değiştim Kardelen!

Bakma öyle, ben korktum

Simsiyah sokaklara itildim

Göçler oldu içimde

Zindanlar kuruldu

Kuşlar ülkelerine kaçtı

Ben de kaçtım Kardelen!

Zindanlar benimle beraber geldi

Hâlâ bende saklılar

Oralara saklanıyorum korktuğumda

Ben sana küsmedim

Nasıl küsebilirim ki sana

Her akşam seni düşündüm

Sen üşüyordun ben ise yanıyordum

Sen belki kuruyordun

Ben düşüyordum.

Evet Kardelen!

Geldim ben

Ülkeler gördüm renk renk

Kimisinde geceler beyaz yaşanıyordu

Kimisinde gündüzler gecelere satılmıştı

İnsanlar gördüm

Farklı bakıyorlardı

Seni düşündüm o an Kardelen!

Ellerimde büyüdün o an

Ağladım, sonra uzaklaştım

Sonra koskocaman bir ülkeye gittim

Orada fakirler gülüyordu

Güneş oradan doğuyordu

Yıldızlar sabahları oraya geliyorlardı

Ben de hiç ağlamadım orada

En güzel rüyaları orada gördüm

Seni, sıcak toprağı, güvercin gözlerini...

Orayı da işgal ettiler Kardelen!

Darağaçları kurdular

En güzel rüyaları astılar

Sürgün yedi hayaller

Denize döktüler umutları

Çıktım oradan

Yoruldum Kardelen!

Yoruldum yüreğimle savaşmaktan

Çöllerde yağmur aramaktan

Seni özlemekten yoruldum

Uyu sen şimdi Kardelen!

Uyu ki acı çeksin karlar

Uyu ki acı çekmeden büyüyesin

Bir ateş yak rüyanda

Topla garipleri etrafına

Üşümeyin!

Gündüzleri üşürsünüz, geceleri üşümeyin

Ben gideyim yine de

Beni çağırır uzaklardan çığlıklar

Bensiz yapamazlar

Şimdi bensiz ağlayamazlar orada

Tutunamazlar gecenin karanlığına

Şimdi anladın mı? Kardelen!

Ben değiştim

Artık bağırmıyorum korktuğumda

Saklanıyorum

Sevindiğimde gülmüyorum

Susuyorum

Şaşırdın mı, yoksa acıdın mı?

Sen ağlıyorsun Kardelen!

Ağlama! Beni yine sana getirir nehirler

Ağlama! Gidince seni anlatacağım oralarda

Ya da ağla! Ağlamak samimiyettir Kardelen!

Ağlamak onurdur, ağlamak mutluluktur

Ayrılmak sevgiye gebedir

Ben gidiyorum Kardelen