EVET AÇILIMI
Site Editörü

  Sayı: 66 - Ekim / Aralık 2010

Tweetle

2 Eylül 1980'de henüz iki yaşımı tamamlamamıştım. Takdir edersiniz ki, o günlere dair hiç bir şey hatırlamıyorum. Sonraki yaşlarımda da, etrafımda o günler hakkında konuşulduğunu hatırlamıyorum. Aklımda kalan sadece babamın kısa süreliğine gözaltına alınması...

Referandumun gündeme gelmesinin en büyük faydalarından biri, genç nesillere, memleketin ne günlerden, hangi zor şartlardan geçtiğini bilmeyenlere, o günleri, çekilen ızdırapları, yapılan işkenceleri, adaletli (!) olması için bir sağdan bir soldan asılan canları hatırlatmış olmasıdır belki de. Referandum bu kadar gündemde olmasaydı, 12 Eylül ihtilâli öncesinde ve sonrasında neler yaşandığını bu kadar açıklıkla öğrenemez, tartışamazdık sanıyorum.

Millet olarak hafızamız çok iyi olmadığı için, üzerinden 5-10 yıl geçen olayları unutuveriyoruz. Resmî tarih kitaplarında da yaşananlar objektif olarak işlenmediği, okullarda sadece istenilen şekilde eğitim verildiği için yeni nesiller genç Cumhuriyet'in atlattığı bu önemli badirelerden bihaber oluyorlar. Öyleki ihtilâlin başındaki paşa sadece emekli bir cumhurbaşkanı ve sanatsever bir ressam olarak biliniyor.

12 Eylül 1980'de henüz iki yaşımı tamamlamamıştım. Ancak referandumda, sanki o günlerin üzerimde çok etkisi var gibi “Evet” dedim. Bu “evetin” hâlihazırda devam eden, memleketin “bağırsak temizleme” sürecinde çok önemli bir adım olduğunu düşünüyorum. Maddelerin ayrıntılarından öte, millet iradesinin ön plâna çıkacağı bir yolun açılmasına evet dendi 12 Eylül'de. 12 Eylül 1980, nasıl o yolu kapatma operasyonlarından biri ise, referandum sonucunda çıkan “evet”, o yolun biraz daha açılması anlamına geldi.

Daha önce de söylediğimiz bir cümle vardı, “artık hiç birşey eskisi gibi değil”. Bugün rahmetli Özal'ın öldürülüp öldürülmediği tartışılıyor, savcılar tahkikat yapıyorlar, rahmetli orgeneral Eşref Bitlis'in uçağının kaza ile değil suikast ile düşürüldüğü konuşuluyor. Askerin içindeki çürük yumurtalar bir bir tespit ediliyor. Terörün içerde ve dışarda destekçileri açığa çıkmaya başlıyor. Terörün üzerine her zamanki ezberlerle değil, gerçekten çözüm sağlayabilecek argümanlarla gidiliyor. Dış politikanın geldiği yeri içerde dışarda herkes takdir ediyor.

Ve bu sürece “normalleşme” deniyor. Demek ki yıllardan beri ne kadar “anormal” bir haldeydi memleketimiz. Kimlerin elinde oyuncak olmuşuz yıllardır, maddî manevî ne çok kayıplar vermişiz.

Açık söylemek gerekirse bu gelinen durumun sadece 2003 seçimlerinden sonraki Ak Parti hükümetinin başarısı olarak görmüyorum. Elbette en büyük katkıyı hükümet yapmış olabilir. Bugün bakıldığında hükümeti ile medyası ile cemaati ile... Kimin bu “normalleşmede” payı varsa, inşallah çok hayırlı bir iş yapıyor.

Normalleşen bir Türkiye demek, dünya üzerinde dengeleri değiştirebilecek bir güç demek. Bunu edebiyat olarak söylemiyoruz elbette, tarih bunun en açık kanıtıdır. Zaten “anormal” halde olmamızı isteyenler, bu gücün farkında oldukları için bizimle uğraşmıyorlar mı?

Bu noktadan sonra geri dönüşün olabileceğini düşünmek dahi istemem. Milletin söz sahibi olmasını hazmedemeyenler, her zaman mücadelelerine devam edeceklerdir ama ok yaydan çıktı bir kere.

Bu sürecin memleketimiz ve bizler için hayırlı bir sonla bitmesini ve bu sonun da çok daha hayırlı bir dönemin başlangıcı olmasını temenni ediyorum.

*

kardelendergisi.com'dan haberler

Arşive yeni sayılar eklendi

Sitemizi takip eden okurlarımızın bildiği gibi, kardelendergisi.com internet sitemizde sadece yeni yayınlanan sayımızın yazıları yer almıyor. “Arşiv” bölümünden daha önce çıkmış sayılarımızın yazılarına ulaşabiliyor okurlarımız.

Son olarak 40. ve 39. Sayıların yazılarının da “Kardelen Arşiv'e” konulması ile 39-65 arası tüm sayıların yazıları siteye yerleştirilmiş oldu. Arşiv bölümüne http://www.kardelendergisi.com/arsiv.php adresinden ulaşabilirsiniz.

Kardelen Ekibinden Yeni Site

Kardelen Dergisi ekibinin hazırladığı http://www.edebaliyurdu.com/ adresinden yayın yapan “edebaliyurdu.com” internet sitesi yayınına başladı.