Otel
Ahmet Mahir Pekşen

  Sayı: 79 - Ocak / Mart 2014

Tweetle

Feryatlar var dertleri mısra mısra savandan,

Kimi Sivas’tan gelmiş, kimi gelmiş ta Van’dan.

Hepsinin çilesini dinledim şu tavandan.

       Kaç kız mendile aşkı yazdırmış iple tığa?

       Emdirmiştir kaç âşık, gözyaşını yastığa?

Kaç inmeli yoksula Toros olmuş şu eşik,

Gariban dert babası, yatak iğneli beşik.

Yürekler lime lime, bağırlar delik deşik,

       Yıllardır kaç çilekeş bakış oku saplanmış,

       Acının rengi sarı, duvar mavi kaplanmış.

Dert tahtını yükseltmiş, göklere sütun gibi,

Bir koku; acı gibi, gam gibi, tütün gibi,

Gurbette çare yarım, hasret bir bütün gibi.

       Kimine beyaz çarşaf yağlı bir urgan olmuş,

       Kaç günah çığlığında ürperen yorgan olmuş.

Geceler acıları üçe, beşe katlamış,

Dağları yıkan oflar bu otelde patlamış,

İsyanlar naralara sarılıp rahatlamış.

       Kaç yiğit hayat bulmuş, dert içinden doğrulup,

       İsyan nura çevrilmiş, gözyaşıyla yoğrulup.

Bir veremli kanıdır, üstünde beyaz bezin,

Şöyle vursan duvara, dert döker hazin hazin,

Bir acılı şiirdir, hıçkırır vezin vezin,

       Bu dört duvar, kim bilir ne büyük sırlar saklar?

       Gurur, gözdeki neme, yaş olmayı yasaklar.