Nesin sen ey insan
Şeyda Maviş

  Sayı: 82 - Ekim / Aralık 2014

Tweetle

Nesin sen ey insan… Hay’dan gelen hayat sahibi yaşayan bir varlık

Acizliğe mahkûm iken kibir ile yürüyen tek yaratık

En şerefli iken yeryüzünde şanını payimal ettin esfelessafilinde

Nesin sen ey insan… Ete ve kemiğe bürünmüş ölüm makinası mısın?

Yoksa ruhunu şeytana satmış iblis maskarası mı?

Vicdan merhamet sevgi ve vefa bu kelimeleri hiç duymadı mı kulağın?

Yüreğine hiç işlemedi bu duygular değil mi?

Oysa bu duygulardı sana insanlık katacak olan

Henüz bu kelimeler sana doğru koşarken kurşuna dizdin birer birer

İnsanlık adına sevgi adına katlettin insaniyetinbütün güllerini

Nesin sen ey insan… Her canlı gibi nefes alan

Ve canlı gibi son nefesi olan

Ulaşılmaz emellerin köleliğine koşturan

Maddeler istilasında bir meta kadar kıymeti haiz olmayan

Zavallı garip ve bîçare olan

Nesin sen ey insan Dünya denen cenkmeydanında at koşturan

Ve beyhude çabalarla ömür kabını hırsla dolduran

Sonunda bir metrelik çukura istemeden konulan

İNSAN AH İNSAN!..