Arafatta niyâz
Halis Arlıoğlu

  Sayı: 94 - Ekim / Aralık 2017

Tweetle

Dağları hep Mekke’nin taş, hiç dinmedi gözümden yaş.

Istırabım oldu yoldaş, feryât-figân ile geldim.

İrâdem kayboldu burda, gönlüm, hâfızam hurda.

Kaptırma bizleri kurda, kerem-inâyete geldim.

Akıp akıp coşuyoruz, küfre inat yaşıyoruz.

Hep “izinde” koşuyoruz, isyân, tuğyân ile geldim.

Başka “izim” bize züldür, o sünnetin doğru yoldur.

Bu kâinât sana kuldur,  kerem-inâyete geldim.

Hep uzaktan baktık sana, zemzem içtik kana kana.

Yönümüz ol Hak’tan yana,  isyân, tuğyân ile geldim.

Arafat'ta bir hüzün var, çok sert kayalar o dağlar.

Bunca ümmet hep kan ağlar,  kerem-inâyete geldim.

Binbir selâm söylediler, “götür Rasûl’e”dediler.

Şefaatin dilediler,  isyân-tuğyân ile geldim.

Arz eyledim acı tatlı, hikmetlerin bunda saklı.

Boynu bükük iki katlı,  kerem-inâyete geldim.

Hıçkırık, gözyaşları, karışıyor bir birine.

Ne günâh, ne hatâya, bakılmıyor hiç kirine.

Baştanbaşa dizilmiş, söz verip ant içenler.

Boyun bükmüş, diz çökmüş, coşup candan geçenler.

Mü’minlerin duâsı, yükseliyor hep arşa…

Arafat mahşer gibi, yönelmiş Hakk’a karşı.

Bir uğultu kopuyor, yüreklerden yel gibi.

İnliyor dağlar taşlar, coşkun akan sel gibi.

Târife sığmıyordu, o anki heyecanlar.

Birçok yaralı yürek, ayılıp-bayılanlar.

Sel oldu gözyaşları, aktı çöllere doğru…

Yüce Kudret yanında, herkesin boynu eğri.

Nâmı-nişanı yok, herkeste bir kefen var.

O geniş Arafat’ta, sanki dünyâ bize dar.

Nefesler daralıyor, gözyaşları aktıkça.

Günahlar dağ misali, mâzimize baktıkça.

Ses verdi, yankı yaptı, o kayalar, enginler.

Herkes dengini buldu, fakir ile zenginler.

Müslümanlar hür olsun!.. Ezmesin, ezilmesin.

Her soysuzun önünde,  ezilip büzülmesin!

Dik dursun”örtüsüyle”, “şalıyla”şan kazansın!

Kahrolsun o zihniyet!, Mü’minler gâlip olsun.

Bu muazzam topluluk,  kalmasın öyle yaya!..

Devletleri nezdinde,  kalksınlar hep ayağa...

Ordusu, yargısıyla, saldırdılar dine hep.

Kustu hezeyanları, meçhul olan o nesep!

Yıkılsın saltanatı, zâlimin, fâsıkın tek..

Olmasın bu insanlar,  öyle mel’ûna kelp!

(28 Şubat döneminde gidilen hacta yazılmıştır.)