Çocukluk mevsimi
Halis Arlıoğlu

  Sayı: 128 -

Tweetle

Güneş doğar bu mevsim, cıvıl cıvıl çocuklar.

Ne saf temiz o yüzler, istikbâle dönükler…

Kirlenmemiş duygular, önünde uzun yıllar.

Gülistânın içinde, sağı solu hep bahar.

Çağlayan bir su gibi, coşkusu şen, ruhu şen.

Kurmasın mâzi tuzak, yaşasın gamdan uzak,

Yaralar hicran beni, elem görmesin seni.

Hayatın pınar olsun, essin bu seher yeli.

Solmasın o ümitler, bilmez mâzi ne bekler?

Önünde mutlu yıllar, koşarak peşinde oynar.

Yorulur yatar biraz, eder anne babaya naz,

Mâsum kalsın o yüzü, böyle temiz bembeyaz.

Kışın yağan karlardan, sonra gelir bahar yaz.

Gurup edince güneş, olsun inancına eş.

Yaşanan hayat beleş, olmasın sonu ateş.

Bu çocukluk ne temiz, taşımaz kirlerden iz.

Lekesiz berrak bir yüz, onlar emânetimiz…

Kararmasın ufkunuz, çocuklara ver omuz.

Devam etsin bu hayat, olmasın sonları buz!

Çirkefleşen insanlar, kırmasın melâlini.

Yaşasın günahsız; çocukluk hâllerini.

Açılsın kanatları, görmesin keder yüzü.

Bitmesin sevinçleri, çekmesin aslâ sızı.

Aşsın yüce dağları, yeşersin o bağları.

Feth etsinler çağları, uçsun gökte çocuklar.

Biz ödedik onların akacak gözyaşını.

Yedik ağu katılmış yenilmeyen aşını.

Nice sefâlet çekip kan kustuk acımızdan.

Vurulduk en temiz, en derin yanımızdan.

Ağlamasın mâsumlar, ağladık onlar için,

Yanıp yakınılarak erirdik için için.

Çığlıkları götürdü, beni mâzi yurduna.

O sefil hayatımız, geldi yine yâdıma…

Okunsun bu ezanlar, çınlasın şu kâinat!

Yaşasın o çocuklar, ömrünce hep serâzât.

Bizim gibi çekmesin, sefâlet acıları.

Destek olsun onlara kardeşi bacıları…

Sözlerimi iyi anla, bunu düşün aldanma!

Reşit ol artık kanma, dünyayı temiz sanma.

Sana ikram edilen her şeyi sakın alma!

O pembe hayalleri, sunanı baban sanma.

Henüz beş altı yaşında

Çilenin en başında

Muskası sallanır başında

Bille (Meryem) durma pınar başında.

Yaşanan hatıra götürdü mâziye beni.

Gönlümü yaraladı, o geçmişin elemi…

Çekmediğim kalmadı, her tür gamı yaşadık.

İbret alınsın diye; uzun bir şiir yazdık…