Taşlama
Mehmet Balcı

  Sayı: 96 - Nisan / Haziran 2018

Tweetle

Ne kimseye kul oldum ne de açtım elimi

Alay edip kimseye çıkarmadım dilimi

Aç kaldım, susuz kaldım bildirmedim hâlimi

       Garibi kim üzerse, yürütür arabayı

       Nerde bir garip varsa, vur beline sopayı

Baş tacı ediliyor kim ezerse garibi

Hep garibin sırtında hukukçusu, tabibi

Kimse hatırlamıyor Yaratan’ı, Habib’i

       Kendini kurtardınsa düşünme akrabayı

       Şundan bundan sana ne, vur beline sopayı

Düşünme hiç kimseyi aç kalsın çocuk, karı

Çıkar at vücudundan ar denilen damarı

El âlem aç kalsa da sen yalnız düşün kârı

       Sakın sürme elini karıştırma yarayı

       Kapına kim gelirse, vur beline sopayı

Bırak hep kirli kalsın, sürme elin sabuna

Başkasını düşünmek uymaz senin yapına

Karışma hiç kimsenin dinine, kitabına

       Eğlencen hiç bitmesin vur şişeye tıpayı

       Yüzüne kim gülerse, vur beline sopayı

Akıl bile parayla gelme sakın oyuna

Aç da kalsa aldırma kuzuya ve koyuna

Bir lokma ekmek için eğilme bir insana

       Şike ile alsınlar sen düşünme kupayı

       Anan, baban da düşse, vur beline sopayı

Bir gün yüzün gülmese, gelse bin türlü belâ

Bir gün de güldürmese senin yüzünü Mevlâ

Sakın yine eğilme, çık dik dur yine hâlâ

       Kokusuna katlansın kör sürerse sıpayı

       Akraban dâhi düşse, vur beline sopayı

Çalıştın ömür boyu, ne elde var ne başta

Ağustosta donarsın ömrün daima kışta

Ne geçti ki eline hem gerçekte, hem düşte

       Tarlayı diken sarsın, bırak elden çapayı

       Çoluk, çocuk düşünme vur beline sopayı

Mehmet gerçek sanırlar, yapma bu kadar şaka

Elinden ne gelir ki şiir yazmaktan başka

Bu akılla gidersen bir gün basarsın faka

       Elin eline bakma çalış doldur torbayı

       Onu bunu bırak da, vur kendine sopayı.