Nergisler
Osman Akçay

  Sayı: 128 -

Tweetle

Kışın sonunda açar her zaman

Karlar içinde biter o fidan

Sanki bir güneş doğar uykudan

Boynu bükükçe durur nergisler

Gönül gözüyle görür nergisler

Kadehi sarı baldandır özü

Toprağa dönük sürmeli gözü

Vakti müjdeler nurludur yüzü

Dağlar başına yürür nergisler

Gönül gözüyle görür nergisler

Suda aksini seyreder dalar

Kendine âşık hülyaya salar

Rüzgâr estikçe mis gibi dolar

Yere tevazu serer nergisler

Gönül gözüyle görür nergisler

Mağrur bakışı canları yakar

Güzellik ondan etrafa akar

Görenler hayret içinde bakar

Vuslat sırrına erer nergisler

Gönül gözüyle görür nergisler

Gelinlik giymiş akça fistanı

Dillerde gezer eski destanı

Bezer bahçeyi her gülistanı

Sevda ağını örer nergisler

Gönül gözüyle görür nergisler

Kıskanır onu sümbül ile gül

Aşkından yanar divane bülbül

Rab’den bizlere eşsiz bir ödül

Sabır hırkasın giyer nergisler

Gönül gözüyle görür nergisler

Vadesi dolup solar da gider

Toprak altına güler de gider

Mevlâ emrini diler de gider

Sonsuz huzura varır nergisler

Gönül gözüyle görür nergisler