Büyümeye hevesli bir çocuktuk...
Gökhan Hıra

  Sayı: 64 - Nisan / Haziran 2010

Tweetle

Koştuk, içimizdeki bitmeyen yolu. Uzatsak ellerimizi savururduk bulutları ama bozmadık büyüsünü dünyamızın. Uçurtmalarla gönderdik selâmlarımızı yıldızlara, güneşe ve aya. Koşarken düştük, düşerken ağladık, ağlarken güldük birbirimize ve bazen küfrettik ağladıklarımıza.

Acı biberler sürdüler dillerimize. Biz yine koştuk yine küfrettik. Bize küsmesin diye biberler, dünyalar kadar sevdik sandık ki elma şekeriydi dünyalar. Dünyanın sapı bizdik, şekerin sapıysa ellerimizde ve bir şeker parası içindi “YAŞAMAK” ya da yaşamak içindi bir şeker parası.

Kelimelerin kalbine yeniden can verdik biz. Varlık; kimimizin anne babası ve kardeşleri... Bazılarımızınsa ninesi ve dedesiyken, aslında bizim de misketlerimizi paylaştığımız arkadaşlarımızdı “Varlık”.

Yokluk ise bunların eksikliğini duymaktı. Biz çocuktuk, bize düşen açlıkla değil, yoklukla savaşmaktı. Oysa öyle bir sise bürünmüştü ki dünya, göz gözü görmez, kimse kimseyi koklamaz olmuştu.

İşte bu yüzden yokluk içinde açlıkla savaşanlarımız vardı ve biz çocuktuk.

Armudun biri elma demişti, çıkmıştık saklandığımız yerden ve çıkar çıkmaz sobelendik bütün dünyaya, iliğimize kadar hissettiğimiz şaşkınlığımızla.

Saklanmak niyeydi, sobelenmek niye, neden karpuz değil de elmaydı, bizi dünyaya çeken yerin kuvveti miydi?

Mızıkçılık yapmışlardı, diğerleri de onlara alkış tutmuşlardı. Oyundan kaçanlarımız oldu, Onlar ne ağladılar ne de güldüler.

Özge için; kocaman bir bebekti çocuk olmak ve onunla evcilik oynamaktı. Rojda içinse, kendinden küçük kardeşlerine bakmaktı evcilik oynamak.

Çocuk olmaksa hayal etmekti kendinden başka hayatları. Gökhan için; her gün yeni haylazlıklar aramak ve sokaklara sığmamakken çocuk olmak. Cihat içinse göç etmekti yaşayabilmek için başkalarının aydınlığında, geçtiği her sokağa rehin bırakarak çocukluğunu.

Siz çocuktunuz... Biz çocuktuk..Onlar da çocuktular..Armut kimdi? Kimin şekerinin sapı kimin bebeği'nin gözünü çıkarmıştı. Benim olmayan kimin bisikletiydi.

Kim satın aldı kurduğumuz hayalleri ve kimindi hayallerimizde kurduğumuz hayatlar?..