Her Hecemde Yalnızlık
Ahmet Değirmenci

  Sayı: 115 -

Tweetle

Gece, çöktü yine şehrin üstüne,

Kanatlandı umutlarım kuş gibi.

Yıldızların gölgesine uzandım,

Bir titreme sardı, mevsim; kış gibi.

Yine katran gibi kara geceler,

Oysa; çoktan ağarmıştı yüceler.

Dudaklarım, hep ismini heceler;

Boğazımda düğüm düğüm, taş gibi.

Seni sordum yıldızlara, güneşe;

Bilmediler eyvah! Düştüm telâşa.

Deli gibi atıldım kor ateşe,

Umut benden uzak gayrı; düş gibi.

Ben bu aşka nice dağlar aşırdım;

Dost kurşunu vurdu yine, şaşırdım.

Senle olsam, ihaneti taşırdım;

Vefakâr bir gönül gerek, eş gibi.

İhanete uğradığım vartada,

Allah’ın bir kulu yoktu ortada…

Ve ben, yine yalnız kaldım maltada;

Gözlerimden akan, kanlı yaş gibi.