Kardelen'i DergiKapinda.com sitesinden satın alabilirsiniz.        Ali Erdal'ın yeni kitabı TÜRK KİMLİĞİ çıktı        Kardelen Twitter'da...        Kardelen 32 Yaşında!..       
    Yorum Ekle     243 kez okundu.     Henüz yorum bırakılmadı.     Yazara Mesaj

Liyakat - Taşın Altına Elini Koymak Nedir?
Ekrem Yılmaz

  Sayı: 116 -

-I- 

Kardelen Dergisi yayın kadrosu elinizdeki bu 116. sayısında önce destanlarımızı ve masallarımızı ele almaya niyetlendi. Sonra Diyarbakır Annelerini konu etmeyi teklif edenler oldu. Düşünüldü. Derken… Acı buldu bizi: DEPREM oldu. Yıktı geçti, 6 Şubat 2023’te Türk yurdunu. Dünyada şimdiye kadar eşi benzerinin görülmediği söyleniyor. Art arda iki deprem: 7,6 ve 7,7 şiddetinde… 11 ilimizi yerle bir ederken, birçok ili de; köyü, kasabası ve şehir merkezleri ile sarstı, korkuttu.

Yıktı geçti…

Deprem şiddetiyle maddî olarak yıkıp geçerken, acaba millet olarak biz yıkıldık, bittik, tükendik mi? Bu soru bir kenarda dursun şimdilik. Fransız dergisinin karikatürüne video karikatürüyle cevabı verilmiştir ve yazılan destanlarla da verilmeye devam edilmektedir, edilecektir. Türk, hep küllerinden yeniden doğmayı bilmiştir, yiğit hep düştüğü yerden kalkmıştır.

Sözün bittiği yerdeyiz. Yaşanan acıları anlatmaya kalemimiz güç yetiremez. Üstâd Necip Fazıl uzun yıllar önce “söz yalama oldu” demişti. Duyarsızlıkların isyân ettirdiği hâl… Ve “his iptali” diye de bir yazısını hatırlıyorum. İşte bugün yalama olmayı da ileri taşıyan, sözün bittiği yere geldik. Allahtan, hamdolsun his iptaline henüz bütün şubelerimizde uğramamışız ki, milletimiz dayanışma, yardımlaşmada destanlar yazıyor. Neler yaşandı, yaşanıyor neler: Ne mucize (!) diye ifadelendirilen ibretlik görüntü, söz, davranış, acı, dram yanında iftihar tabloları, sahneleri… Hüzün, acı; sevinç, iftihar iç içe geçmiş: trajik olaylar. Anlatmakla bitecek cinsten değil. Birçoğunu gözyaşları içinde izledik, duyduk, dinledik, anlattık. Üzüldük sözü içinde bulunduğumuz hâli ifadede yavan kalıyor. Nelerdi onlar? Hepsini anlatmaya, yorumlamaya kalemimizin takâti yok. Sütûnlarımız almaz. Daha da neler duyacağız kim bilir? Ne destanlar yazılacak daha… Sonu yok da yine de birkaç levha ve unutulmaz ânı hatırlayalım:

Enkazdan çıkan küçük çocuğa soruyorlar: “Aç mısın? Su ister misin?”, “Hayır. Beni abla doyurdu. Hem yedik hem oynadı benimle…” diye cevap veriyor. Böyle bir sahnenin senaryosu yazılabilir mi?

Kurtarılan bir hanım enkazdan çıkarılacağı zaman “bana başörtümü uzatın, öyle çıkayım.” diyor, öyle çıkıyor. Dünya izledi.

Kızına bir daire hediye etmiş anne, deprem sabahı o dairenin bulunduğu binanın enkazı önünde, göstererek: “Kızım bu yığının altında” diyor.

Kısa süre önce kiracısına ya kirayı artır ya evimden çık diyen ev sahibi ile kiracısı enkaz önünde yakılmış ateşte beraber ısınıp beraber çorba kuyruğuna giriyorlar.

Erzak dağıtılırken: “Bu bana yeter biraz da benden sonrakine ver.” diyen tok gözlü insanımız.

“Allahtan şer gelmez O’ndan ne gelirse hayırdır. Bu depremde de bir hayır vardır.” diyen depremzedeler.

20 saat uğraşılıp, kolu kesilmesin diye sütûnu kesip kurtarılan 24 yaşındaki bir kızın 3 saat sonra vefat etmesi.

Bir annenin “önce beni kurtarın”, kızının ise “önce beni kurtarın” feryâtları…

Yıkımdan dolayı yöresini terk etmeye hazırlanan genç insanlara daha yaşlıların “buraları terk etmeyin, şehrinize sahip çıkın” yalvarmaları…

Ölmüş kocasını gören kadının: “Depreeemm Allah senin belânı versin!” isyânı…

Dört oğlu enkaz altında olan bir babanın kurtarma ekibine: “En azından birini kurtarın” diye seslenişi ve dördünün de öldüğünün anlaşılması…

Dışı makyajlı binaların ufalanan iç duvar ve kolon malzemelerinin un ufak olmuş durumlarının avuçlarda gösterilmesi. Malzeme hırsızlığının gün yüzüne çıkması.

Alt, üst, yan komşusunun kim oldukları sorulduğunda “bilmiyorum” cevabı veren komşular.

Termal kameraların ne kadar işe yaradığı ve işleri kolaylaştırıp hızlandırdığının anlaşılması.

Yapılarını iyi mühendis ve ekibine yaptıran ile; kötüsüne yaptıranın turnusol kâğıdı gibi gerçeği göstermesi…

Market ve mağazaları yağmalamaya kalkan ile karşı çıkanların sahne aldığı görüntüler.

Bölgede iki hafta boyunca para harcanabilecek hiçbir yerin olmaması ve elini cebine atmaya lüzum görmediği süreç.

Belki ilk defa İslâm diyarının bir şehrinde iki hafta boyunca ezan sesi duyulmadığının ifade edilmesi.

En eski bir tarihî eser olan Habib-i Neccar Camii’nin yıkılması.

Türkiye’nin yatay mimariye geçmesinin gerekliliğinin tartışmasız gün yüzüne çıkması.

Sağlam ve muhkem olmayan gevşek zeminlere imar izni verilmemesi gerektiğinin anlaşılmış olması.

Olası bir İstanbul depreminde korkunç manzaranın hayallerde canlanması.

Bu topraklarda yaşayanların depremle yaşamayı göze almaları gerektiği; ancak nasıl sorusuna cevabın henüz bulunmadığı.

Tam bu noktada liyakatten söz etmenin yeri geldi: Yazımızın başlığı “İŞİNİ GÜZEL YAPMAK”. Kim işini güzel yapar? Elbette o işin ehli işini güzel yapar. İşin ehli kimdir? Elbette işi en iyi öğrenmiş, donanımlı, bilgili, tecrübeli insan! Buna ne diyoruz, adı ne?

Liyakat!..

İşte bu konuyu Kardelen Derginiz bir sene önce 112. sayısında kapak yapmış, yazarları konuyu ele almışlar, tefekkür etmişler, anlatmışlar. Burada dergimizin sahibi Ali Erdal hocamızı, derginin editörlerini, Sinan Ayhan’ı anmalıyım. Bilhassa Sinan Ayhan’ın Liyakatin Kökleri ve İlkay Coşkun’un Liyakatin Gücü makalelerini ibretlik buluyorum. Diğer yazılar da bu konuyu işlemiş. Üzgünüm uzun alıntılara yerim yok ama Ali Erdal hocamız 112. Nisan-Haziran 2022 sayı sayfa 8’deki sohbet yazısının son paragrafında şöyle söylüyor: “Allah işini güzel yapanı sever, hele bir de dikkat ve titizlikle en güzeli ortaya koymaya çalışırsa… Değeri ne olur?” 

-II- 

Destanlar da yazıldı. Yazılmaya devam ediyor.

Türkiye maddî mânevî bölgeye aktı. Aynî, nakdî her türlü yardımı yağdırdı. TIR filoları yolları doldurdu. Daha ilk akşam Kütahya’dan iki TIR doldurulup yollandı.

Kurtarma ve gönüllü ekipler dört elle sarıldılar enkazdan can kurtarmaya.

Tüm televizyon kanalları iki hafta boyunca başka yayın yapmadılar.

Ortak yayınla organize edilen yardım kampanyası ile bir gecede 150 milyarı bulan yardım toplandı.

Başkan Erdoğan’ın her depremzedeye 10 bin nakdî, 15 bin taşınma ve bir yıllık kira yardımı müjdesi.

Ayrıca evini kaybedenlere bir yıl içinde bir konut verme sözü…

Ve ilgili bakanın TOKİ marifetiyle Mart 2023’te inşaatlara başlanacağını duyurması.

Birçok zenginin yanı sıra Selçuk Bayraktar’ın, BAYKAR adına 1000 konut hediye edeceğini duyurması.

İslâm ülkelerinin yanı sıra BM ile beraber 89 ülkeden gelen yardımlar.

Gözyaşları sel… Siz tutabildiniz mi? Hâlâ tutabiliyor musunuz gözyaşlarınızı? 

-III- 

Şimdi MUHASEBE:

Kardelen Dergisi yayın hayatı boyunca 32 yıldır şu prensipleri, Peygamber buyruklarını bıkmadan usanmadan yazı, şiir ve sohbetlerinde dilinden düşürmedi:

Bir günü bir gününe eş geçen aldanmıştır.

Az da olsa iyi işin sürekli olanı makbuldür.

Allah işini güzel; dikkatli ve titizlikle yapanı sever.

Genel olarak bunlar çok şey söylüyor olsa gerek. Hususî olarak da liyakate ayrılmış sayıda sayılan vasıfları kazanmış insanların toplumunda yaşasaydık, acaba bunlar başımıza gelir miydi?

Başımıza bu âfet niye geldi? Ne yaptık da oldu? Ne yapmadık da oldu? Neyi daha iyi yapsaydık hasar ve yıkım olmazdı veya en az olurdu? Bundan sonra ne yapmalı, neyi nasıl yapmalı, neye dikkat edilmeli, hangi kurallara uymalı ki hasar ve kayıp olmasın! Elde olmadan olursa bile kaybımız en az olsun.

Aslında herkes bunların cevaplarını biliyor. Depremde nasıl davranılacak, kurtarma, âcil durum çantalarında neler olacak? Konutlar nereye, nasıl ve ne vasıfta yapılacak vs. vs. eğitimin şart olması malûm. Bilinçlenme şart… 

-IV- 

Demek ki esas mes’ele: “İnsan” olma ve “ahlâk” meseledir. Bu hallolmadan hiçbir şeyin yoluna girmeyeceği, düzelmeyeceği düşünenler tarafından hep ifade edilmiştir: İnsan olmalıyız. Yaptığımız, yapacağımız işe lâyık olmalıyız. İşin başına liyakât ehli fertler geçmeli, geçirilmeli, seçilmeli!

Kanun ve yönetmeliklerde dünya standartlarından aşağı olmadığımız jeolog, mühendis ve siyasetçiler tarafından dile getiriliyor. Ahlâkî ve vicdanî kurallar da dinî kitaplarda dizili.

O zaman ne kalıyor geriye?

Bunlara uymak ve uygulamak! Yani mes’ele İNSAN olmak ve AHLÂK meselesidir.

Vesselâm…


Bu yazıya yorum ekleyin

Adınız
E-posta Adresiniz
Yorumunuz
 

CAPTCHA


Resimdeki rakamları bu alana yazınız


Eklenen Yorumlar


Henız yorum bırakılmadı...
 
Mektup... - Sayı 119
Bitti kelimelerim... - Sayı 119
Kazandım vallahi!... - Sayı 119
Kalem-kılıç... - Sayı 118
Tüm Yazıları

ASKIDA ABONELİK: Siz de "askıda abonelik kampanyası"na destek olmak ister misiniz?

Gelecek sayının konusu (120):
Doğumunun 120. yılında Üstat Necip Fazıl Kısakürek...

Son Eklenen Yorumlardan
  Gönlü klabi temiz abim kalemine sağlık başarılarının devamını diliyorum sevgiler saygılar ... Serkan yakar

 Teşekkür ederim değerli gönüldaşım. İlgin bizi sevindiriyor Faruk......

 Kalemine yüreğine sağlık kadim arkadaşım.... Faruk Aktı

 Kalemine yüreğine sağlık kadim arkadaşım.... Faruk Aktı

 Konu ilân edildi mi sitemizde, yoksa unutuldu mu?... Gönüldaş


ACIYORUM

Millet, Meclis’i seçiyor...

Meclis, millet namına kanun yapıyor...

Anayasa Mahkemesi de bu kanunları bozabiliyor...

 

Şimdi söyleyin:

Hâkimiyet kayıtsız şartsız milletin mi?

Hâkimiyet kayıt ve şartla mı milletin?

Hâkimiyet kayıtsız şartsız Anayasa Mahkemesi’nin mi?

Hâkimiyet kayıt ve şartla Anayasa Mahkemesi’nin mi?..

(Kardelen; 13; Mart 1997)

 

ACIYORUM

Bir takım kimselerin, yetkilerini aşarak, kanun dışı teşkilâtlar kurduğu ve kanun dışı faaliyetlerde bulunduğu artık kimsenin yok diyemeyeceği bir gerçek halinde ortaya çıktı.

Bunlar, başlangıçta en azından, kanunların kötülerle ve kötülükle mücadelede yetersiz kaldığını düşünüyor.

Böyle örgütlere karşı çıkanlar da, gizli ve kanun dışı teşkilât kurulacağına falan falan kanunlara ve filân filân mekanizmalara dayanarak şöyle şöyle mücadele mümkündür, demiyorlar...

 

Öyleyse...

Ya bu ülkede kanunlar ve işleyen mekanizma yetersizdir... Ya devleti idare edenler...

Bu işin (ya)sı, (ma)sı yok... Hem kanunlar ve işleyen mekanizma, hem idareciler yetersiz...

(Kardelen; 13; Mart 1997)
66
Deniz kabarıyor
Gazze günlüğü
Sosyal medyanın gücü
Tas tarak
Soykırım, Antisemitizm ve Filistin Üçgen


Yavuz Sert - Bir tufanın ardından...
Yavuz Sert - Gazze biz ne öğretti...
Ali Erdal - Deniz kabarıyor
Kadir Bayrak - Vah benim halime!
Necip Fazıl Kısakürek - İç ve dış düşman – Y...
Bedran Yoldaş - Elinde taş küçük çoc...
Bedran Yoldaş - Zevâli yakındır zulm...
Ekrem Yılmaz - Kazandım vallahi!
Ekrem Yılmaz - Bitti kelimelerim
Ekrem Yılmaz - Mektup
Dergi Editörü - Üstün fikir
Site Editörü - Sosyal medyanın gücü
Necdet Uçak - Dünya malı
Necdet Uçak - Geldi geçti ömrüm be...
Kardelen Dergisi - Kardelenden haberler
M. Nihat Malkoç - Soykırım, Antisemiti...
M. Nihat Malkoç - Gazze günlüğü
Hızır İrfan Önder - Kasem olsun!
Zaimoğlu - Batı muradına erebil...
Mehmet Balcı - Köyüme gömün
Mehmet Balcı - Sevdam
Muhsin Hamdi Alkış - İsrail-SAMİRİ-oğulla...
İbrahim Şaşma - Kudüs Mektubu
Halis Arlıoğlu - Merhum Mehmet Akif i...
Murat Yaramaz - Hiç
İlkay Coşkun - Filistin
Zafer Nefer - Tas tarak
Özkan Aydoğan - Çocuk
İlknur Eskioğlu - Şehitlik oyunu
Yusuf Çelikler - Bu gidiş nereye?
Ayşe Yaz - Yağmur (Gazzenin çoc...
Bedir Acar - ‘İsrail bizi yenemez...
Hüma Sunguroğlu - Çınarın gölgesinde o...
Hüma Sunguroğlu - Zeytin dalları altın...
Abdullah Doğulu - Filistinde anne-çocu...
 
 
23 Mart 2005 tarihinden beri
 Ziyaretçi Sayısı Toplam : 12932883
 Bugün : 3957
 Tekil Ziyaretçi Sayısı Toplam : 599820
 Bugün : 368
 Tekil Ziyaretçi Sayısı (dün) Toplam : 168
 119. Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 0
 Önceki Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 6
Son Güncelleme: 21 Şubat 2024
Künye | Abonelik | İletişim