|
ÖĞRETMEN DÜYŞÖN'ÜN HAYALİ
İbrahim Türkhan  Sayı:
62 - Ocak / Mart 2010
 Ben, öğretmen olmak isterdim;
günün asırlara döndüğü bir bozkırda,
okul bahçesinde çiçek çiçek açmak için baharda
Toplayarak zamanın bağrından kutlu bilgileri
Müştak gönüllere sunmak isterdim…
Ben, öğretmen olmak isterdim;
yazın bir, kışın onbir ay sürdüğü bir bozkırda,
kalsam da gam yemeden tipide-karda
Eriterek ruhumu Tanrı Dağları'nın nehirleri gibi
Geçtiğim yerleri şevkimle sulamak isterdim…
Ben, öğretmen olmak isterdim;
ilim arzusunun köreldiği bir bozkırda,
etmeden asla şekva, kalsam da zorda
O bozkır bakışlı gönüllere, bulutlara katılıp
Yağmur yağmur yağmak isterdim…
Ben, öğretmen olmak isterdim;
sadece ben ve öğrencilerimin olduğu bir bozkırda,
girmeden gözüme başka bir sevda
Gönül çeldiren türlü hayallerden el etek çekip
Bir tek, yarınlar için yaşamak isterdim…
Ben, öğretmen olmak isterdim;
Isık Göl'ün gök mavisine büründüğü bir bozkırda,
dizime kadar bata çıka adımladığım sularda
aydınlık günlerin hasretiyle yanıp tutuşan Altınayları
Tepedeki taş döşeli sınıfa kavuşturmak isterdim…
Ben, öğretmen olmak isterdim;
günlere çilenin dizildiği bir bozkırda,
mutluluk toplayarak tek tek masallarda
Ötelerin yediveren muştularını Dünya'nın tüm çocuklarına sunmak isterdim.
|
2428 kez okundu.
Yazara Mesaj
