Bir Çocuk Masalı
Necdet Uçak

  Sayı: 113 -

Tweetle

Torunum Zeynep Uçak’a…

Beş ay geçti üç yaşını,

Sever, okşarım başını.

Bazen de çatıp kaşını,

“Olmaz dede, olmaz” diyor.

Süngerden bir pasta yapmış,

Ona emeğini katmış.

Birkaç gül yaprağı atmış,

“Gelen yesin, kalmaz” diyor.

Masa, sandalye oyuncak,

Karınca oturur ancak.

Bahçe yanda, bir salıncak,

“Sallan, kimse sormaz” diyor.

Ve sevimli kedicikler,

Bismillâh demeyi bekler.

Pasta, sonra da yemekler,

“Kim demiş ki yetmez” diyor.

“Tospik nerde kaldı?” derken,

Çıktı geldi yemek yerken.

Meğer yola çıkmış erken,

“Onsuz yemek gitmez” diyor.

Çatal, tabak, bardak, kaşık,

Yemek sonunda bulaşık…

Topla da koy makineye,

“Yoksa elde bitmez” diyor.

Şükür herkes doyup kalktı,

Bir bilen de dua yaptı.

Niloya yemekte yoktu,

“Karnı tokmuş, gelmez” diyor.