Demokrasi havariliği yapan inanç ve millî irade düşmanı müfsitler
Kubilay Ertekin

  Sayı: 130 - Ekim / Aralık 2026

Tweetle

Son günlerde "kurumsal kimlik" mavalı ile halkın beyni yıkanmakta ve en az onbeş yirmi kere adı değiştirilip, içi boşaltılan siyâsî yapı sıklıkla gündeme getirilmektedir. Oysa demokrasi için bu kokuşmuş ideoloji mensubu olan bir müptezel şöyle demiştir: “Sosyal bünyede derin rahatsızlıklar müşahede edildiğinde bunu gidermenin yolu bir müddet için hürriyet ilâhının üzerine bir şal örtmek ve yukarıdan aşağıya bir otorite tesis etmektir.” Nihat Erim, Ulus gazetesi, 30 Mayıs 1946

Bugün halk, hürriyet, adâlet, demokrasi kelimelerini dilinden düşürmeyen politika madrabazlarının bu kavramlardan anladıkları ve uyguladıkları şey; gazetede yazıldığı, adamın ifade ettiği şeylerdir. O zihniyetin halkı yok sayarak ülkedeki insanları üç grupta toplamalarının başka bir örneği de şudur:

“Ordu-yargı elele, CHP iktidar” yani bu ülkede sadece bu üç kesim var... Milletin büyük ekseriyetini yok sayan iğrenç bir zihniyete teveccüh eden insanların bu ve benzeri acı gerçekleri bilmeleri, bilenlerin de bilmeyenlere anlatmaları gerekir. Bunlar bilinmediği için demokrasi ve insanlık düşmanı yapı, habis hayatına devam etmektedir.

Sözde siyâsî fırkayı kuran ve kurumsal kimliği olan yapı ve kesimlerin dokunulmazlığı ve kutsallığı varmış gibi sürekli bu istismar aracını kullanmaktadırlar. Oysa ülkede kurumsal kimliği- tarihî değeri olan binlerce yapıyı, başta mabetler olarak tarumar ettiler. Sanki ülkede orduyu barındıracak bina yokmuş gibi bazı camileri kışla ve barınak olarak kullandılar. Binlerce tarihî hanlar, hamamlar, kervansaraylar, köşkler varken; Sultanahmet Camiini asker barınağı olarak kullanmak o zihniyetin bu değerlere ne kadar düşman olduklarını göstermektedir. Türkiye'deki tüm basına dinî yayın yapma yasağı bir yana; ezanı, Kur’an’ı, salâyı ve dinî eğitimi yasaklamaları ayrı bir konudur. O zihniyetin mağdur ve mazlumu olan muhafazakârlar ve diğerleri bu şenaatlere rağmen o yapıya destek verme gaflet, dalâlet ve hıyanet içinde olmalarıdır. Erdoğan sayesinde hasbelkader ülkenin önemli mevkilerinde görev yapanlar siyâsî ihtiras, kin ve nefret sonucu liderlerine ve bağlı bulunduğu "ölürüm de partimden ayrılmam" diyenler birtakım tufeyli ve devşirmeleri peşine takarak millete hizmet davasında bulunuyorlar. Aslında vatan-millet derdi ve kaygısı olmayan yalnız midesini, bağırsağını, işkembesini düşünen bu kesimle yola çıkmışlar. Ziya Paşa'nın dediği gibi; “Hayır umulur mu böyle gecenin seherinden...” Bunu akıl, iz'an, irfan ve vicdan sahipleri düşünsünler. Ülkede o kadar hazin ve garip şeyler oluyor ki insan bunu ifade etmek için kelime bulamıyor. Çarpıcı olaylardan birisi de şudur. Ülkede heykelini dikecek insan kalmamış gibi bir müptezel Makarios'un heykelini dikti! Bu makariosperesti hizmetine mükâfat için âsitâneye (İstanbul'a) şehremini yaptılar. Bununla da yetinmeyerek adamı devlet başkanı yapmak için çırpınıyorlar. Sonuçta o zihniyetin mağdur ve mazlumu kesimlerin iktidara getirdiği belediyelerin tam bir haramî ve çapulcu kesimi olduğu anlaşıldı. Aylardan beri o yapıya kazandırılan belediyeler hortum, vurgun, soygun, rüşvet, irtikâp gibi rezaletlerle çalkalanmaktadır. Sonuç olarak mahut ve mâlûm siyâsî yapı ve ideoloji insanların kimyasını bozmuş, imanlarını ifsad etmiştir. Ülkede yaşanan durumlar bunun en açık örneğidir. Bir müslüman eğer soyguna, vurguna, haramiye, haramiliklere karşı değil, inançlarına yapılan en ağır hakaretlere tepki göstermeyip sineye çekiyorsa onların imanı da kimyası da bozulmuş demektir.

Müslüman kelimesi çok kutsal ve önemli bir kelimedir. O yüzden kendini müslüman tesmiye eden (isimlendiren) insanlar otomatik olarak bu yolsuzluk ve soysuzluklara, inanç düşmanlıklarına asla prim veremez, hoş göremez.

O siyâsî yapının müfsidlerinden birisi şöyle demiş; "Burası Osmanlı İmparatorluğu değil, Laik Kemalist cumhuriyet devletidir. Burada mehter marşı çalınamaz" Ayrıca başka bir kesim de mehter marşına kıçlarını dönmüş onu boykot etmişlerdi. Bu millet sizin yüzünüzden ne hayır ve meymenet görmüş ki, arkanızdan görsün... Siz sadece bunlara karşı olmakla yetinmediniz, Ayasofya’ya benzeri mabetlere milletin en aziz inançlarına da karşı geldiniz ve arkanızı döndünüz.

Önemli Not: Mevcut ceza sistemi caydırıcı değil, özendirici durumdadır. Örneğin son günlerde tutuklanan sözde ünlüler, yapımcılar, sporcular, iş ve meslek adamları ve diğerleri bunun canlı birer örneğidir. Adamlar uyuşturucuyu, kara parayı, dolandırıcılığı, organize suç ortaklığını ve haramilikleri suç olarak görmüyor, kanun-nizam tanımıyorlar. O yüzden bunların oturacağı ev dışında bütün mal varlıklarına el koyup, suçları kadar çalışma kamplarında çalıştırılması gerekir. Yoksa yapılan gayretler günde yüzelli ikiyüz suçluyu toplayıp bırakmak boşuna gayrettir.

Bizim müslüman olarak muhtaç olduğumuz şey şuurlu bir İslâmî kesimle bu saldırılara, inanç ve millî irade düşmanlarına karşı olan, bunun mücadelesini veren hayırlı ve faziletli gerçek inanç sahipleri olan ve onu koruyan insan topluluğudur. Yoksa her şey Lâf-ı güzaftan (=boş sözden) ibaret kalacaktır.

Gerçek bir müslümanın vasfını, karakterini, özelliğini, civanmertliğini merhum Âkif şöyle ifade ediyor:

“Zulmü alkışlayamam, zâlimi aslâ sevemem

Gelenin keyfi için geçmişe kalkıp sövemem.

Biri ecdadıma saldırdı mı... hattâ boğarım.”

İşte dinine, diyanetine, tarihine, kültürüne, mukaddesatına bağlı olan gerçek bir müslümanın özelliği budur ve daima bu olmalıdır. Yazılı ve görsel basında her gün Allah’a (cc), Peygambere (sav), dîne, tarihe ve ecdadımıza küfreden bozguncular karşısında suskun, umursamaz ve hissiz kalan bir kimse müslüman değil, insan bile olamaz. Bu tip insanları merhum başka bir ifadesinde şöyle tarif ediyor:

"His yok, hareket yok, acı yok... Leş mi kesildin?

Hayret veriyorsun bana, sen böyle değildin..."

Böyle bir ortamda Müslümanların Cenab-ı Hak (C.C) yar ve yardımcısı olsun.