Oğluma hitap
Ahmet Mahir Pekşen

  Sayı: 83 - Ocak / Mart 2015

Tweetle

Nasıl başlasam bilmem¸ nasıl anlatsam sana¸

Seni verdiği için şükürler Yaradan’a.

Çatallı ayrımına bırakıldın bir yolun¸

İyi ve kötülerle döşenmiş sağın¸ solun¸

Bir tarafta çığ gibi gelişen medeniyet¸

Diğer yanda ahlakı katledilen cemiyet.

Bir yanda gök yüzünü parselleyen devler var¸

Diğer yanda ekmeğe bile muhtaç evler var.

Dünya tezat içinde medeniyet ve savaş¸

Gerçekleri görmeye başlarsın yavaş yavaş.

Batıdan ilim¸ fen al¸ ama modayı asla¸

Sırtını kökü derin şanlı çınara yasla.

Bu mezarda tarih var¸ kupkuru bir taş değil¸

Sana¸ seni anlatır¸ hele kulak ver eğil¸

Sen dedene söversen¸ torunun sana söver¸

Geçmişe çamur atma¸  saygı beklersen eğer.

İnsan yalnız¸ çok yalnız¸ sarıldıkça maddeye¸

Gelmiş kalpler¸ beyinler¸ hırstan çatlar raddeye.

Robot yapan insanlık bizzat robotlaşıyor.

Ruhsuz¸ hissiz¸ mânâsız¸ adeta otlaşıyor.

Sığınacak ne mabud ve ne de bir mabet var¸

Yaratana kulluk yok¸ maddeye ibadet var.

Sırıtan medeniyet ededursun iftihar¸

Sonuç; ya uyku hapı¸ ya streş ya intihar.

İşin zor¸ yükün ağır¸ hayat yolun engebe¸

Gerçeği aramaya sen gebesin¸ sen gebe.

Çalışırsan yücelen millet de var din de var¸

Ölüm makineleri yapan teknik canavar.

Hem öyle canavar ki; bir anda dünya yutan¸

Bombaların altında sessiz¸ sakin uyutan.

İşte böyle dünyaya nasıl duyarsın güven¸

Dünya mayın tarlası¸ hayat korkunç serüven.

Dünya batırabilir üç-beş akılsız korsan¸

“Peki ya kime güven duyacağım?” diyorsan.

Bir Allah var “Bir Allah”¸ O’na sığın yaşarken¸

O’nu hisset yanında her engeli aşarken¸

İlmin seni ne küstah etsin ne de ukala¸

Mânâdan uzak ilim başa beladır bela.

Basit işlerle kalma¸ sonsuzluğa kafa yor¸

Önce kendini keşfet¸ “Niçin varım?” diye sor.

Bu duygu¸ bu ruh ile aşarsın her engeli¸

İlerle¸ ışığa koş¸ her adımın dengeli.

Hep hamalı ol ilmin¸ seni yüceltir bu yük¸

Şunu unutma insan¸ imanı kadar büyük.

“Maddede ilerleme sırrı mânâyı inkâr”

Diyenlere inanma¸ onlar büyük sahtekâr.

İlmi¸ fenni¸ ithal et¸ ihraç etme ahlakı¸

Bari kalsın milletin hiç değil bir yüz akı.

Ne garip!.. Anlamazsın belki yarın dilimi¸

Aşılarlarsa sana uydurukça ilimi.

Doğru olmaz belki de sana verilen her derş

Ayıkla¸ hangi bilgi geliyorsa sana ters.

Bu millet gerilerde kalmaya mahkûm değil¸

En büyük meselenin üzerin esen eğil.

“Ben neyim?” deme sakın¸ “Ben ne değilim ki?” de¸

“Milletin kurtuluşu bana bağlı belki” de.

Ölmek an meselesi¸ sanma o kadar ırak¸

İlminle bu dünyada mutlaka bir iz bırak.

Koş!.. Koşamazsan yürü¸ o da olmazsa sürün.

Hakkını ver dünyada Hakk’ın verdiği ömrün.

Yılların ötesinden sana mesaj var işit;

“Geçerse zarardasın bugünün düne eşit”.