KURTULU? SAVA?I D?NEMYNDE S???T
Mustafa Büyükgüner

  Sayı: 46 - Ekim / Aralık 2004

Tweetle

Hiç kuşku yok ki I.Dünya Savaşı sonunda yurdumuzun işgal edilmesinden, en fazla zarar gören bölge Söğüt, Bilecik ve dolayları olmuştur.

Bu bölgeleri işgal ederek uzun bir süre halka zulmeden Yunanlılar, geçmişten gelen öfke ve kinlerini masum halktan almaktan bile sakınmamışlar, bununla da yetinmeyip bu kentleri harap etmişlerdir.
Söğüt ve çevresine gelen misafirler merakla soruyorlar, "Osmanlı İmparatorluğu'nun kurulduğu bu topraklarda, ibadethâne ve resmi binalardan başka Osmanlı'yı hatırlatacak neden tek bir yapı mevcut değil..." Bu acı sorunun cevabı çok basittir...

Bu çekirge sürüsü gibi, işgal ettiği toprakların üzerinde verimli ve sevimli ne varsa talan eden Yunan ordusu, gittiği her yeri bir kere yaktıysa Bilecik ve Söğüt'ü üç kere yakmıştır... Masallardaki kötü kalpli (haramî)nin, (hırsız)ın, (arsız)ın yerini, gerçekte Yunan askeri almış ve adeta "Taş üstünde taş, gövde üstünde baş" bırakmamacasına Söğüt ve Bilecik'i yakmış yıkmış, talan etmiştir. Yangınlar sırasında sadece Bilecik'te 1956 ev, 331 dükkân, 18 han, hükümet konağı, tüm ipek fabrikaları, okul, cami ve türbeler yanarak kullanılamaz duruma gelmiştir.

Yapılan araştırmalar gösteriyor ki, Söğüt'te tek bir tane bile Osmanlı döneminden kalma ev bulunmamaktadır... Bilecik'te yıktığı evler de kâr etmeyince Müslümanların en çok kutsal saydıkları yerlere, camilere saldırmış ve eski Bilecik'in yerleşim mahallinde bulunan bütün camileri kullanılmaz hale getirmiştir. Bu camilerden geriye şerefesinin üstü olmayan boynu bükük minareler kaldı... Sırplar'ın Bosna'daki Müslüman kardeşlerimizin bağımsızlığını engellemek için saldırdıklarında toplarla minarelerinin tepelerini uçurmaları ve şerefesinin altındaki bölüme dokunmadıklarını televizyondan izleyerek bir anlam veremeyenler, aynı zulmün yaklaşık 80 yıl önce öz vatanımızda da yapılmış olduğunu Bilecik'e gelip görsünler...

Söğüt'te Ertuğrul Gazi'nin türbesini kurşun yağmuruna tutan, bununla da yetinmeyip kabri şerifine zarar ver ve arsız bir edayla "Kalk da kurtar bakalım vatanını" diyen Yunan, kaderin şu cilvesine bakın ki, yine ilk tokadı 700 küsur yıl önce kılıcının hakkıyla fethettiği Ertuğrul Gazi7nin topraklarında, Ertuğrul Gazi'nin torunlarından yemiştir...
I. ve II. İnönü Savaşları; Bilecik, Söğüt ve Bozüyük üzerinde oluşturulan bir savunma hattında gerçekleşmiş ve bu iki savaş da kesin olarak Türk askerinin zaferi ile sonuçlanmıştır... Bu savaşları kazandıran en etken, Söğüt ve çevresinde yaşayan onurlu ve namusunu ve vatanını kurtarmaya kararlı bir halkın işgalcilerin karşısına çıkmış olmasıdır.

 Bu tespitimiz için elimizde bir de belge var:

Söğüt Müdafa-i Hukuk Cemiyeti'nin 9-10 Temmuz 1920 tarihinde Bilecik, Yenişehir, Göynük, Geyve, Nallıhan, Mudurnu, Eskişehir, Kütahya, Mihalıççık, Simav, Gediz, Uşak, Sivrihisar sancak ve kazalarıyla Osmaneli, Taraklı, Küplü, Emet, Pazarcık, Tavşanlı, Seyitgazi Nahiye ve Belediye Mudafa-i hukuk Cemiyetlerine çektiği telgraflar Ertuğrul Gazinin torunlarındaki olgunluk ve vatanperverliği de gözler önüne sermektedir:
"... Önünden kaçtığınız düşmanın kuvvet ve kıymeti nedir? Bu müslüman yurdunda bu sefil düşmana karşı koyacak, ırzına, dinine, toprağına, kitabına sadık, ecdadına lâyık evlâdı kalmadı mı? Tüfeği olmayanların orak ve baltası da mı yoktur? Ecdadın lanetine muhatap kalmayı Söğüt halkı asla kabul etmeyecektir. İmkân her nereye kadar müsait ise erkek, dişi, genç, ihtiyar düşman karşısına gideceğiz. Sizleri de Müslüman Türk kanını, din ve namus hissiyatınızı bizimle beraber çalışmaya her fikri, her nifakı bugün için terk etmeye davet ediyoruz. Din, namus ve vatan namına... Yarına kadar netayic-i teşebbüsatınıza dair cevabınızı bekleyerek evlatlarımızı cepheye göndermek üzere sözümüze burada hitam veriyoruz."

Bu olgunlukta bir cemiyete sahip olan bir bölgeden, 600 yıl üç kıtaya sahip bir imparatorluğun doğmuş olmasına şaşmamak gerekir. Kuruluşun beşiği olan bölgemiz, Kurtuluş savaşında da üzerine düşen vazifesini yerine getirmiş ve büyük Osmanlı medeniyetinin kurucusu atalarını utandırmamıştır...