Yıldızlarla Aramda
Rıdvan Yıldız

  Sayı: 114 -

Tweetle

Bizim yemeğin tadı hep acı

Ne varsa içinde, bomboş

Ağzı örselenmiş, hatırlanacak çok hüzün

Bulutların üstünde hiç olmadım,

Gülmeyi geç öğrendim, o da vazgeçti benden

Kurumuş bir dalım şimdi

Ne çiçek açar, ne kuş konar

Sustu uçurumu hiçe sayan kavak yelleri.

Gittiğim her yer çok uzak...

Reddettiğim afişler özenle sıralı.

Ayrılığa bahane dilsiz renkler,

Kaydoldum, aramızdan geçen kara kedinin gözlerinde.

Ev soğuk bir akşamla dolu,

Işıklar geceyle

Zambaklar telaş istiyor gölgeleriyle

Tanrının en büyük şehri şimdi silkinir nur topu gibi bir yağmur

Bulutlar sevdaya düşer belki

Unutulmuş ihanetin bayrağıyla

Günahlar besliyorum pişmanlığın koynunda

Şeytan korkusuzca her gün ileri

Yorgunluk bakanlığında mesaideyim

İç işlerime kimse karışamaz

Bildiğim tek dil fotoğraflarda susanların dili

Hayallerden duvarlara

Duvarlardan hayallere

Geçip duruyorum

Karanlık babam gibi

Odam kendi içinde yalnız

Hayallerden duvarlara

Duvarlardan hayallere

Kaçıp duruyorum

Camdan beslenen bir bellek

Yaşamak körelmiş bıçak, faydasız

Kayganlık ve sisler uyuşmuyor

Atı çözülmemiş bir araba, dünden yorgun

Telaşla parantez içlerinden geçiyorum

Yerimi bulamadım kuyularda

Gördüğüm dünya gözyaşının terime karıştığı kadar