Sokaklar
İbrahim Durmaz

  Sayı: 127 -

Tweetle

Geceler boyu yürüdüm, sokaklar hep ıssız

Gökyüzü öfkeli, yanıp sönen üç beş yıldız

İfrit karanlık içinde kendimde kayboldum

Terkedilmiş bir şehir gibiyim yapayalnız

Akıl divanesi bir aşkla düştüm yollara

Bilirim kimseler gelmeyecek ardım sıra

Korkutmaz karanlıklar, yalnızlığım ıs olur

Bazen bana bazen yolum kesen duvarlara

Beynim çatlamakta ad bulamadım bu sırra

Bir mum kadar sözümüz geçmez karanlıklara

Gün gelecek elbet iki çift sözüm olacak

Hayallerimi örten bu kirli yorganlara

Sokaklarda uzanan göklerin kalemleri

Her gece beni yazdılar, bir mecnun bir deli

Aydınlık korkağı karanlık, gidecek yarın

Bugün dünün ahiridir, yarının evveli

Ey sokakları bir nefeste yutan karanlık

Sokakları incitme onlar bende son varlık

Yalnız yürünecek aşkın bitmez yollarında

Al gölgem sende kalsın ben gidiyorum artık…

*

(Üstad Necip Fazıl’ın aziz hatırasına)