Kardelen'i DergiKapinda.com sitesinden satın alabilirsiniz.        Ali Erdal'ın yeni kitabı TÜRK KİMLİĞİ çıktı        Kardelen Twitter'da...        Kardelen 32 Yaşında!..       
    Yorum Ekle     4564 kez okundu.     2 yorum bırakıldı.     Yazara Mesaj

CANSYMYDY
Ali Erdal

  Sayı: 64 - Nisan / Haziran 2009

Milletimiz seçimlere öyle bir alâka gösteriyor ki, inkârı mümkün değil... Hele referandumlarda katılım, yüzde yüze yakın... 1974 seçimlerinde Hollanda'dan gelen bir yakınım, sokaklardaki panayır havasına ve kâğıt israfına bakıp, Hollanda'da seçimleri farkına varmayan kesimler olduğunu söylemişti. Seçim propagandalarının düğün havasında geçmesi iyi ve milletin alâkasına uygun ama çadır tiyatrosu haline getirmenin de mânâsı yok. İsrail'de halk sandık başına, neredeyse zorla denecek şekilde götürülebiliyormuş. Bizdeki 'benim oy kullanmadığım seçim, seçim değildir' anlayışı nerde, Amerika'daki 'ben olmasam da olur' vurdumduymazlığı nerde...

Yüksek katılıma ve tutkulu alâkaya rağmen, son seçimler de, birkaç kavga dışında olaysız geçti. Propagandalar da öyle. Sayıma ve sonuca itiraz, seçim faaliyeti cümlesinden olduğu için olay sayılmaz.

Şu millete bakın... Sabahın erken saatlerinden, son vakitte kuyrukta beklemeye kadar sakin bir şekilde oy kullanıyor... Çok partili hayata geçişten beri çok mesafe katedildi. Bu derin alâka ve olgunluk neden araştırılıp incelenmez; tez, mastır konusu yapılmaz anlayamıyorum...

Son seçimlerde oy kullanabilmek için 3 milyon kişi memleket içinde seyahat etmiş. Yurt dışından oy kullanmak için gelenler, bu sayının dışında. Yani kimse para cezası katılımı arttırıyor diyemez. Oy kullanma hakkından mahrum yüze yakın kişi, oy kullanmaya teşebbüs ederken yakalanmış... Seçme yaşının 18'e indirilmesinin nasıl karşılandığını hatırlayın...

Dünyada seçime, en fazla ehemmiyet veren millet olduğumuzu söylediğim ve kanaatini sorduğum dergimizin Editörü Kadir Bayrak, göz önünde olduğu halde dikkat etmediğim harika misali söyledi... Oy kullanmak için kimlik numarasının şart olduğu söylenince, nüfus cüzdanını yeniletmek suretiyle kimlik numarasını yazdırmamış olanlar nüfus müdürlüklerinin önünde kuyruk oldu. Nüfus müdürlükleri mesai saatleri dışında da çalıştı ve bu sebeple oy kullanmayan olmadı. İnsanımız, dağ başından büyük şehre kadar he yerde engelleri aşıyor, sıkıntılara katlanıyor ve oyunu kullanıyor.

Hem de...

Hem de, millî iradenin hakkıyla tecelli etmediğini bildiği halde... “Ne olacak bu memleketin hali” sözü halimizi tespit ve ifşa eden bir darbımesel haline geldiğine göre millî iradenin tecellisi yönünde hiçbir ümit görünmediği halde...

Kanunlarla alanı daraltılmış fikirsiz partilere ve onların “genel başkan” sıfatlı ufku dar diktatörlerinin seçtiği dar çapsız adaylara oy vermek mecburiyetine rağmen...

İyileri seçmenin bütün imkânları ortadan kaldırıldığı, kötülere her (olanak) sağlandığı halde...

İnancına zincir vurmak isteyenlere, medyasından politikacısına milleti sürü gibi gütmek isteyenlere, beceriksiz ve çapsız günübirlik siyasetçilere ve yalakalarına, hainlere, sömürücülere, menfaatçilere, basmakalıp nutuklara, yalanlara, dolanlara, sahtekârlıklara rağmen...

Üstelik oyların yüzde onunun çöpe atılacağını bile bile...

Ve... Yeri göğü inleten “Her şey sizler için!” nutukları dinlerken, “içinden dere akarken küpünü dolduracaksın demediğin ne malûm” diye düşüne düşüne; “ne olacak bu memleketin hali” diye ağlaya ağlaya; “al birini vur ötekine” diye söylene söylene...

Evet, Türk milleti, bütün olumsuz şartlara, ruhunu hiçbir partide göremeyişine, iç ve dış kaynaklı “toplum mühendislerine”, kuvvet odaklarına; kısaca her şeye ve herkese rağmen oyunu kullanıyor... 1946'da bile... O zaman bile ve daha sonra her seçimde, sevgiliye kavuşma heyecanıyla sandığa koştu millet.... Çünkü...

Çünkü seçimler; Türk'ün, ruh köküne bağlı olarak yeniden zuhuru için tek yol... Birbiriyle sun'î ve nefsî rekabet içindeki partileri; birbriyle horoz dövüşü yapanları ustaca kullanarak berzahtan çıkmak... Bu inceliği ve basireti, kendisini büyük yapan ruh kökü sayesinde hissediyor ve bu ümitle sandığa koşuyor. İstediğine rey verecek olmanın şevkiyle değil, aradığını bulamayacak olmanın üzüntüsüne rağmen bir ümitle sandığa koşuyor. Engin denizde can simidine sarılıyor.

Çok partili hayata geçtiğimiz 1946'da nasıl bir seçim yapılacağı ve sonuç önceden belliydi. “Devlet benim!” diyen CHP, zulmünü açıkça ve peşin peşin  ilân etti: “Açık rey, gizli tasnif”... Sen benim gözümün önünde oyunu kullanacaksın, ben sandığı istediğim yerde, istediğim şartlarda açacağım... “Asarım ulan seni!” diye her hücresi tehdit savuran bürokrat ve her an vurmaya hazır jandarma dipçiği altında yapılan bu seçime bile katıldı millet... Halbuki şartlara göre ya öfkeyle isyan etmesi, ya sükûnetle boykot yapması veya korkup emredilen yere oy vermesi beklenirdi. Ama millet, hiçbir şey yokmuş ve sandıktan iradesi hiçbir engele takılmadan çıkacakmış gibi koştu oyunu kullandı... Büyük millet sabretmesini de bilir, coşup taşacağı günü de...

1977'de Bilecik Gölpazarı Keskin köyünden Arif Keskin'den dinlemiştim: Babası 1946 seçimleri yaklaşırken, Gölpazarı'na, “Demikrat Parti”nin kurucuları arasında olmak için gider... Karakol komutanı bunu nezarete atar, bir araba sopadan sonra şöyle der:

–Parti kurmak sana mı kaldı? Seni seçimlere kadar içerde tutarım, değil kurucu olmak, oy bile kullanamazsın?

Cevap, zorbaları çaresiz bırakacak kadar arifanedir:

–Ben gönülden inanıyorsam, Allah beni kuş yapar gönderir, oyumu kullandırır! İnanmıyorsam senin gibileri sebep yapar beni cezalandırır!

Millet, 1946'da sandığa gitmeseydi ve sonuca sabretmeseydi, 1950 başarısı kazanılamayacaktı.

1950'de gelen bir kazanç değildi... Mühim olan, seçim sayesinde gidenden kurtulmaktı... Ruh kökünü kurutma teşkilâtından...

Bilecik'in ilk gazetecisi rahmetli Sabri Devrim anlattı... 1950'li yıllardan biri... Türkiye'ye Edinburg Dükü gelmiş. Cumhurbaşkanı Celâl Bayar’ın da bulunduğu heyet, Eskişehir'den Bursa'ya gidecek. Tabiî ki karayolu ile. O zaman Bilecik'in ilçesi Pazarcık'tan (Pazaryeri) geçiyor yol. Dük, bir köy görmek ve köylülerle konuşmak ister. Yol üzerindeki Bahçesultan köyünde dururlar. Köylüler toplanır. Aralarında yaşı 90'a dayanmış bir ihtiyar, bastonunu tutan ellerinin üzerine çenesini dayamış dinliyor. Cumhurbaşkanı Bayar, ona, “Baba, DP geldi de, feraha çıktınız değil mi?” diye sorar. İhtiyar başını kaldırıp sorar:

–Mandayı bilirsiniz değil mi?

Bu alâkasız soruya şaşkınlıkla evet denince:

–Allah her mahlûkun pisliğini bile ayrı yaratmıştır. Peki, manda pisliğinin yere nasıl düştüğünü ve yere nasıl yayıldığını bilir misiniz?

Kısa sessizlik üzerine:

–Bilemezsiniz... Ben söyleyeyim... Yere tepsi gibi yayılır...

Konuşmalar Edinburg Dükü'ne tercüme ediliyor. Herkes tedirgin... Tercüme edilmese çoktan susturacaklar. İhtiyar sakin bir şekilde son sözü söyler:

–İşte tepsi gibi yayılan bu pisliğin üzerinden bir kağnı tekeri geçti, yarısı Halk Parti, yarısı Demikrat Parti!..

Evet, ikisi de aynıydı. Arada sadece üslûp farkı vardı. Millet, aynı iki şey arasındaki üslûp farkını gördü, kahramanın gelmesi için değil, ceberutun gitmesi için rey beyan etti ve tek parti diktatörlüğü bir daha gelmemek üzere yıkıldı... Arkasından ezanın aslî şekline kavuşuldu ve mengeneler gevşedi.

Her ihtilâl sonrasındaki seçimde millet, aradığını bulamayacağını bilmesine rağmen sandığa koştu ve eşeğini dövemeyen semerini döver misali ihtilâlcilerin yandaşlarını (dolayısıyla ihtilâlcileri) cezalandırdı. Eğer bu basireti göstermeseydi, bugün darbe heveskârı eski generaller ve çete elemanları adalet önüne çıkarılamazdı.

Her olayın altından irtica buzağısı çıkaranların, bu işi bizzat yaptığı, tehlikenin irtica değil (yani İslâm değil) İslâm düşmanı çeteler olduğu, seçimlerde milletin bir partiyi tek başına iktidara getirmesiyle ortaya çıktı.

Her seçimde millet, ruh kökünün yolunu biraz daha açıyor. Her seçim sonrası  pek çok kişi, kurum ve kuruluşu tarihin çöplüğüne gönderiyor.

Bu basiret, bir gün bir “fikir ordusu” eliyle zafer bayrağını göndere çekecektir inşallah!..


Bu yazıya yorum ekleyin

Adınız
E-posta Adresiniz
Yorumunuz
 

CAPTCHA


Resimdeki rakamları bu alana yazınız


Eklenen Yorumlar


Ekleyen : Ali ERDAL    16.05.2009
Yorum : Değerli Alperen “Alperen”, son elli yıl içinde yerinde bir hasretin ve ümidin eseri olarak, çok konulan isimlerden… Allah’a şükür, uzakta ve yakında bizim çevremizde de var. Bu ümit vadeden dostlardan biri olduğunuz anlaşılıyor. Ama soyadınızı yazmayınca bilmek mümkün değil. Cansimidi başlıklı yazı, mücerret olarak Türk milletinin seçimler noktasındaki basiretini ifade için kaleme alındı. Yazıda; Türk’ün ruh kökünü kurutmak isteyen bir partiyi hedef almanın dışında, hiçbir parti ve hükümete övgü yok. İlginize teşekkür ederim. Selâm ve sevgilerimle… Ali ERDAL




Ekleyen : Alperen    11.05.2009
Yorum : Bugün tüm milletçe hissettiklerimizi aynen kaleme yansıtmışsınız. İlk defa kendine bu kadar güvenen tek can borcum var diyerek korkusuzca yolunda dim dik yürüyen bir hükümet gördü milletimiz. İlk defa 7 den 70e tüm Türkiye bir başbakanıyla gurur duydu. İlk defa birileri dim dik ayakta hakkını savundu. Umarım Allah devamını da nasip eder. Harika bir yazı olmuş hocam.





 
Deniz kabarıyor... - Sayı 119
Dünya kralı... - Sayı 118
Olayların akışı her şeyi ... - Sayı 118
Toplulukları idare etme h... - Sayı 118
Tüm Yazıları

ASKIDA ABONELİK: Siz de "askıda abonelik kampanyası"na destek olmak ister misiniz?

Gelecek sayının konusu (120):
Doğumunun 120. yılında Üstat Necip Fazıl Kısakürek...

Son Eklenen Yorumlardan
 bosch professional gop 185-liBeylikler dönemini hatırlayalım, birbirlerine karşı üstünlük mücadelesi... Feyzi

 "Yürü kardeşim,Ayaklarına bir Kudüs gücü gelsin."Sen ve senin gibi şuurlu insanların sayıları bereke... Nilüfer Mihailoğlu

 Yüreğinize kaleminize sağlık kıymetli hocam. Allah hayırlı sağlıklı uzun ömürler versin.... Faruk AKTI

 kantarın topu olacak efendim ... Esra

  Gönlü klabi temiz abim kalemine sağlık başarılarının devamını diliyorum sevgiler saygılar ... Serkan yakar


Devekuşunun kafasını kuma gömmesi misali kafasını toprağa gömen Avrupa bilmez mi ki, nefesi kesilince kafasını (soktuğu yerden) çıkarmak zorunda kalacak ve pişman olacaktır(pişmanlık duyacaktır).
Kardelen: Sayı 1, Temmuz 1992
Soykırım, Antisemitizm ve Filistin Üçgen
Deniz kabarıyor
Gazze günlüğü
Sosyal medyanın gücü
Üstün fikir
Deniz kabarıyor
Kudüs... Ey Kudüs
Zeytin dalları altından meydan okuyuş
Fatih Sultan Mehmet (4)


Yavuz Sert - Bir tufanın ardından...
Yavuz Sert - Gazze biz ne öğretti...
Ali Erdal - Deniz kabarıyor
Kadir Bayrak - Vah benim halime!
Necip Fazıl Kısakürek - İç ve dış düşman – Y...
Bedran Yoldaş - Elinde taş küçük çoc...
Bedran Yoldaş - Zevâli yakındır zulm...
Ekrem Yılmaz - Kazandım vallahi!
Ekrem Yılmaz - Bitti kelimelerim
Ekrem Yılmaz - Mektup
Dergi Editörü - Üstün fikir
Site Editörü - Sosyal medyanın gücü
Necdet Uçak - Dünya malı
Necdet Uçak - Geldi geçti ömrüm be...
Kardelen Dergisi - Kardelenden haberler
M. Nihat Malkoç - Soykırım, Antisemiti...
M. Nihat Malkoç - Gazze günlüğü
Hızır İrfan Önder - Kasem olsun!
Zaimoğlu - Batı muradına erebil...
Mehmet Balcı - Köyüme gömün
Mehmet Balcı - Sevdam
Muhsin Hamdi Alkış - İsrail-SAMİRİ-oğulla...
İbrahim Şaşma - Kudüs Mektubu
Halis Arlıoğlu - Merhum Mehmet Akif i...
Murat Yaramaz - Hiç
İlkay Coşkun - Filistin
Zafer Nefer - Tas tarak
Özkan Aydoğan - Çocuk
İlknur Eskioğlu - Şehitlik oyunu
Yusuf Çelikler - Bu gidiş nereye?
Ayşe Yaz - Yağmur (Gazzenin çoc...
Bedir Acar - ‘İsrail bizi yenemez...
Hüma Sunguroğlu - Çınarın gölgesinde o...
Hüma Sunguroğlu - Zeytin dalları altın...
Abdullah Doğulu - Filistinde anne-çocu...
 
 
23 Mart 2005 tarihinden beri
 Ziyaretçi Sayısı Toplam : 13160733
 Bugün : 2223
 Tekil Ziyaretçi Sayısı Toplam : 604745
 Bugün : 184
 Tekil Ziyaretçi Sayısı (dün) Toplam : 226
 119. Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 4
 Önceki Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 6
Son Güncelleme: 21 Şubat 2024
Künye | Abonelik | İletişim