Bir hicret bekle yüreğimden
Menderes Çınaroğlu

  Sayı: 74 - Ekim / Aralık 2012

Tweetle

Kardan kar taneleri donduran bir ayazın

fecir zamanlarında sakalları buz tutmuş

taze bir gençlik büyüttüm ellerimde ben..

Oysa, denizi olmayan nehirler akıyor içimden şimdi Nana.

Sular kendini boğuyor ben koştukça,

yüzümün yıpranmış şehirlerine bak,

beklediğin her neyse,

senin için yeryüzünün bütün mucizeleri iniyor göğümsü bakışlarımdan.

Nana, başını utanmadan yaslarsan omzuma; inan,

yeniden doğarım o zaman ahir zamanda.

Kalbinde bana da bir dua ayır,

 belki severdin o zaman söyleyemediğim şeyleri.

Ellerim bağrımda asılı kalır,

tutulakalır yumruklarım Nana.

Parmaklarım etlerimi sıkar,

dişlerimi kemirir dişlerim.

Sesim, karanlık boşluklarda asar kendini.

Gözlerim uzak menzilli kurşunlar gibi düşer şehir bulvarlarına.

Anla!..

Anla ki, uçurumun kenarındayımdır  Nana!

ölü denizlere karışmış ibretlik uygarlıklar bilirim,

bize bir melekle gelmeli değil miydin diyordu köşe taşlarını tutmuş,

kocaman avurtlu adamlar.

üzerlerine öfkeli bulutlar, kararan yüzleriyle üşüşürken

arkana bakma diye fısıldıyordu kulağıma Tanrı,

çık bu şehirden.

Ben koşar adım yitiyordum şehirlerden,

yeniden doğacağım yer Mekke!: Kavuşacağız Nana.

Bir hicret bekle yüreğimden.

Beni şehirlerden sürgün ettiler,

bir gemi yapıyorum beklenen tufan için diye.

Kaç kişiyiz ki zaten dünya denen

Okyanusun ortasında

Tih'te yoldan çıkmış

Kavimlerle yaşadım Nana

O zaman öğrendim karşılıksız sevmeyi

Ey, var eden, diyordum; sözüm geçmiyor artık

Beni ayırdıklarına.

Ayrı düştüğüm çağlar var Nana

Ayrı düşme sen de benliğimden

Dur, koşma ardımdan böyle

Sana koşarken çünkü

Ben de düşürmüştüm aklımı falanca bir zaman

Hadi sen de uyu,

Üstünü örterken şehrin gece

Ben bir hurma ağacının altında

Yeniden doğmaya gidiyorum, Meryem'in

Mahcup şaşkınlığı arasında.