Kardelen'i DergiKapinda.com sitesinden satın alabilirsiniz.        Ali Erdal'ın yeni kitabı TÜRK KİMLİĞİ çıktı        Kardelen Twitter'da...        Kardelen 32 Yaşında!..       
    Yorum Ekle     153 kez okundu.     Henüz yorum bırakılmadı.     Yazara Mesaj

Kuşlar
Emine Öztürk

  Sayı: 120 -

Kendince yazı çalışması yapıyorsun her gün aynı, sabahın erken saatlerinde. Dış kısmı mor renkli olduğu halde mavi yazan kalemin elinde, aklına ne gelirse yazıyorsun saman kâğıtlı defterine, tam beş sayfa. Kelimeler zihninde halay çekiyor ama hiç birinin ayağı diğerine uymuyor. Bunları nasıl hizaya sokacağını henüz tam olarak anlayamasan da, çalışa çalışa düzelteceğine canı gönülden inanıyorsun. Şimdi Kardelen dergisine göndermek üzere Üstad Necip Fazıl ile ilgili hikâye yazmak istiyorsun. Önünde “Kafa Kâğıdı’’ sen ona bakıyorsun, o sana bakıyor. Nereden nasıl başlayacağını bilmiyorsun. Yıllar önce Eyüp Sultan Hazretlerinin Türbesini ziyaret etmiştin. Ardından Pierre Loti denilen tarihî kahveye kaygan taşlı yollardan ağır ağır ilerleyerek çıkmak ve Haliç manzarasını izlemek istemiştin. Kabristanın minare gibi göğe yükselen, kendine mahsus keskin kokulu servi ağaçlarının gölgelediği yokuşta dinlenmek için durmuştun. Üstadın “Kaldırımlar’’ şiirinden bir kıta gelmişti aklına;

“Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;

Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.

Yolumun karanlığa saplanan noktasında,

Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.’’

Hayal mi gerçek mi bilmiyorsun ama sanki her bir mezar taşı bir şeyler anlatıyor gibi gelmişti sana. Kimisi çok hüzünlü, dünyada boşa geçen yıllarına içten içe değil çığlık çığlığa ağlıyormuş gibi… Kimisi dünyanın telâşelerinden, imtihanından kurtulmuş, ebedî istirahagâhına çekilmiş surun üflenmesini bekler gibi…Kimi de “Bak biz kıymetini bilemedik, bir daha gelinmiyor buraya, iyi değerlendir’’ der gibi gelmişti sana. Bu hal üzere yürürken sol tarafta bir kabir dikkatini çekmişti. Aslında dikkat çekecek bir şey yoktu; sade bir mezar taşı, Haliç’i mi izler, gelen geçene nasihat mı verir, Sur’u mu bekler bilinmez. Ama senin dikkatini çeken el yazısıyla ismi; Necip Fazıl.

Nasıl da heyecanlanmıştın, tam da şiirini düşünürken karşına çıkıverince. Kabrinin burada olduğunu bilmiyordun. Buradan bir hikâye çıkar mı diye düşünüyorsun.

Hikâyeye kurgu oluşturmaya çalışırken anıların etrafında geziniyorsun. Böylece çoğu zaman kendini bir anı yazarken buluveriyorsun. Olay, karakterler ve mekân çantada keklik. Bir de en önemlisi hikâyeyi hikâye yapan çatışma oluşturman gerekiyor. Zorlanıyorsun. Ev ve iş yaşamındaki sukunete muhtaç halinle tezat oluşturuyor bu durum. Saate bakıp işe gitmek üzere hazırlanmak için kalkıyorsun, oturduğun püsküllü, yeşil koltuktan. Esneyip gerinerek banyoya giriyorsun. Yıkandığın soğuğa yakın su zihnini daha da hareketlendiriyor. Her gün ne giyeceğim diye düşünmek istemiyorsun. En çok giydiğin, rahat ettiğin, yakası darlamayan siyah bluzunu ve beli sıkmayan esnek pantolonunu giyip, kırmızı çantanı alarak, evdekileri uyandırmadan çıkıyorsun. Arabana atlayıp, Tepebaşı’ndaki muhasebe bürosunda seni bekleyen tonlarca işin arasına dalıyorsun kahvaltı bile etmeden. Sandalyene oturduğunda ilk önce, masana bırakılmış sigara ve küf kokulu kırışık faturaları tarih sırasına göre diziyorsun miden bulanarak. Oldun olası hiç hazetmezsin bu kokudan. Açtığın pencereden giren serin rüzgârla üzerine delgeç koyduğun faturalar havalanadursun evrak çantasını kaptığın gibi muhasebe işlerini yaptığın markete doğru gidiyorsun. Koca çınarın gölgelediği Şehitler Parkı’ndan güvercinler tepene pisletmeden çabucak geçiyorsun. Aklının bir tarafında marketin işleri diğer tarafında da hikâye. Ayın 15’ine kadar marketin tüm banka ekstrelerini muhasebeleştirmek, 20’sine kadar da faturalarını işlemeyi bitirip KDV beyannamesini çıkarmak istiyorsun. Hikâyeye odaklanmaya çalışıyorsun yürürken. Aklındaki tele pek çok kuş konuyor, kuruyemişçinin, parfümerinin, bankanın, postanenin, çiçekçinin önünden geçip, market binasına girerek, asansörün çağrı düğmesine basana kadar. Asansörün kapısı açıldığında emekli olup ikinci işinde çalıştığı halde karısını bir türlü memnun edemediğini her karşılaşmanızda anlatan Rıza çıkıyor karşına. Asansördeki aynayı silip, cebine koyuyor bezi. Aklındakilerin bir kısmını kaçırıyor. İnşallah yine karısını anlatmaya başlamaz diye dua ediyorsun içinden.

Çok seviyormuş karısını Rıza. Kendilerini bildi bileli aynı mahallede oturmuşlar, beraber okula gitmişler, beraber oynamışlar. İstop oynarken hep Zarife’ye pas atarmış. Koşarken at kuyruğu bağladığı, beyaz sabun kokulu, simsiyah, kıvırcık saçlarının sağa sola dağılması çok hoşuna gidermiş Rıza’nın. Askere bile gitmeden üvey babasının evinden kaçırıp basmış nikâhı Zarife’ye gelinlik giydiremeden. Nohut oda bakla sofa bir ev tutmuşlar. Mutfakta bir tencere, iki tabak, bir odada sade bir yatak, diğer odada eski iki kanepe, kapının arkasında darı süpürge, yerde dokuma kilim, duvarda eşantiyon takvim… Tüm bunlara kimsenin minneti altında kalmadan Rıza’nın aylığıyla birkaç taksitle sahip olmuşlar. Zarife küçük bahçelerine marul, maydanoz eker, dut ağacının altında yedikleri yemeklerine katık ederlermiş. Mutluymuşlar. Dokuz ay sonra ailelerine katılan ikiz yavrucaklar mutluluklarına mutluluk katmış ama maddî sıkıntılarını da bir o kadar artırmış. O sıralarda geçirdiği bir kulak hastalığı yüzünden sağ kulağı tamamen duymaz olmuş Rıza’nın. Eş dostun akıl vermesiyle malulen emekliliğe başvurmuş, emekli olmuş. Yarı sağırlığına üzülmemiş dense yeri var.

Rıza’ya anlatma fırsatı vermemek için soru yağmuruna tutuyorsun, altıncı kattaki muhasebe bürosuna gidene kadar. O da büyük bir hevesle havadan, sudan anlatıyor. Elinde süpürgesi, haftalığını ön muhasebedeki Dilara’dan almak için seninle geliyor, odaya giriyor. Bir oh çekiyorsun, ben kurtuldum, Dilara düşünsün artık. Sesli oh çektiğinin farkına varıyorsun, Dilara imalı bir bakış atıyor sana. Gülümsüyorsun göz kırparak. Masana oturup bilgisayarını açıyorsun. Aklındakileri yazmak için çantandan defterini çıkarıyorsun. Kaldığın sayfayı bulup kalemi eline aldığında kalakalıyorsun.

Rıza’nın sesi kulaklarında çınlıyor, dün müdürün, kokmuş paspas yüzünden onu fırçaladığını, canının çok sıkıldığını, bu işi bırakacağını, eve gidince Zarife ile kavga ettiklerini, ona tokat attığını, çok pişman olduğunu anlatıyor. “Elim kırılaydı da vurmayaydım” diye sızlanıp duruyor. Marketten çıkıp evde fırtınalar estiren şiddetin sana da bulaşmaması için kulaklığını takıp radyo açıyorsun. Bu arada teldeki kuşların hepsi uçup gidiyor. Rıza’yı suçluyorsun. Nerden çıktı karşına sabah sabah, sadece kuşları değil keçileri de kaçırtıyor sana. Senin de Zarife’nin de…


Bu yazıya yorum ekleyin

Adınız
E-posta Adresiniz
Yorumunuz
 

CAPTCHA


Resimdeki rakamları bu alana yazınız


Eklenen Yorumlar


Henız yorum bırakılmadı...
 
Kuşlar... - Sayı 120
Yumurta... - Sayı 118
Sarsıntı... - Sayı 116
Tüm Yazıları

ASKIDA ABONELİK: Siz de "askıda abonelik kampanyası"na destek olmak ister misiniz?

Gelecek sayının konusu (121):
Türk masal ve destanları...

Son Eklenen Yorumlardan
 sağlık dileklerimizle, hürmetle...... naci eroğlu

 Elinize emeğinize sağlık sevgili Halis hocam.Yazılarınızı takıp ediyorum hislerimize tercüman oluyor... Ahmet

 Elinize emeğinize sağlık sevgili Halis hocam.Yazılarınızı takıp ediyorum hislerimize tercüman oluyor... Ahmet

 bosch professional gop 185-liBeylikler dönemini hatırlayalım, birbirlerine karşı üstünlük mücadelesi... Feyzi

 "Yürü kardeşim,Ayaklarına bir Kudüs gücü gelsin."Sen ve senin gibi şuurlu insanların sayıları bereke... Nilüfer Mihailoğlu


“Yeni Dünya Düzeni” diye bir şey attılar ortaya… Ondan sonra ne ses çıktı, ne soluk… “Yeni Dünya Düzeni” dedikleri, boşluğun sessizliğini dinlemek gibi bir şey mi acaba?..
Kardelen: Sayı 1, Temmuz 1993
Ayağa kalk Sakarya
KELİME HARCIYLA SÖZ ABİDELERİ İNŞA ETMEK
Mesut teselli
İslâm’ı yenilemek
Birinin yerini doldurmak


Ali Erdal - Ademe mahkûmiyetten ...
Ali Erdal - Hem şahin, hem güver...
Ali Erdal - Hem şahin, hem güver...
Kadir Bayrak - Hesaplaşma zamanı
Necip Fazıl Kısakürek - İslâm’ı yenilemek
Necip Fazıl Kısakürek - Benim halim
Bedran Yoldaş - Nice sahipsiz yüzler...
Ekrem Yılmaz - RÖPORTAJ - ŞEYMA KIS...
Ekrem Yılmaz - Üstad ile
Ekrem Yılmaz - Sessiz geliş
Ekrem Yılmaz - Dağların ardı
Fatma Pekşen - Pehlivan dayının elm...
Ahmet Mahir Pekşen - Şiirimde Necip Fazıl...
Dergi Editörü - Ektik ektik yetişece...
Site Editörü - Zor zamanların cesur...
Necdet Uçak - Torunuma
Necdet Uçak - Gel temiz tut
Necdet Uçak - Necip Fazıl Kısaküre...
Kardelen Dergisi - Kardelenden haberler
M. Nihat Malkoç - Gazzeli kelebekler
M. Nihat Malkoç - KELİME HARCIYLA SÖZ ...
Zaimoğlu - Birinin yerini doldu...
Zaimoğlu - Üstad Necip Fazıl et...
Zaimoğlu - Seni bilsinler
Ayhan Aslan - Maya
Ayhan Aslan - Erzak
Mehmet Balcı - Deli Ozan
Mehmet Balcı - Artist Efendi
Av. Mustafa Büyükgüner - Necip Fazıl’ı anlatm...
Muhsin Hamdi Alkış - Ne Fa Ka, bedenini a...
Halis Arlıoğlu - Gabar’da petrol mü ç...
Muzaffer Doğan - Büyük Doğu, Necip Fa...
Murat Yaramaz - Kuzgun
Murat Yaramaz - Cephe
Murat Yaramaz - Öyle mi
Mahmut Topbaşlı - Gerçeğin özü
Melih Aydoğ - İdrak
Muammer Zeki Aygur - -dan
İlkay Coşkun - Ayağa kalk Sakarya
Tuba Kanlıkama - Asr-ı Saadet’in hanı...
Özkan Aydoğan - Bir çiçek
Heybet Akdoğan - Lina
Emine Öztürk - Kuşlar
Mustafa Makas - Üstad
Hüma Sunguroğlu - Mesut teselli
Abdullah Doğulu - İcazetsizler ve cemi...
Bekir Oğuzbaşaran - Abdülhakîm Arvâsî (k...
Kâzım Albayrak - Necip Fazıl’ın hadis...
Murat Ertaş - Bir artist karakter,...
Ahmet Sezgin - Kaldırımlar, Çile, S...
Bülent Acun - 40 maddede bendeki Ü...
Zekeriya Yılmaz - Türkçe çağlayan ırma...
İlyas Subaşı - İfade ve hızını düşm...
Orhan Oyanık - Yüreğime sor
 
 
23 Mart 2005 tarihinden beri
 Ziyaretçi Sayısı Toplam : 13654950
 Bugün : 16272
 Tekil Ziyaretçi Sayısı Toplam : 612721
 Bugün : 80
 Tekil Ziyaretçi Sayısı (dün) Toplam : 77
 120. Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 0
 Önceki Sayıya Bırakılan Yorum Sayısı Toplam : 7
Son Güncelleme: 29 Mayıs 2024
Künye | Abonelik | İletişim