|
Devran ve endişe Halis Arlıoğlu Sayı:
127 -
 Dönecek bir gün bu devran, sanma sürüp gidecek,
Sönecek o yıldızlar, dağlar hep sarsılacak,
Varacak menzili maksuda, dağı derûn olacak,
Dinecek bu gul güle, sonu bir gelecek,
Ağlayıp inleyerek, sineler çâk çâk olacak.
Dost mahzun, canan mecruh, ağyâr gülecek,
Bitmeyen o hâyu huylar da nihayet dinecek,
Yaklaştı artık zevâl, şimdi gün dinlenecek,
Bitmez sanılan ömrü derbederin son bulacak,
Kurulup yeniden bir divan, sanma bu demler sürecek.
Yürüyen bu kalabalıklar, bir gün duracak,
Doğacak yeni bir gün, bu devrân son bulacak,
Suyu bitmiş değirmen gibi ansızın duracak,
Yıkılan saltanatın sesi, tâ arşı âlâya vuracak,
Geçecek faslı bahar, şu nev bahar da solacak.
|