Elveda
Kürsü Mümin-Kâfir

  Sayı: 82 - Ekim / Aralık 2014

Tweetle

ELVEDA

(Necip Fazıl'ın İman ve İslâm Atlası isimli eserinin Mümin-Kâfir bölümünün sonu)

KÂFIR − Öyle görüyorum ki, aramızda hiçbir anlaşmaya imkân yok…

MÜMIN − Ha şunu önceden bileydiniz! Siz benim gözümde Allah’ın mühürlediği ve ebedî hapse mahkûm ettiği bir kalbsiniz; onun mühürlediğini ben nasıl açabilirim?..

KÂFIR − Öyleyse başından beri niçin benimle uğraştınız?

MÜMIN − Küfrün anatomisini bir de sizde tetkik etmek için…

KÂFIR − Ne anlamış oldunuz?

MÜMIN − Hep aynı şey… Hangi ölünün göğsünü yarsanız orada durmuş bir kalp görürsünüz.

KÂFIR− Ya bu kalbin mümin ölü kalblerinden farkı?..

MÜMIN − Bir et parçası olarak arada fark yok… Fakat birinin nur, öbürünün karanlık yatağı olması bakımından fark nâmütenâhi…

KÂFIR − Nâmütenâhi cehennem hayatı gibi bir şey, öyle mi?

MÜMIN − Tam da öyle!..

KÂFIR − Beni böyle yaratan Allah, şu bir ânlık hayatta kendisine inanmadığım için beni ebediyen cehennemde mi tutacak?.. Sonra da bunun ismine adalet mi denilecek?..

MÜMIN − Bu tekerlemeyi kafadarlarınız sık sık dillerine dolarlar… Bir ân içinde olan, o hal üzerinde kalır. Insan kurşunu bir ân içinde yer, fakat ölümü hep devam eder. Müessirle eser aynı zaman hududu içinde hesaba çekilemez. Olmak istediğinizi bir kere oldunuz mu, bir daha ondan dönemezsiniz. Bakın, şu “tabiat” dediğiniz tabloya!.. Orada her şey bu kanuna bağlı değil mi?.. 9 ayda doğan çocuk 9 ay sonra tekrar ana rahmine dönmek imtiyazını kazanabiliyor mu?.. 1 dakika içinde yanıp kül olan bir kâğıt 1 dakika sonra karbon olmaktan dönebiliyor mu?.. Böyle bir anlayış zamanın hakkını vermek değil, onun yapıcılığını görmemek olur ve böyle bir abes ancak küfre yakışır.

KÂFIR − Adalete cevap vermediniz!

MÜMIN − Çünkü sözümü kestiniz!.. Adalet, kendi kendisiyle değil, Allah ile kaim bir keyfiyettir ve onunla Allah’ı ilzam etmeye kalkışmak yerine, adaleti ve topyekûn hakikati Allah ile ilzam etmek gerekir. Adalet ve hakikat Allah’ın dileğidir; ve Allah ne dilemişse adalet, ne göstermişse hakikat odur. Hele insandaki tecellisiyle adalet ve hakikat sadece birer mahlûktur; yaradanı yaratığiyle imtihana çekmekse hezeyanların en şifasızıdır. Işte size küfür mantığının (anatomi) raporundan birkaç satır!..

KÂFIR − Elveda! Artık gidiyorum!..

MÜMIN − Yolunuz açık olsun!..

KÂFIR − Nasıl oluyor da bana bu dilekte bulunabiliyorsunuz?

MÜMIN − Cehennemi kastediyorum!..

(İmam-ı Kastalanî’nin KÂINATIN EFENDİSİ isimli eserinden seçme ve süzmelerle, İman ve İslâm Atlası’ndan alıntılar devam edecek)